Uzasadnienie
Wójt Gminy R. reprezentowany przez Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w R. pismem z dnia 16 marca 2010 r. wniósł o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego w przedmiocie ustalenia właściwości miejscowej w sprawie zwrotu świadczenia udzielonego osobie bezdomnej.
Wnioskodawca podał, że w dniach 11 stycznia i 16 lutego 2010 r. do Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w R. wpłynęły z Ośrodka Pomocy Społecznej Dzielnicy B. m.st. W. kserokopie akt J. M. z wnioskiem o zwrot kosztów wypłaconych mu świadczeń w okresie od 21 września do 31 grudnia 2009 r. oraz w okresie od 18 stycznia do 24 czerwca 2010 r.
Po przeanalizowaniu akt sprawy Ośrodek Pomocy w R. uznał się niewłaściwym do załatwienia sprawy, bowiem ustalono, że wnioskodawca J. M. wraz z trojgiem dzieci od 21 marca 2008 r. przebywa w Centrum Samotnych Matek z Dziećmi "M." przy ul. [...] w W. W ocenie wnioskodawcy ośrodek ten udziela schronienia osobom bezdomnym. Nie jest więc lokalem mieszkalnym w rozumieniu przepisów o ochronie praw lokatorów i mieszkaniowym zasobie gminy. Powodem pobytu w Ośrodku jest niewątpliwie bezdomność. J. M. poczynił kroki zmierzające do usamodzielnienia się i złożył wniosek o przydział lokalu socjalnego z zasobów Gminy R. Wnioskodawca podniósł, że ustawa o pomocy społecznej w art. 101 ust. 2 stanowi, że w przypadku osoby bezdomnej właściwą miejscowo jest gmina ostatniego miejsca zameldowania tej osoby na pobyt stały, w przypadku J. M. jest to D. B. 3, gmina R. W związku z powyższym postanowieniem z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] i postanowieniem z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] akta powyższych spraw przekazano na podstawie art. 65 § 1 K.p.a. w związku z art. 101 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej Gminnemu Ośrodkowi Pomocy Społecznej w R. w celu pokrycia udzielonej J. M. pomocy ze środków społecznych.
W dniu 14 czerwca 2010 r. wpłynęło do Naczelnego Sadu Administracyjnego pismo Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w R. z dnia 8 czerwca 2010 r., w którym Ośrodek ten uznał się za niewłaściwy do rozpatrzenia niniejszej sprawy, stwierdzając, że J. M. nie jest osobą bezdomną, stara się o uzyskanie przydziału lokalu w Gminie R., z którą wiąże swoje centrum życiowe.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek podlegał odrzuceniu.
Naczelny Sąd administracyjny rozstrzyga spory o właściwość, na mocy art. 4 w związku z art. 15 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek, a organami administracji rządowej.
Spór o właściwość pomiędzy tymi organami ma miejsce, gdy przynajmniej dwa organy jednocześnie uważają się za właściwe do załatwienia danej sprawy albo gdy każdy z organów uważa, że nie jest właściwy do załatwienia sprawy. Taka sytuacja zachodzi tylko w rozstrzyganiu sprawy indywidualnej przez organy administracji i sprawa ta musi podlegać załatwieniu w drodze decyzji administracyjnej w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 stycznia 1995 r. sygn. akt I SA 40/95, ONSA 1995/3 poz. 148).
W niniejszej sprawie, niezależnie od nazwy nadanej pismu z dnia 16 marca 2010 r. przez reprezentującego wnioskodawcę Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w R. nie mamy do czynienia ze sporem o właściwość w powyższym rozumieniu. Zaistniały spór dotyczy bowiem zwrotu wydatków poniesionych na świadczenia przyznawane J. M. w okresie od 21 września do 31 grudnia 2009 r. oraz w okresie od 18 stycznia do 24 czerwca 2010 r.
Wskazać należy, że problematyka zwrotu wydatków gminie uregulowana została przez ustawodawcę w art. 101 ust. 7 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2009 r. Nr 175,poz. 1362 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem, gmina właściwa ze względu na miejsce zamieszkania albo na ostatnie miejsce zameldowania na pobyt stały jest obowiązana do zwrotu wydatków gminie, która przyznała świadczenia w miejscu pobytu.
W orzecznictwie powszechnie przyjmuje się, że rozliczenia między gminami następujące na podstawie powołanego przepisu ustawy o pomocy społecznej nie są załatwiane w formie decyzji administracyjnej, tym samym nie można mówić o wystąpieniu w tych sprawach sporu o właściwość w rozumieniu art. 22 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (v. postanowienie NSA z dnia 28 lutego 2007 r. sygn. akt I OW 73/06, Lex nr 362165 oraz postanowienia NSA z dnia 22 grudnia 2008 r., sygn. akt I OW 97/08, Lex nr 564278, z dnia 1 czerwca 2010 r., sygn. akt I OW 75/10 niepubl. i z dnia 5 marca 2010 r., sygn. akt I OW 204/09 niepubl.).
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie rozpoznającym sprawę w pełni podziela powyższe stanowisko. Z tego względu wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość, z jakim wystąpił Wójt Gminy R. należało uznać za niedopuszczalny i odrzucić.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z pkt 15 § 2, art. 64 § 3 i art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.