Uzasadnienie
Pismem z dnia 18 stycznia 2012 r. (data stempla pocztowego) Starosta Nowodworski wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie negatywnego sporu kompetencyjnego pomiędzy Starostą Nowodworskim a Naczelnikiem Urzędu Skarbowego w Nowym Dworze Mazowieckim, poprzez wskazanie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Nowym Dworze Mazowieckim jako organu właściwego do rozpoznania wniosku Przedsiębiorstwa [...] S.A. z siedzibą w Warszawie w sprawie wynagrodzenia za przechowywanie na parkingu strzeżonym pojazdów usuniętych z dróg na terenie powiatu nowodworskiego w trybie ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 ze zm.).
Wnioskiem z dnia 16 listopada 2011 r. Przedsiębiorstwo [...] zwróciło się do Naczelnika Urzędu Skarbowego w Nowym Dworze Mazowieckim o przyznanie wynagrodzenia za przechowywanie na parkingu strzeżonym pojazdów zgodnie z art. 13 ustawy z dnia 22 lipca 2010 r. o zmianie ustawy – Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 152, poz. 1018). W przypadku przedmiotowych pojazdów 6 miesięczny termin od dnia ich usunięcia upłynął bowiem w okresie od dnia 11 czerwca 2009 r. do dnia wejścia w życie ustawy zmieniającej.
Pismem z dnia 8 grudnia 2011 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Nowym Dworze Mazowieckim działając na podstawie art. 65 k.p.a. przekazał powyższy wniosek do Starosty Nowodworskiego jako organu właściwego.
W rozpoznawanym wniosku Starosta Nowodworski wskazał, że wobec pojazdów, których 6 miesięczny termin od dnia ich usunięcia upłynął w okresie od dnia wejścia w życie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 3 czerwca 2008 r. sygn. akt P 4/06, tj. od dnia 11 czerwca 2009 r., do dnia wejście w życie ustawy zmieniającej, tj. do dnia 4 września 2010 r., koszty ich przechowania ponosi Skarb Państwa, a nie właściwy powiat. Organ podkreślił, że przedmiotowe stanowisko zgodne jest z uzasadnieniem rządowego projektu ustawy zmieniającej. Podkreślił, że realizacja zgłoszonego żądania zapłaty odpowiedniego wynagrodzenia za pełniony dozór może nastąpić jedynie w trybie przewidzianym w ustawie zmieniającej.
W odpowiedzi na powyższy wniosek Naczelni Urzędu Skarbowego w Nowym Dworze Mazowieckim wniósł o wskazanie Starosty Nowodworskiego jako organu właściwego w sprawie. Naczelnik podkreślił, że nie jest on jedynym organem reprezentującym Skarb Państwa. Organ stwierdził, że w okresie od dnia 11 czerwca 2009 r. do dnia 4 września 2010 r. pozbawiony był możliwości podejmowania jakichkolwiek działań w procesie realizacji zadań związanych z prowadzeniem dozoru nad pojazdami usuniętymi z dróg powiatu nowodworskiego, w tym również zadań zapobiegających ryzyku ponoszenia kosztów, utracił bowiem uprawnienia organu likwidacyjnego. Zdaniem Naczelnika Urzędu Skarbowego w Nowym Dworze Mazowieckim prezentowane we wniosku ocena stanu faktycznego dokonana przez Starostę Nowodworskiego nie stanowi wystarczającej podstawy dla wydatkowania środków publicznych którymi dysponuje Naczelnika Urzędu Skarbowego w Nowym Dworze Mazowieckim.