Uzasadnienie
Wójt Gminy Pniewy, wnioskiem z dnia 6 października 2016 r. (data nadania, k. 9 akt sądowych), zwrócił się, na podstawie art. 22 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 23 z późn. zm., dalej: k.p.a.) oraz art. 4 w związku z art. 15 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.) i art. 101 ust. 6 ustawy o pomocy społecznej (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 930 z późn. zm., dalej: u.p.s.), do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy nim a Burmistrzem Miasta i Gminy Piaseczno poprzez wskazanie podmiotu właściwego w przedmiocie przyznania T. K. zasiłku stałego.
W dniu 14 listopada 2016 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynęło pismo organu będącego wnioskodawcą w niniejszej sprawie, z którego wynika, że T. K. zmarła w dniu 26 października 2016 r. (kopia odpisu skróconego aktu zgonu, k. 15 akt sądowych).
Pismem z dnia 1 grudnia 2016 r. (data nadania, k. 19 akt sądowych) Wójt Gminy Pniewy podtrzymał wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość w przedmiocie przyznania zasiłku stałego T. K., argumentując, że nieustalenie organu właściwego w przedmiotowej sprawie będzie rzutowało na sprawę odpłatności za pobyt w domu pomocy społecznej, w którym zmarła przebywała do dnia swojej śmierci.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej (art. 4 w zw. z art. 15 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Spór zainicjowany wnioskiem złożonym w niniejszej sprawie ma charakter negatywnego sporu o właściwość pomiędzy Wójtem Gminy Pniewy a Burmistrzem Miasta i Gminy Piaseczno, ponieważ oba organy uznają się za niewłaściwe miejscowo do rozpoznania sprawy T. K. w przedmiocie przyznania jej zasiłku stałego.
Z akt sprawy wynika, że w dniu 26 października 2016 r. T. K. zmarła (kopia odpisu skróconego aktu zgonu, k. 15 akt sądowych). Zgodnie z art. 37 ust. 1 pkt 1 i 2 u.p.s., zasiłek stały przyznaje się osobie fizycznej. Ponieważ nie jest to prawo dziedziczne, nie można przyjąć, że w razie śmierci strony w miejsce dotychczasowej strony mogliby wejść jej następcy prawni (por. art. 30 § 4 k.p.a.). Oznacza to, że z uwagi na śmierć T. K. nie ma obecnie sprawy administracyjnej, w której każdy z występujących przed Naczelnym Sądem Administracyjnym organów administracji publicznej uważa się za niewłaściwy.
W związku z tym, że postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym dotyczy wskazania organu właściwego do rozpatrzenia wniosku, który nie może zostać rozpatrzony, stało się ono bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu z uwagi na treść art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Nie mogą odnieść skutku argumenty zawarte w piśmie z dnia 1 grudnia 2016 r., w którym organ podtrzymał wniosek o rozstrzygnięcie przedmiotowego sporu o właściwość. Ewentualny spór dotyczący ustalenia organu właściwego w sprawie odpłatności za pobyt T. K. w domu pomocy społecznej nie ma związku z niniejszą sprawą, której przedmiotem jest przyznanie zasiłku stałego. Są to dwie zupełnie odmienne sprawy. Krąg podmiotów obowiązanych do ponoszenia opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej określa art. 61 u.p.s. Organ właściwy w sprawie przyznania zasiłku stałego określają natomiast przepisy Rozdziału 7 Działu II u.p.s. (art. 100 i n.).
Przypomnieć należy, że Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spór zaistniały w konkretnej sprawie z zakresu administracji publicznej. Orzeczenie Sądu nie może być abstrakcyjne. Musi odnosić się do precyzyjnie określonej we wniosku uprawnionego podmiotu sprawy administracyjnej. Niniejsza sprawa dotyczy przyznania T. K. zasiłku stałego, a nie ustalenia podmiotu zobowiązanego do poniesienia opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej. W razie powstania sporu na tym tle konieczne będzie zainicjowanie kolejnego postępowania sądowego.
Z uwagi na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 15 § 1 pkt 4, art. 4 oraz art. 193 p.p.s.a. orzekł o umorzeniu postępowania w sprawie z wniosku o rozstrzygnięcie sporu o właściwość.
O zwrocie wpisu nie orzeczono, ponieważ Wójt Gminy Pniewy nie cofnął wniosku (por. art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).