Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 28 listopada 2011 r. Prezydent Miasta P. wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego powstałego pomiędzy nim, a Prezydentem Miasta B. w sprawie rozpatrzenia wniosku I. K. o wydanie decyzji kierującej do [...] Domu Pomocy Społecznej w P. i ustalającej odpłatność za pobyt I. K. w tym Domu.
W uzasadnieniu wniosku wskazano, że I. K. w dniu [...] czerwca 2011 r. wystąpiła do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. o ponowne wydanie decyzji kierującej ją do [...] Domu Pomocy Społecznej w P. gm. K. i decyzji ustalającej nową odpłatność za pobyt w DPS. Wniosek ten Zastępca Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. przekazał do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w P. Z akt sprawy wynika, że I. K. i jej mąż zwrócili się w dniu [...] sierpnia 2009 r. do MOPS w B. z wnioskiem o umieszczenie ich obojga w [...] Domu Pomocy Społecznej w P. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2010 r. Prezydent B. skierował I. K. do [...] Domu Pomocy Społecznej w P. i Starosta P. decyzją z dnia [...] maja 2010 r. umieścił I. K. w [...] Domu Pomocy Społecznej w P., którego została mieszkanką od dnia [...] maja 2010 r. i przebywa tam do chwili obecnej. W październiku 2010 r. Państwo K. sprzedali mieszkanie w B. przy ul. [...] i zakupili mieszkanie w P. przy ul. [...], gdzie w dniu [...] października 2010 r. zostali zameldowani na pobyt stały.
W odpowiedzi na wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego Prezydent Miasta B. wniósł o oddalenie tego wniosku wskazując, że I. K. jest obecnie stałą mieszkanką P. i przebywa w P. Jeśli nawet MOPS w P. rzeczywiście nie jest organem miejscowo właściwym, winien to udowodnić ustalając, że właściwym jest konkretna gmina na terenie powiatu przemyskiego, na terenie której znajduje się EDPS w P. i temu organowi sprawę przekazać.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 4 w zw. z art. 15 §1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spór o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej.
W rozpatrywanej sprawie nie zaistniał negatywny spór o właściwość, ponieważ żaden z organów administracji występujących w niniejszej sprawie nie jest właściwy do rozpatrzenia wniosku I. K. Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 2009 r. Nr 175, poz. 1362, ze zm.) właściwość miejscową gminy ustala się według miejsca zamieszkania osoby ubiegającej się o świadczenie. Właściwość organu administracji w sprawie skierowania do domu pomocy społecznej ustala się zatem według miejsca zamieszkania osoby wnioskującej, które to miejsce jest kategorią prawa cywilnego unormowaną w art. 25 kc, będące miejscowością, w której dana osoba przebywa z zamiarem stałego pobytu. Miejsce zamieszkania osoby fizycznej nie musi być zatem tożsame z miejscem jej zameldowania. Meldunek jest bowiem czynnością jedynie techniczną, administracyjną, związaną z miejscem faktycznego pobytu osoby. O zamiarze natomiast jej stałego pobytu w określonej miejscowości decyduje wola tej osoby.
I. K. od dnia [...] maja 2010 r. przebywa w [...] Domu Pomocy Społecznej w P., dlatego wnioskowanie przez nią o kolejne skierowanie jej do tego Domu wskazuje na jej zamiar dalszego pobytu w tym Domu przez czas nieokreślony, a więc na zamiar stałego pobytu. [...] Dom Pomocy Społecznej w P. położony jest na terenie Gminy K., dlatego za miejsce zamieszkania I. K. w rozumieniu art. 101 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej w zw. z art. 25 kc należy uznać Gminę K., co wyklucza właściwość Prezydenta Miasta B. oraz Prezydenta Miasta P. do rozpatrzenia wniosku I. K. o wydanie kolejnej decyzji kierującej ją do EDPS w P. i ustalającej odpłatność za jej pobyt w tym Domu.
W związku z powyższym, na podstawie art. 15 §2 w zw. z art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Naczelny Sąd Administracyjny postanowił, jak w sentencji.