Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 12 stycznia 2012 r., sygn. akt I OW 208/11

Metryka

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Skład
Sędzia NSA Anna Lech przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 12 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku W. P. o ustalenie organu właściwego do rozpatrzenia wniosku o wydanie zaświadczenia

Sentencja

postanawia:

  1. odrzucić wniosek.

Uzasadnienie

W. P. za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie złożył do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Olsztynie wniosek o wskazanie przez Sąd właściwego organu administracji do załatwienia jego wniosku z dnia 17 września 2011 r. złożonego w Urzędzie Gminy w D. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie postanowieniem z dnia 23 listopada 2011 r., sygn. akt II SO/Ol 22/11, stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę do rozpoznania Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

stosownie do brzmienia art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 53, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej.

Powołany przepis dotyczy sytuacji, gdy między organami administracji publicznej zachodzi rozbieżność poglądów co do ich upoważnienia do rozpatrzenia i rozstrzygnięcia tej samej sprawy administracyjnej. Do sporu dochodzi w sytuacji, gdy przynajmniej dwa organy jednocześnie uważają się za właściwe do załatwienia danej sprawy (spór pozytywny), albo gdy każdy z nich uważa się za niewłaściwy do załatwienia tej sprawy (spór negatywny). Zatem, aby sprawa, w której powstał między organami spór mogła być rozpatrzona przez Sąd we wskazanym trybie, musi być indywidualną sprawą z zakresu administracji publicznej. Podkreślić bowiem należy, że z istoty sporu o właściwość i sporu kompetencyjnego, o których mowa w art. 4 powołanej ustawy- Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi wynika, że spór może mieć miejsce w takiej sytuacji prawnej, kiedy istnieje materialnoprawna podstawa do załatwienia przez organ administracji określonej sprawy administracyjnej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 grudnia 2005 r., sygn. akt II OW 79/05, ONSAiWSA 2006/3/75).

Zgodnie natomiast z art. 15 § 1 pkt 4 powołanej ustawy, rozstrzyganie powyższych sporów należy do właściwości Naczelnego Sądu Administracyjnego.

W rozpoznawanej sprawie z akt sprawy nie wynika, aby organ, do którego W. P. złożył wniosek z dnia 17 września 2011 r. o wydanie zaświadczenia o określonej treści, uznał się za niewłaściwy w sprawie. W związku z tym stwierdzić należy, że pomiędzy organami nie powstał spór kompetencyjny, ani spór o właściwość w myśl wskazanych wyżej przepisów.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny uznał wniosek o rozstrzygnięcie sporu złożony przez W. P. za niedopuszczalny i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 64 § 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.