Uzasadnienie
Postanowieniem wydanym po rozprawie w dniu 7 lipca 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniosek Prezydenta Miasta Wrocławia o rozstrzygnięcie sporu o właściwość. Jak wynika z protokołu rozprawy, załączonego do akt sprawy, po jej zamknięciu przez przewodniczącego składu J. Ł. wystąpił z wnioskiem o zwrot kosztów postępowania, domagając się zwrócenia mu kosztów dojazdu na rozprawę, to jest biletów kolejowych, kosztów paliwa oraz biletów autobusowych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: wniosek J. Ł. nie mógł być uwzględniony.
Art. 210 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, iż strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów. Jak wynika z protokołu rozprawy z dnia 7 lipca 2009 r. J. Ł. złożył przedmiotowy wniosek już po zamknięciu przez przewodniczącego składu rozprawy, co uniemożliwia jego merytoryczne rozpoznanie.
Ponadto zauważyć trzeba, iż zgodnie z art. 200 powołanej ustawy w razie uwzględnienia skargi przez Sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu, od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność lub dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Powyższy przepis ma także odpowiednie zastosowanie do spraw toczących się z wniosków, na co wskazuje art. 64 § 3 przywoływanej ustawy. Treść tego przepisu nie pozostawia wątpliwości, że uczestnikowi postępowania nie będącemu skarżącym (lub wnioskodawcą) nie przysługuje zwrot kosztów postępowania, niezależnie od jego wyniku. Okoliczność ta stanowi dodatkową, negatywną, przesłankę przemawiającą za oddaleniem wniosku J. Ł. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie 151 w zw. z art. 64 § 3 oraz art. 210 § 1 i art. 200 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.