Uzasadnienie
Pismem z dnia 20 grudnia 2013 r. M. W. wystąpiła z wnioskiem o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie od orzekania w sprawie o sygn. akt II SO/Lu 149/13 z wniosku M. W. o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie od orzekania w sprawie II SA/Rz 540/13 w sprawie ze skargi M. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji dotyczącej zatwierdzenia podziału nieruchomości.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 22 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako: "P.p.s.a.", o wyłączeniu sędziego rozstrzyga sąd administracyjny, w którym sprawa się toczy. Jak wynika z art. 22 § 3 P.p.s.a., w razie gdy sąd administracyjny, o którym mowa w art. 22 § 1 P.p.s.a., nie może podjąć postanowienia z powodu braku dostatecznej liczby sędziów, Naczelny Sąd Administracyjny wyznacza inny sąd do rozpoznania wniosku.
Sprawa o sygn. akt II SO/Lu 149/13 toczy się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Lublinie. W związku z tym, zgodnie z art. 22 § 1 P.p.s.a., o wyłączeniu sędziów powinien orzekać ten sąd. Jednakże, w związku z faktem, że wniosek o wyłączenie sędziów dotyczy wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd ten nie może podjąć postanowienia z powodu braku dostatecznej liczby sędziów. W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny obowiązany jest wyznaczyć inny sąd.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 22 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.