Uzasadnienie
Prezydent Miasta P. pismem z dnia 7 listopada 2013 r. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu o rozstrzygnięcie negatywnego sporu o właściwość pomiędzy nim a Burmistrzem Gminy i Miasta K. poprzez wskazanie organu właściwego do rozpoznania wniosku P.S. w sprawie przyznania świadczenia z pomocy społecznej w formie zakupu żywności oraz środków czystości.
W uzasadnieniu wniosku organ podał, że pismem z dnia 3 września 2013 r. P.S. zamieszkały P., [...] K. zwrócił się do Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w P. z prośbą o przyznanie świadczenia z pomocy społecznej w formie zakupu żywności oraz środków czystości. W toku postępowania wszczętego powyższym wnioskiem organ ustalił, iż wnioskodawca przebywa w P. od września 2013 r. Do tego czasu mieszkał w miejscowości P.. Zgodnie ze złożonym oświadczeniem przyjechał do P. celem znalezienia pracy i podjęcia nauki. Nadto oświadczył, że wiąże przyszłość z P. (wynajął pokój w lokalu mieszkalnym w P., ul. [...]).
Dalej organ wskazał, że zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej organem właściwym w sprawach świadczeń z pomocy społecznej jest wójt/burmistrz/prezydent miejsca zamieszkania osoby ubiegającej się o świadczenie. Natomiast zgodnie z art. 25 w zw. z art. 28 k.c. miejscem zamieszkania osoby fizycznej, jest miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu. Zamiar ten ocenia poprzez analizę stanu faktycznego (przebywania na terenie danej miejscowości) oraz zamiaru (chęci pozostania w danej miejscowości i wiązanie z nią swoich życiowych celów).
Zdaniem organu w rozpoznawanej sprawie nie można jednoznacznie stwierdzić, że "miejscem zamieszkania" wnioskodawcy w rozumieniu art. 25 k.c. jest P.. Zgodnie z linią orzecznictwa ocena zamiaru pozostawania w danej miejscowości winna odnosić się do zobiektywizowanych kryteriów. O zamieszkiwaniu w jakiejś miejscowości można mówić więc wówczas, gdy występujące okoliczności pozwalają przeciętnemu obserwatorowi na wyciągnięcie wniosków, że określona miejscowość jest głównym ośrodkiem działalności danej dorosłej osoby fizycznej. W ocenie organu żadne zobiektywizowane kryteria nie wskazują, iż miejscem zamieszkania wnioskodawcy jest P., w którym przebywa bardzo krótko (miesiąc) i wcześniej nie miał z tym miastem żadnych związków. W świetle ustalonego stanu faktycznego i prawnego właściwym w sprawie jest organ pomocy społecznej w K..
Ponadto organ wskazał, że dnia 25 września 2013 r. (po przeprowadzeniu wywiadu środowiskowego z Wnioskodawcą w miejscu jego pobytu) zgodnie z właściwością przekazano sprawę do GOPS w K.. Dnia 4 października 2013 r. do tut. organu wpłynęło pismo, w którym GOPS w K. zaprzecza swojej właściwości w przedmiotowej sprawie.
Postanowieniem z dnia 26 listopada 2013 r., sygn. akt IV SO/Po 11/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę do rozpoznania Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu.
W odpowiedzi na wniosek Burmistrz Gminy i Miasta K. wniósł o wskazanie Prezydenta Miasta P. jako organu właściwego do rozpoznania przedmiotowego wniosku.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. t.j. 2012, poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sądy administracyjne rozpoznają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Jednocześnie, zgodnie z art.15 § 1 pkt 4 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny, rozstrzyga spory, o których mowa w wymienionym wyżej przepisie.
Z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu o właściwość wystąpił Prezydent Miasta P., wskazując, że nie jest właściwy do rozpoznania wniosku P.S. z dnia 3 września 2013 r. o przyznanie zasiłku celowego, gdyż miejscem zameldowania wnioskującego jest miejscowość P. w gminie K. i Burmistrz tej Gminy jest właściwy do wydania decyzji.
Jak jednak wynika z akt sprawy Prezydent Miasta P. decyzjami z dnia [...] października 2013 r. rozpoznał wniosek P. S. z dnia 3 września 2013 r. przyznając mu zasiłek na żywność i zasiłek na środki czystości. Podjęcie rozstrzygnięcia Prezydent Miasta P. uzasadniał treścią art.23 k.p.a., co jednak nie zmienia faktu, że orzekł w przedmiocie wniosku z dnia 3 września 2013 r.
Zatem w chwili obecnej brak jest przedmiotu sporu, skoro przed wniesieniem o jego rozstrzygnięcie organ rozpoznał wniosek o udzielenie pomocy społecznej. Powoduje to konieczność odrzucenia wniosku o rozstrzygnięcie sporu o właściwość.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art.58 §1 pkt 6 w zw. z art.15§ 2 i art.64§3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w postanowieniu.