Uzasadnienie
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – dalej "p.p.s.a."), który na mocy art. 166 p.p.s.a. stosuje się odpowiednio do postanowień, sąd może z urzędu sprostować w wyroku (postanowieniu) niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. W myśl art. 156 § 2 p.p.s.a. sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. O sprostowaniu umieszcza się wzmiankę na oryginale wyroku (postanowienia), a na żądanie stron także na udzielonych im odpisach. Dalsze odpisy powinny być zredagowane w brzmieniu uwzględniającym postanowienie o sprostowaniu. Przedmiotem sprostowania może być każdy wyrok, jak również postanowienie, bez względu na ich zaskarżalność czy prawomocność.
Natomiast oczywistość omyłki wyraża się w tym, że jest ona natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. Sprostowanie powinno więc dotyczyć omyłek o charakterze oczywistym, które nie wpływają w żaden sposób na treść rozstrzygnięcia.
W niniejszej sprawie, na skutek omyłki pisarskiej w postanowieniu z dnia 20 maja 2021 r. sygn. akt I OW 224/20, Naczelny Sąd Administracyjny błędnie oznaczył imię osoby ubiegającej się o zasiłek stały i opłacenie składek z tytułu ubezpieczenia zdrowotnego. Wobec tego, postanowił sprostować z urzędu oczywistą omyłkę w postaci błędu pisarskiego w komparycji postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 maja 2021 r. sygn. akt I OW 224/20 w ten sposób, że w oznaczeniu osoby ubiegającej się o zasiłek stały i opłacenie składek z tytułu ubezpieczenia zdrowotnego w miejsce "R.", wpisać "H.".
Błąd w tym zakresie uznać należało za oczywistą omyłkę w rozumieniu art. 156 § 1 p.p.s.a., tym samym zaszły podstawy do sprostowania przedmiotowego postanowienia z urzędu w zakresie wskazanym w sentencji niniejszego postanowienia.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 156 § 1 i 2 w związku z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.