- Sąd
- Naczelny Sąd Administracyjny
- Rozpoznanie
- w dniu 4 lipca 2008 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Burmistrza Miasta M. o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Burmistrzem Miasta M. a Samorządowym Kolegium Odwoławczym w C. w przedmiocie wskazania organu właściwego
- Sprawa
- w sprawie rozpoznania wniosku P. K. i K. K. o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w M. z dnia [...] nr [...]o zakończeniu podziału terenów budowlanych w M. przy ul. [...] postanawia: wskazać Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. jako organ właściwy w sprawie.
- Skład
- sędzia NSA Marek Stojanowski przewodniczący
sędzia NSA Joanna Runge- Lissowska sprawozdawca
sędzia del. WSA Jacek Fronczyk
Anna Krakowiecka protokolant
Postanowienie NSA z 4 lipca 2008 r., I OW 35/08
Powołane przepisy
- Kodeks postępowania administracyjnego: art. 17 pkt 1
- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi: art. 15 § 2
- ustawa o gospodarce nieruchomościami: art. 96 ust. 1
W skrócie
Streszczenie i odpowiedzi pisze model na podstawie treści tego orzeczenia. Przypisy otwierają fragmenty, na których się opierają. Wiążący jest tekst orzeczenia.
Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 28 listopada 2007 r. Burmistrz Miasta M. wystąpił o rozstrzygnięcie negatywnego sporu kompetencyjnego jaki zaistniał pomiędzy nim a Samorządowym Kolegium Odwoławczym w C. w sprawie o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w M. z dnia [...] nr [...] o uznaniu za zakończony podział terenów położonych w M. przy ul. [...].
W uzasadnieniu wniosku Burmistrz wyjaśnił:
P. i K. K., wnioskiem z dnia [...], żądali uchylenia ww. decyzji Prezydium jako podjętej z naruszeniem prawa, a wniosek ten Wojewoda M., postanowieniem z dnia [...] nr [...], przekazał do rozpoznania wg właściwości Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w C. Na to postanowienie wnioskodawcy wnieśli zażalenie do Ministra Budownictwa, który przekazał je do rozpoznania Ministrowie Spraw Wewnętrznych i Administracji. Samorządowe Kolegium wezwało P. i K. K. do sprecyzowania treści żądania, tj. czy wniosek dotyczy wznowienia postępowania czy stwierdzenia nieważności decyzji, zaś wezwani wyjaśnili, iż intencją jest wznowienie postępowania, a wobec tego Kolegium przekazało sprawę wg właściwości - Burmistrzowi, postanowieniem z dnia [...] P. i K. K. pismem z [...], skierowanym do Kolegium, wycofali się ze swego żądania co do wznowienia postępowania, żądając wyjaśnień, po otrzymaniu których skierowali pismo do Samorządowego Kolegium i Burmistrza o wstrzymanie działań do czasu uzyskania stanowiska Ministra Spraw Wewnętrznych co do ich zażalenia na postanowienie Wojewody. W takiej sytuacji wniosek o rozstrzygnięcie sporu jest uzasadniony. Z akt jednoznacznie wynika, że strony postępowania domagają się stwierdzenia nieważności decyzji z [...], wskazując na naruszenie prawa, wyliczając te naruszenia, a na koniec twierdząc, że decyzja jest nieważna, a co do takiej kwalifikacji wniosku organy dotychczas nie miały żadnej wątpliwości.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C., odpowiadając na wniosek Burmistrza, wyjaśniło, że P. i K. K. odpowiadając na pytania Kolegium stwierdzili, że chodzi o wznowienie postępowania, a wobec tego właściwość rzeczowa i miejscowa Burmistrza jest bezsporna i przeprowadziło analizę przepisów K.p.a. dotyczącą wznowienia postępowania i stwierdzenia nieważności.
