Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] października 2020 r. Burmistrz S. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu pomiędzy nim a Burmistrzem D. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpatrzenia wniosku L.W. o wypłatę zasiłku pielęgnacyjnego za okres od [...] marca 2020 r., do [...] lipca 2020 r.
W uzasadnieniu powyższego wniosku Burmistrz S. wyjaśnił, że [...] listopada 2019 r., wpłynął wniosek L.W. dotyczący ustalenia prawa do otrzymywania zasiłku pielęgnacyjnego. Po jego rozpatrzeniu decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2020 r., przyznano wnioskowane świadczenie od [...] września 2019 r., do [...] października 2020 r. Zasiłek pielęgnacyjny był wysyłany przekazem pocztowym do Hospicjum przy Szpitalu Uniwersyteckim w [...], gdzie przebywał zainteresowany. W okresie od marca 2020 r. do maja 2020 r. zasiłki pielęgnacyjne, pomimo wypłaty przekazem pocztowym nie były odbierane, wobec czego [...] czerwca 2020 r. poinformowano zainteresowanego, że zgodnie z art. 28 ust. 5 ustawy z dnia 28 listopada 2003 roku o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. z 2020 r., poz. 111), dalej jako "u.ś.r.", wypłata zasiłku pielęgnacyjnego została wstrzymana z uwagi na fakt niepodejmowania świadczeń przez trzy kolejne miesiące kalendarzowe.
Następnie [...] sierpnia 2020 r., zainteresowany został umieszczony w Domu Pomocy Społecznej w D., zaś [...] września 2020 r. Dyrektor Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w D., na podstawie art. 65 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2020 r., poz. 256), dalej jako "k.p.a.", przekazał do Burmistrza S. wniosek zainteresowanego z dnia [...] sierpnia 2020 r. o podjęcie zawieszonej wypłaty zasiłków pielęgnacyjnych za okres od [...] marca 2020 r., do [...] lipca 2020 r., gdyż Burmistrz Miasta i Gminy w D. uznał, że nie jest organem właściwym do wypłaty zasiłku pielęgnacyjnego za w/w okres.
Z powyższym nie zgodził się Dyrektor Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w S. Podkreślił on, że zgodnie z art. 20 ust. 2 u.ś.r. postępowanie w sprawach świadczeń rodzinnych prowadzi organ właściwy, z kolei zgodnie z art. 3 pkt 11 w/w ustawy przez organ właściwy rozumie się wójta, burmistrza lub prezydenta miasta właściwego ze względu na miejsce zamieszkania osoby ubiegającej się o świadczenie rodzinne lub otrzymującej świadczenie rodzinne. Skoro zaś obecnym miejscem zamieszkania zainteresowanego jest gmina D., to organem właściwym do rozpatrzenia jego prośby jest Burmistrz Miasta i Gminy D. W odpowiedzi na powyższy wniosek Burmistrz Miasta i Gminy D. wskazał, że [...] sierpnia 2020 r., zainteresowany złożył wniosek o ustalenie prawa do zasiłku pielęgnacyjnego w związku z zamieszkaniem na terenie Gminy D. (w Domu Pomocy Społecznej w D.) od [...] sierpnia 2020 r., wobec czego decyzją [...] z dnia [...] września 2020 r., przyznano mu wnioskowany zasiłek pielęgnacyjny od [...] sierpnia 2020 r., do [...] października 2020 r. Natomiast odwieszenie i podjęcie wypłaty zasiłku pielęgnacyjnego, o które ubiega się zainteresowany, dotyczy okresu od [...] marca 2020 r. do [...] lipca 2020 r., który to zawiera się w okresie obowiązywania decyzji Burmistrza S. nr [...] z [...] stycznia 2020 r., która została uchylona od [...] sierpnia 2020 r. i uchylenie to nastąpiło w zakresie świadczeń przysługujących od [...] sierpnia 2020 r. Zatem zdaniem Burmistrza Miasta i Gminy D. zobowiązanym do wypłaty świadczeń za okres od marca 2020 r. do lipca 2020 r. jest Burmistrz S., zgodnie z obowiązującą wówczas, wydaną przez niego decyzją, która w tym zakresie nie została zmieniona.
Do pisma z dnia [...] maja 2021 r. Burmistrz D. dołączył uwierzytelniony akt zgonu L.W.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 15 § 1 pkt 4 w związku z art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej "p.p.s.a.") Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory o właściwość powstałe między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, jeżeli odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek, a organami jednostek rządowych.
W przedmiotowej sprawie negatywny spór o właściwość powstał pomiędzy Burmistrzem D. a Burmistrzem S., gdyż żaden z tych organów nie uznał się za organ właściwy do rozpoznania i załatwienia wniosku L.W. o wypłatę zasiłku pielęgnacyjnego. Zwrócić jednak należy uwagę na fakt, że z aktu zgonu, nadesłanego przy piśmie z dnia [...] maja 2021 r. wynika, iż L.W. zmarł w dniu [...] kwietnia 2021 r.
Według art. 161 § 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe: 1. jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę;
2. w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania;
3. gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Zgodnie zaś z art. 193 p.p.s.a., jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. W zaistniałej zatem sytuacji należy odwołać się do przepisów regulujących postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym.
W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że przedmiotem postępowania był akt w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., tj. wznowienie wypłaty zasiłku pielęgnacyjnego, dotyczący uprawnienia osobistego L.W. Postępowanie o rozstrzygnięcie sporu o właściwość staje się bezprzedmiotowe, gdy istniejący - w chwili wszczęcia postępowania - spór o to, który organ jest właściwy do załatwienia sprawy przestał istnieć również z tej przyczyny, że wskazanie organu właściwego do załatwienia sprawy nie jest już wymagane z uwagi na fakt, że podmiot uprawniony - jak ma to miejsce w niniejszej sprawie - zmarł.
Z tych powodów Naczelny Sąd Administracyjny - na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 w związku z art. 15 § 2 oraz art. 193 p.p.s.a. - orzekł jak w sentencji postanowienia.
O zwrocie wpisu sądowego nie orzeczono, ponieważ Burmistrz S. nie cofnął wniosku (por. art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).