Uzasadnienie
Prezydent Miasta Bielska-Białej wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie negatywnego sporu o właściwość między nim, a Wójtem Gminy Stryszawa w sprawie skierowania S. M. do domu pomocy społecznej.
W motywach wniosku organ podał, iż postanowieniem z dnia 8 lutego 2010 r. Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Stryszawie, działając z upoważnienia Wójta Gminy Stryszawa, przekazał Prezydentowi Miasta Bielska-Białej – Miejskiemu Ośrodkowi Pomocy Społecznej, jako organowi właściwemu, wniosek S. M. o umieszczenie go w domu pomocy społecznej wraz z kwestionariuszem wywiadu środowiskowego, wskazując przy tym, iż wymieniony jest osobą bezdomną, zaś ostatnim jego miejscem zameldowania na pobyt stały było Miasto Bielsko-Biała, ze wskazaniem adresu do korespondencji S. nr [...].
Zdaniem Prezydenta Miasta Bielska-Białej nie można zgodzić się z takim stanowiskiem, bowiem S. M. nie jest osobą bezdomną. Mając na uwadze treść art. 6 pkt 8 zawierający definicję osoby bezdomnej jak również art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów regulujący pojęcie lokalu, wnioskodawca wskazał, iż z wywiadu środowiskowego wynika, że wymieniony zamieszkuje w domu jednorodzinnym w S. nr [...] wraz ze swoim bratem A. M. Nie jest tam zameldowany ani na pobyt stały ani na czasowy, jednakże w związku z tym nie można uznać go za osobę bezdomną, tj. niezamieszkującą w lokalu mieszkalnym. Dlatego też, według wnioskodawcy, w niniejszej sprawie, właściwość organu do wydania przedmiotowej decyzji należy oceniać nie według art. 101 ust. 2a według art. 101 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej, tj. według miejsca zamieszkania osoby ubiegającej się o świadczenie, którym jest – stosownie do treści art. 25 Kodeksu cywilnego – miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu, co nie wymaga oświadczenia woli zaś wystarczy zamiar pobytu, który wynika z zachowania tej osoby polegający na ześrodkowaniu swojej aktywności życiowej w określonej miejscowości. W niniejszej sprawie, S. M. przebywa na stałe w miejscowości S. nr [...], pozostaje tam również pod opieką lekarską w NZOZ Przychodni Zdrowia. Również z GOPS w Stryszawie pobiera zasiłek pielęgnacyjny, który jest przyznawany przez organ miejsca zamieszkania wnioskodawcy. Posiada również orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności wydanym przez Powiatowy Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności w S. B. Zatem należy uznać, iż miejscowość S. jest miejscem zamieszkania i centrum życiowym S. M., którym z kolei nie jest Bielsko-Biała, bowiem wymieniony nie przebywa od lat na jego terenie jak również nie ma takiego zamiaru. Po rozwodzie został on eksmitowany z mieszkania przy. ul. [...] w B.-B., nie utrzymuje również kontaktów z zamieszkałą tam byłą żoną S. L., o czym świadczy notatka służbowa pracownika socjalnego z dnia 26 lutego 2010 r.
W odpowiedzi na wniosek Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Stryszawie, działający z upoważnienia Wójta Gminy Stryszawa, podtrzymał swoje stanowisko w sprawie, iż S. M. jest osobą bezdomną, bowiem po rozwodzie i eksmisji, przez 1,5 roku przebywał na Oddziale Długoterminowej Opieki Medycznej w M. P., zaś po jego opuszczeniu między pobytami w szpitalu mieszkał u przyrodniego brata A. w pomieszczeniu nieogrzewanym, bez bieżącej wody, zawilgoconym i zdewastowanym, w którym już nie może przebywać, bowiem brat nie wyraża zgody na jakiekolwiek zmiany i dalszy jego pobyt. W ostatnim czasie przebywał zatem u sąsiadów lub na przystankach autobusowych, o czym świadczy oświadczenie S. M. z dnia 12 kwietnia 2010 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
W niniejszej sprawie wystąpił negatywny spór o właściwość, bowiem żaden z organów nie uznaje swojej kompetencji do rozpoznania wniosku S. M. o skierowanie do domu pomocy społecznej.
Bezsporne w sprawie jest, iż zainteresowany nie jest zameldowany w żadnym lokalu mieszkalnym. Bezsporne również jest, iż nie przebywa w miejscu ostatniego zameldowania, ale w miejscowości S. Jak to wynika z akt administracyjnych sprawy, przebywał w tej miejscowości u swojego brata. Jednakże w ostatnim okresie pobyt ten stał się niemożliwy z uwagi na stanowisko brata, który nie wyraża zgody na dalsze przebywanie u niego S. M. W związku z tym zainteresowany przebywa u sąsiadów lub na przystankach autobusowych. Wynika to z oświadczenia S. M. W takiej sytuacji należy uznać, iż jest on osobą bezdomną w rozumieniu art. 6 pkt 8 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (tekst jedn. z 2009 r. Dz. U. Nr 175, poz. 1362 ze zm.). Jest bowiem osobą niezamieszkującą w lokalu mieszkalnym i niezameldowaną na pobyt stały.
Zgodnie zaś z art. 59 ust. 1 ww. ustawy o pomocy społecznej, decyzję o skierowaniu do domu pomocy społecznej wydaje organ gminy właściwej dla danej osoby w dniu jej kierowania do domu pomocy społecznej.
Stosownie do art. 101 ust. 2 ww. ustawy w przypadku osoby bezdomnej, właściwą miejscowo jest gmina ostatniego miejsca zameldowania tej osoby na pobyt stały. Ponieważ miejscem ostatniego zameldowania S. M. na pobyt stały była Bielsko-Biała, to gmina ta stała się gminą właściwą do rozpatrzenia wniosku S. M. Z tych też względów Naczelny Sąd Administracyjny na mocy art. 15 § 2 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.