Uzasadnienie
Burmistrz Gminy Skarszewy wystąpił z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu o właściwość, jaki powstał pomiędzy tym organem a Burmistrzem Gminy Kostrzyń Wielkopolski, który z nich jest właściwy do rozpoznania wniosku Z. W. o umieszczenie w domu pomocy społecznej.
W uzasadnieniu wniosku Burmistrz Gminy Skarszewy wyjaśnił, iż po przeprowadzeniu postępowania ustalił, że Z. W. przebywa w szpitalu w Starogardzie Gdańskim, a z uwagi na rodzaj schorzenia ma ustanowionego kuratora, który jest zameldowany w Kostrzynie, gdzie również na stałe zameldowany jest Z. W., a wobec tego organem właściwym jest Burmistrz Gminy Kostrzyń.
Odpowiadając na wniosek, Burmistrz Gminy Kostrzyń wyjaśnił, że w sprawie istotne jest aktualne miejsce stałego pobytu, które nie jest jednoznaczne z zameldowaniem. Burmistrz wskazał, że Z. W. mieszkał z matką w Skarszewach, ul. D., w domu, którego jest współwłaścicielem, a kiedy matka zachorowała opiekę nad nim sprawowała córka, siostra Z. W., zamieszkała w Kętrzynie, a ponieważ matka nie chciała zostawić syna samego z uwagi na jego chorobę, siostra zameldowała brata u siebie – obecnie jest jego kuratorem. Burmistrz podkreślił, że Z. W. od 2006 r. przebywa w szpitalu w Starogardzie Gdańskim, jako swoje miejsce zamieszkania podaje Skarszewy, jego sprawy załatwiane są w Starogardzie Gdańskim (postanowienie o ustanowieniu kuratora), a w Kostrzynie mieszkał tylko od 6 grudnia 2005 r. do 21 października 2006 r. Pobyt w Kostrzynie wynikał z sytuacji rodzinnej a nie zamiaru stałego tam pobytu, o czym świadczy też adres, jaki podaje, jako miejsce zamieszkania w swoich podaniach – stwierdził Burmistrz.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W sprawie zaistniał negatywny spór o właściwość, ponieważ umieszczenie w domu pomocy społecznej należy do kompetencji wójta (burmistrza, prezydenta miasta) art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 2009 r. Nr 175, poz. 1362 ze zm.), dalej "ustawa o pomocy".
Właściwy organ ustalać należy stosownie do art. 101 tej ustawy, który w art. 1 statuuje zasadę, iż właściwą jest gmina miejsca zamieszkania osoby ubiegającej się o świadczenie z pomocy społecznej. Kolejne ustępy art. 101 zawierają wyjątki od tej zasady.
Z akt sprawy wynika, że Z. W. jest współwłaścicielem domu położonego w Skarszewach, od 2006 r. przebywa w szpitalu w Starogardzie Gańskim, gdzie jest zameldowany na pobyt czasowy, wszelkie podania i wnioski kieruje do Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Skarszewach, podaje jako adres zamieszkania adres swojego domu, jakkolwiek na pobyt stały zameldowany jest w Kostrzynie, miejscu zameldowania swojego kuratora. W takiej sytuacji zastosowanie w sprawie ma właśnie ww. art. 101 ust. 1 ustawy o pomocy.
Zgodnie z nim, jak wskazano wyżej, decydujące jest miejsce zamieszkania. Ustawa o pomocy nie zawiera definicji tego pojęcia, zatem odwołać należy się do Kodeksu cywilnego, art.
- Jako miejsce zamieszkania przepis ten rozumie miejscowość, w której osoba fizyczna przebywa z zamiarem stałego pobytu. Jakkolwiek Z. W. przebywa od dłuższego już czasu w szpitalu w Starogardzie Gdańskim, to jako miejsce pobytu, adres wskazuje dom w Skarszewach. Z jego wniosków kierowanych w sprawach pomocy społecznej nie wynika żaden zamiar zamieszkiwania w Kostrzynie, w miejscu zamieszkania swojego kuratora. Nadto w sprawie nie może mieć zastosowania art. 27 k.c., który dotyczy ustalenia miejsca zamieszkania osoby pozostającej pod opieką. Z. W. pozostaje natomiast pod kuratelą.
Wobec powyższego należało uznać, że właściwym w sprawie jest Burmistrz Gminy Skarszewy i Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 15 § 1 pkt 4, § 2 w zw. z art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270).