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a.), sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Zgodnie z art. 15 § 1 pkt 4 i § 2 p.p.s.a., sprawy te rozpoznaje Naczelny Sąd Administracyjny, a do ich rozstrzygania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Przez spór kompetencyjny, o którym mowa w art. 4 p.p.s.a. należy rozumieć sytuację, w której przynajmniej dwa organy administracji publicznej uważają się za właściwe w sprawie (spór pozytywny) lub też każdy z organów uważa się za niewłaściwy (spór negatywny). W rozpoznawanej sprawie mamy do czynienia ze sporem negatywnym pomiędzy Naczelnikiem Urzędu Skarbowego w Nowym Dworze Mazowieckim i Starostą Nowodworskim. Do sporu doszło w sprawie z wniosku z dnia 16 listopada 2011 r. dotyczącego przyznania wynagrodzenia za przechowywanie na parkingu strzeżonym Przedsiębiorstwa [...] dwunastu samochodów usuniętych z dróg na podstawie art. 130a ust. 1 ustawy – Prawo o ruchu drogowym. Rozstrzygniecie powstałego sporu kompetencyjnego polega na tym, że Naczelny Sąd Administracyjny wydanym na wniosek strony postanowieniem wskazuje organ właściwy do rozpoznania sprawy (art. 15 § 2 zdanie 2 p.p.s.a.). Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie o rozstrzygniecie sporu kompetencyjnego nie może natomiast wskazywać na sposób merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy, w szczególności wskazywać kto i z jakich środków ma uregulować zapłatę żądanych kosztów przechowywania pojazdów. Zauważyć bowiem należy, iż oba będące w sporze organy żądają wskazania nie tylko organu właściwego do rozpoznania sprawy ale i rozstrzygnięcia powstałego pomiędzy nimi sporu co do tego, kto ma ponosić koszty przechowywania przedmiotowych pojazdów.
Zgodnie z przepisem art. 130a ust. 10h ustawy cyt, ustawy, koszty związane z usuwaniem, przechowywaniem, oszacowaniem, sprzedażą lub zniszczeniem pojazdu powstałe od momentu wydania dyspozycji jego usunięcia do zakończenia postępowania ponosi osoba będąca właścicielem tego pojazdu w dniu wydania dyspozycji usunięcia pojazdu, z zastrzeżeniem ust. 10d i 10i. Decyzję o zapłacie tych kosztów wydaje starosta. Przepis ten dodany został przez art. 1 pkt 10 lit. k ustawy z 22 lipca 2010 r. zmieniającej z dniem 4 września 2010 r. ustawę – Prawo o ruchu drogowym. W ustawie tej zamieszczone zostały również regulacje międzyczasowe. Ustawa zmieniająca w art. 13 rozstrzygnęła o kosztach przechowywania pojazdów, które powstały po upływie terminu, o którym mowa w art. 130a ust. 10 ustawy – Prawo o ruchu drogowym w brzmieniu dotychczasowym. Podkreślić jednak należy, że rozstrzygając o kosztach wskazano ogólnie na Skarb Państwa, bez wskazania statio fisci, jednocześnie nie rozstrzygnięto w odmienny, niż wskazany w znowelizowanym przepisie art. 130a ust. 10h cyt. ustawy sposób o organie orzekającym w tego rodzaju przypadkach. O właściwości starosty pośrednio świadczy też przepis art. 12 ust. 1 ustawy z 22 lipca 2010 r. przekazujący niezakończone sprawy starostom.
Uwzględniając powyższe regulacje stwierdzić należy, że organem właściwym w rozpoznawanej sprawie jest Starosta Nowodworski. Wynika to ze stanu faktycznego sprawy. Wniosek o zwrot wydatków za przechowywanie pojazdu złożony 16 listopada 2011 r. Oznacza to, że postępowanie zostało wszczęte po nowelizacji art. 130a Prawa o ruchu drogowym i dodaniu do niego ust. 10h w obowiązującym nadal brzmieniu. Przepis ten wprost wskazuje Starostę, jako organ właściwy do załatwienia tego rodzaju wniosków (por. też postanowienia NSA z 25 sierpnia 2011 r., I OW 96/11 oraz I OW 100/11, czy z 4 sierpnia 2011 r., I OW 72/11 oraz I OW 73/11).
Z przedstawionych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w postanowieniu, na podstawie art. 15 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.