Postanowienie NSA z 19 stycznia 2024 r., I OW 233/23

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 19 stycznia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Burmistrza P. o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Burmistrzem P. a Prezydentem Miasta O. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku A. B. o udzielenie pomocy finansowej okresowej i celowej na zakup żywności, środków czystości, higieny osobistej i odzieży postanawia:

Skład

Sędzia NSA Marek Stojanowski przewodniczący
Sędzia NSA Marian Wolanin sprawozdawca
Sędzia del. WSA Jakub Zieliński

Sentencja

1. odrzucić wniosek, 2) zwrócić Burmistrzowi P. z kasy Naczelnego Sądu Administracyjnego kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu od wniosku.

Uzasadnienie

Wnioskiem z 3 października 2023 r. A. B. wstąpił do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w O. o udzielenie pomocy finansowej okresowej i celowej na zakup żywności, środków czystości, higieny osobistej i odzieży.

Pismem z 13 października 2023 r. Zastępca Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w O., na podstawie art. 65 § 1 kpa, przekazał sprawę do rozpoznania Dyrektorowi Miejsko – Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w P. W piśmie tym wskazano, że wnioskodawca aktualnie przebywa w noclegowni w O., jest osobą bezdomną, a jego ostatni adres zameldowania na pobyt stały to P., ul. [...]. Okoliczności te wskazują zatem, że właściwym do rozpatrzenia wniosku jest Miejsko – Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w P. W piśmie z 9 listopada 2023 r. Burmistrz P. wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego zaistniałego między tym organem a Prezydentem Miasta O. poprzez wskazanie, że właściwym rzeczowo i miejscowo do rozpatrzenia sprawy z wniosku A. B. jest Prezydent Miasta O. Zdaniem Burmistrza P., z niewiadomych powodów A. B. został uznany za bezdomnego. Organ wskazał, że wprawdzie od 5 listopada 1990 r. do 16 czerwca 1998 r. wnioskodawca był zameldowany na pobyt stały na terenie Gminy P., to jednak nigdy nie korzystał z żadnej formy pomocy w tutejszym Ośrodku Pomocy Społecznej, a centrum jego czynności życiowych znajduje się w mieście O., w którym zamieszkuje od około 25 lat, tam korzysta za świadczeń opieki zdrowotnej, załatwia bieżące sprawy urzędowe, tam jest zarejestrowany jako osoba bezrobotna i aktualnie przebywa w noclegowni.

W odpowiedzi na wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość z 15 grudnia 2023 r., działając w oparciu o upoważnienie Prezydenta Miasta O., Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w O. wniósł o wskazanie, że właściwym do rozpatrzenia wniosku osoby bezdomnej – A. B. jest Burmistrz Gminy i Miasta P. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634; dalej: ppsa), sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej.

W myśl art. 22 § 1 pkt 1 kpa, spór między organami jednostek samorządu terytorialnego, nie mającymi wspólnego dla nich organu wyższego stopnia, jest sporem o właściwość, rozstrzyganym przez sąd administracyjny. Rozstrzyganie sporów o właściwość, należących do sądów administracyjnych, objęte jest właściwością Naczelnego Sądu Administracyjnego (art. 15 § 1 pkt 4 ppsa). Przez spór o właściwość należy rozumieć sytuację, w której przynajmniej dwa organy administracji publicznej, jednocześnie uważają się za właściwe do załatwienia konkretnej sprawy (spór pozytywny) lub też żaden z nich nie uważa się za właściwy do jej załatwienia (spór negatywny). W niniejszej sprawie oba organy uważają się za niewłaściwe do rozpoznania wniosku A. B. o udzielenie pomocy finansowej okresowej i celowej na zakup żywności, środków czystości, higieny osobistej i odzieży.

W rozpatrywanym przypadku organy, pomiędzy którymi zaistniał spór kompetencyjny, tj. Burmistrz P. oraz Prezydent Miasta O., mają wspólny dla nich organ wyższego stopnia w rozumieniu art. 22 § 1 pkt 1 kpa, którym jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. Tym samym Naczelny Sąd Administracyjny nie jest właściwym do rozstrzygnięcia przedmiotowego sporu, co uzasadnia odrzucenie wniosku.

Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i art. 4 ppsa w zw. z art. 64 § 3 ppsa w zw. z art. 15 § 1 pkt 4 i § 2 ppsa, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w punkcie 1 sentencji postanowienia.

O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od wniosku orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa w zw. z art. 64 § 3 ppsa (punkt 2 sentencji postanowienia).