Postanowienie NSA z 29 stycznia 2016 r., I OW 271/15

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 29 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Wójta Gminy W. o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Wójtem Gminy W. a Prezydentem Miasta L. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku A. C. o przyznanie zasiłku celowego na pokrycie kosztów leczenia i leków postanawia:

Skład

Sędzia NSA Jolanta Rajewska przewodniczący

Sentencja

1. umorzyć postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym,
2. zwrócić Wójtowi Gminy W. ze środków budżetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego uiszczony wpis w kwocie 100 (słownie: sto) złotych.

Uzasadnienie

Wójt Gminy W. wnioskiem z dnia 11 grudnia 2015 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy tym organem a Prezydentem Miasta L. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku A. C. z dnia 23 listopada 2015 r. o przyznanie zasiłku celowego na pokrycie kosztów leczenia i leków.

W uzasadnieniu wniosku wskazano, że postanowieniem z dnia [...] listopada 2015 r. Kierownik Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w L. Filii Nr [...] przekazał Gminnemu Ośrodkowi Pomocy Społecznej we W. wniosek A. C. o przyznanie zasiłku celowego na pokrycie kosztów leczenia i leków. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że właściwą do załatwienia spraw dotyczących osób zamieszkujących i przebywających w miejscowości R. jest gmina W., natomiast terenem działania Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w L. jest wyłącznie gmina L. Z powyższym stanowiskiem nie zgodził się Wójt Gminy W. A. C. został skierowany do Domu Pomocy Społecznej w R. na podstawie decyzji Prezydenta L. z dnia [...] kwietnia 2006 r. znak: [...] na pobyt czasowy, tj. na okres czterech miesięcy, a następnie decyzją z dnia [...] sierpnia 2006 r. znak: [...] - na pobyt stały. Ponadto od dnia umieszczenia w Domu Pomocy Rodzinie w R. pobierał zasiłek stały przyznany decyzją Prezydenta L. Organ ten udziela również A. C. pomocy w formie ubezpieczenia zdrowotnego (decyzja z dnia [...] marca 2009 r. znak: [...] oraz decyzja z dnia [...] kwietnia 2010 r. znak: [...]). Faktem jest, że A. C. od 26 kwietnia 2006 r. jest mieszkańcem Domu Pomocy Społecznej w R., jednak gminą właściwą do rozpoznania jego podania, zgodnie z art. 101 ust. 6 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 2015 r. poz. 163), jest gmina L., bowiem w myśl tego przepisu dla mieszkańca domu pomocy społecznej właściwa jest gmina, która skierowała go do domu pomocy społecznej. Faktem bezspornym zaś jest, że do Domu Pomocy Społecznej w R. A. C. skierowała gmina L. Ponadto gmina ta uznała się za właściwą do przyznania zasiłku stałego i pomocy w formie ubezpieczenia społecznego. Zasada przewidziana w art. 101 ust. 6 ustawy o pomocy społecznej zachowuje właściwość gminy dotychczasowej, a więc gminy kierującej do domu pomocy społecznej. W tym stanie rzeczy organem właściwym w niniejszej sprawie jest Prezydent Miasta L. Brak jest natomiast jakichkolwiek okoliczności wskazujących, że jest nim Wójt Gminy W. Pismem z dnia 30 grudnia 2015 r. Wójt Gminy W. cofnął wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość i wniósł o umorzenie postępowania oraz zwrot uiszczonego w niniejszej sprawie wpisu. W uzasadnieniu organ wskazał, że w dniu 22 grudnia 2015 r. do Gminnego Ośrodka Pomocy we W. wpłynęło pismo z Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w L. Filia Nr [...] informujące o uznaniu Gminy L. jako organu właściwego do rozpatrzenia wniosku A. C. o przyznanie zasiłku celowego na pokrycie kosztów leczenia i leków.

Jednocześnie pismem z dnia 14 stycznia 2016 r. Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie Filia Nr [...] w L., działając z upoważnienia Prezydenta Miasta L., poinformował, że sprawa została już wyjaśniona i nie wymaga ona rozstrzygnięcia Sądu. Miasto L. uznało się za właściwe do rozpatrzenia wniosku A. C. przebywającego w Domu Pomocy Społecznej w R. Z uwagi na powyższe Miasto L. popiera wniosek Wójta Gminy W. o umorzenie postępowania w niniejszej sprawie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje

Zgodnie z art. 15 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej jako "P.p.s.a."), do rozstrzygania sporów, o których mowa w art. 4, oraz do rozpoznawania innych spraw należących do właściwości Naczelnego Sądu Administracyjnego na mocy odrębnych ustaw stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Stosownie do art. 64 § 3 P.p.s.a. do wniosku mają odpowiednio zastosowanie przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

W myśl art. 60 w zw. z art. 64 § 3 P.p.s.a. strona może cofnąć skargę lub złożony wniosek. Cofnięcie takich środków prawnych wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi lub wniosku za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę lub wniosek, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania (art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Przepis art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. ma odpowiednie zastosowanie do wniosku o rozstrzygnięcie sporu o właściwość.

W niniejszej sprawie nie występują przesłanki niedopuszczalności cofnięcia wniosku, o których mowa w art. 60 P.p.s.a.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny uznał cofnięcie wniosku za skuteczne i na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64 § 3 w zw. z art. 15 § 2 oraz art. 193 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w punkcie 1 sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu od wniosku w punkcie 2 sentencji orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.