Przy piśmie z dnia [...] Samorządowe Kolegium przesłało postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Wojewody M. z dnia [...] o przekazaniu Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu do rozpoznania wg właściwości wniosku P. i K. K. o stwierdzenie nieważności decyzji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Rozstrzygnięcie w sprawie z wniosku Burmistrza Miasta M. wymagało na wstępie ustalenia czy i jaki wpływ w sprawie sporu między Burmistrzem a Samorządowym Kolegium miało postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] utrzymujące w mocy postanowienie Wojewody M. w sprawie przekazania wniosku P. i K. K. Samorządowemu Kolegium. Postanowienie to dotyczyło przekazania sprawy przez Wojewodę Samorządowemu Kolegium, zatem pozostało bez wpływu na spór jaki zaistniał pomiędzy Burmistrzem a Kolegium, do tej bowiem sprawy nie odnosiło się. Wobec tego spór należało rozpoznać jako negatywny spór kompetencyjny.
Wskazanie w sporze organu właściwego w sprawie zależało od ustalenia jaki jest jej przedmiot, tj. czego w istocie domagali się P. i K. K. we wniosku z dnia [...].
Od daty złożenia wniosku do czasu wystąpienia ze sporem upłynęło już sporo czasu, a w trakcie tego okresu organy, które działały w sprawie wniosku początkowo Starosta Powiatu w M. a następnie Wojewoda M. nie miały wątpliwości, że chodzi o postępowanie nadzorcze, tj. stwierdzenie nieważności decyzji Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w M. z dnia [...] w sprawie zakończenia podziału nieruchomości. Nie mieli jej też sami wnioskodawcy, którzy udzielali odpowiedzi na kierowane do nich pisma organów, w których przedmiot sprawy określony był jako stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...], o czym świadczą akta sprawy. Taki wniosek Wojewoda wyciągnął ze sformułowań jakie zawarte zostały w pierwszym i następnych pismach P. i K. K., domagających się uchylenia decyzji jako niezgodnej z obowiązującym prawem, której efektem było bezprawne zabranie nieruchomości.
Z taką oceną wniosku z dnia [...] należy się zgodzić, na taką bowiem kwalifikację przedmiotu sprawy wskazuje całe dotychczasowe postępowanie, dot. także decyzji z dnia [...] tegoż byłego Prezydium o co został rozszerzony pierwszy wniosek, pismem z dnia [...]. Zresztą zarzuty stawiane decyzji z dnia [...], choć może formułowane niezbyt przystępnie, bez wątpienia wskazują, iż żądania uchylenia tej decyzji z powodu jej niezgodności z prawem i bezprawnego przejęcia nieruchomości nie da się zakwalifikować inaczej niż wniosku o stwierdzenie jej nieważności.
Właściwym do stwierdzenia nieważności decyzji jest, zgodnie z art. 157 § 1 K.p.a., organ wyższego stopnia. Prezydium Powiatowej Rady Narodowej nie istnieje w systemie organów administracji publicznej, wobec tego konieczne jest znalezienie takiego organu w tej strukturze, który posiada obecnie kompetencje w sprawach rozstrzygniętych decyzją tegoż b. Prezydium.
Przedmiotem sprawy był podział nieruchomości, sprawy te, na mocy art. 96 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, należą do kompetencji wójta (burmistrza, prezydenta miasta). Organami wyższego stopnia w stosunku do organów jednostek samorządu terytorialnego są samorządowe kolegia odwoławcze, jak stanowi art. 17 pkt 1 k.p.a., chyba że ustawy szczególne stanowią inaczej. Ustawa o gospodarce nieruchomościami w art. 9a wskazuje jako organ odwoławczy wojewodę, ale tylko w sprawach w nim wskazanych, a podziału nieruchomości przepis ten nie obejmuje. Wobec tego, z mocy art. 7 pkt 1 k.p.a., organem odwoławczym są w sprawach podziału nieruchomości samorządowe kolegia odwoławcze.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 15 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Źródło: CBOSA (Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych) ↗, pobrane 4.10.2026. Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła. Wiążący jest tekst u wydawcy. Dane osobowe w dokumencie albo błąd? Napisz: zgłoś błąd; dane osobowe zakryjemy w ciągu 7 dni.
Zapytaj o swoją sytuację
5 wyjaśnień za darmo. Logowanie przez Google albo e-mail, bez hasła i bez karty.