Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 19 lutego 2013 r. pełnomocnik Wielkopolskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji w Poznaniu wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie negatywnego sporu kompetencyjnego powstałego pomiędzy nim, a Prezydentem Miasta Poznania w sprawie rozpatrzenia odwołania K. J. od decyzji Komendanta Miejskiego Policji w Poznaniu z dnia [...] grudnia 2012 r. w sprawie skierowania na badania lekarskie.
W uzasadnieniu wniosku wskazano, że w dniu 19 stycznia 2013 r. weszła w życie ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz.U. Nr 30, poz. 151, poz. 151, ze zm.), i zgodnie z art. 99 ust. 1 pkt 2 i 3 tej ustawy organem właściwym do prowadzenia spraw z zakresu skierowań na badania lekarskie i psychologiczne jest starosta powiatowy. Do dnia 18 stycznia 2013 r. Wielkopolski Komendant Wojewódzki Policji w Poznaniu nie przekazał odwołania K.J. do organu pierwszej instancji, które wpłynęło bezpośrednio do organu drugiej instancji, z pominięciem organu pierwszej instancji. W ocenie wnioskodawcy, po dniu 19 stycznia 2013 r., Wielkopolski Komendant Wojewódzki Policji w Poznaniu nie mógł przekazać odwołania do Komendanta Miejskiego Policji w Poznaniu, który od tego dnia nie był już organem pierwszej instancji. Organem właściwym stał się starosta powiatowy, ponieważ w myśl ustawy o kierujących pojazdami, organem pierwszej instancji jest właściwy starosta – w niniejszej sprawie Prezydent Miasta Poznania, do którego powinno wpłynąć odwołanie. W myśl art. 129 § 1 kpa, odwołanie wnosi się zawsze do organu pierwszej instancji, dlatego Wielkopolski Komendant Wojewódzki Policji w Poznaniu przekazał odwołanie Prezydentowi Miasta Poznania na podstawie art. 65 § 1 kpa, które Prezydent – przy piśmie z dnia 12 lutego 2013 r. - zwrócił Wielkopolskiemu Komendantowi Wojewódzkiemu Policji w Poznaniu, uznając się za organ niewłaściwy. Wielkopolski Komendant Wojewódzki Policji w Poznaniu, na podstawie art. 19 kpa uznał, że nie jest właściwym organem do prowadzenia sprawy.
Prezydent Miasta Poznania nie złożył odpowiedzi na wniosek Wielkopolskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji w Poznaniu o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 4 w zw. z art. 15 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.) – dalej ppsa, Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga m.in. spór kompetencyjny między organami jednostek samorządu terytorialnego, a organami administracji rządowej.
W rozpatrywanej sprawie zaistniał negatywny spór kompetencyjny pomiędzy Wielkopolskim Komendantem Wojewódzkim Policji w Poznaniu - będącym organem administracji rządowej, a Prezydentem Miasta Poznania – będącym organem jednostki samorządu terytorialnego, także w zakresie wykonywania zadań starosty, dlatego właściwym do rozstrzygnięcia tego sporu jest Naczelny Sąd Administracyjny.
Wnioskodawca sformułował wniosek o rozstrzygnięcie sporu poprzez wskazanie organu właściwego do rozpoznania odwołania K.J. od decyzji Komendanta Miejskiego Policji w Poznaniu z dnia [...] grudnia 2012 r. Z tego względu, Prezydent Miasta Poznania, także w zakresie wykonywania zadań starosty, nie jest organem wyższego stopnia wobec Komendanta Miejskiego Policji w Poznaniu, aby w myśl art. 127 § 2 kpa, był organem właściwym do rozpatrzenia odwołania od tej decyzji.
Zgodnie bowiem z art. 127 § 2 kpa, właściwy do rozpatrzenia odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy. Z art. 6a ust. 2 pkt 1 w zw. z ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz.U. z 2011 r. Nr 287, poz. 1687, ze zm.) wynika zaś, że organem wyższego stopnia w postępowaniu administracyjnym, w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Policji, w stosunku do komendanta powiatowego (miejskiego) Policji jest komendant wojewódzki Policji.
O ile zatem w przedmiotowej sprawie, od dnia 19 stycznia 2013 r., komendant powiatowy Policji utracił kompetencję do orzekania w sprawach objętych decyzją z dnia 5 grudnia 2012 r., jako organ pierwszej instancji, z uwagi na wejście w życie ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami i przyznanie kompetencji w tym zakresie starostom, to ani z tej ustawy, ani też z uprzednio obowiązujących przepisów ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2003 r. Nr 58, poz. 515, ze zm.) nie wynika, aby organem wyższego stopnia wobec komendanta powiatowego Policji miał być wójt, burmistrz lub prezydent miasta, bądź też inny organ administracji.
Również w ustawie o kierujących pojazdami nie zamieszczono przepisu przejściowego określającego właściwość stosowania przepisów nowej ustawy do spraw wszczętych i nie zakończonych decyzją ostateczną przed dniem jej wejścia w życie. Nie zamieszczono również przepisu określającego właściwość stosowania w tych sprawach przepisów dotychczasowych. Należy zatem przyjąć, jako zasadę, bezpośrednie działanie w tych sprawach nowej ustawy, jako obowiązującej w dniu prowadzenia postępowania i wydawania decyzji. Skoro jednak przepisy tej ustawy nie określają organu właściwego do rozpatrzenia odwołania od decyzji wydanej w pierwszej instancji, to ustalenia właściwego organu odwoławczego należy dokonać na podstawie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, zawierającego ogólne zasady ustalania tej właściwości, dlatego w niniejszej sprawie znajduje zastosowanie art. 6a ust. 2 pkt 1 w zw. z ust. 1 ustawy o Policji i w zw. z art. 127 § 2 kpa. Z przepisów tych wynika zaś, że organem właściwym do rozpatrzenia odwołania K. J. od decyzji z dnia [...] grudnia 2012 r. wydanej przez Komendanta Miejskiego Policji w Poznaniu w sprawie skierowania na badania lekarskie, jest Wielkopolski Komendant Wojewódzki Policji w Poznaniu.
Okoliczność zmiany właściwości organu pierwszej instancji z dniem 19 stycznia 2013 r. w sprawach skierowania kierowców na badania lekarskie nie ma w niniejszej sprawie znaczenia, ponieważ przedmiotem sporu nie jest właściwość organu administracji do orzekania w pierwszej instancji.
W związku z powyższym, na podstawie art. 15 § 2 ppsa Naczelny Sąd Administracyjny postanowił, jak w sentencji.