Prosto w prawo Dla profesjonalisty

Postanowienie NSA z 6 października 2022 r., I OW 64/22

PostanowienieprawomocneNaczelny Sąd Administracyjny·6 października 2022 r.

Powołane przepisy

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Rozpoznanie
w dniu 6 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej
Sprawa
sprawy z wniosku Wójta Gminy Branice o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Wójtem Gminy Branice a Burmistrzem Bełżyc w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania sprawy dotyczącej dalszej realizacji decyzji o przyznaniu zasiłku pielęgnacyjnego Ł. B. postanawia:
Skład
sędzia NSA Marek Stojanowski przewodniczący
sędzia NSA Jolanta Rudnicka sprawozdawca
sędzia NSA Marian Wolanin

Sentencja

  1. odrzucić wniosek,
  2. zwrócić Wójtowi Gminy Branice ze środków budżetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu od wniosku..

Uzasadnienie

Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej w Branicach, działając z upoważnienia Wójta Gminy Branice, wniósł o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy nim a Burmistrzem Bełżyc w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania sprawy dotyczącej dalszej realizacji decyzji o przyznaniu zasiłku pielęgnacyjnego Ł. B. W uzasadnieniu wniosku organ wskazał, że w dniu 9 maja 2022 r. Ośrodek Pomocy Społecznej w Branicach otrzymał pismo Burmistrza Gminy Bełżyce, przekazujące decyzję o przyznaniu Ł. B. zasiłku pielęgnacyjnego wraz z aktami sprawy. Wskazano, że wydano w stosunku do niego orzeczenie o zastosowaniu środka zabezpieczającego, wykonywanego w Specjalistycznym Szpitalu im. [...] w Branicach, w związku z czym – w ocenie Burmistrza Bełżyc – to Ośrodek Pomocy Społecznej w Branicach jest organem właściwym dla realizacji świadczenia.

Wskazując na brzmienie art. 25 ust. 5 zd. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2022 r., poz. 615), wnioskodawca stwierdził, że pobyt Ł. B. nie może być utożsamiany z przebywaniem w miejscowości Branice z zamiarem stałego pobytu, co definiuje miejsce zamieszkania zgodnie z art.

  1. K.c. Ma ona bowiem charakter przymusowy i niepożądany przez przebywającego oraz z zasady niestały, czasowy.

Powołując się na orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazano, że jest jasne stanowisko w/w Sądu odnośnie statusu podmiotów leczniczych w kontekście miejsca zamieszkania, tj., że pobytu w zakładzie opieki zdrowotnej nie można zakwalifikować jako miejsca zamieszkania w rozumieniu art. 25 K.c. Dlatego też – w ocenie wnioskodawcy – w niniejszej sprawie właściwy jest organ który przyznał świadczenie, tj. Burmistrz Bełżyc i to on powinien je w dalszym ciągu realizować.

W odpowiedzi na wniosek, starszy inspektor Centrum Usług Społecznych w Bełżycach, działający z upoważnienia Burmistrza Bełżyc, wskazał, że w dniu 20 grudnia 2021 r. wpłynął wniosek Ł. B. o ustalenie prawa do zasiłku pielęgnacyjnego. Decyzją z dnia 17 stycznia 2022 r. Burmistrz Bełżyc przyznał mu prawo do tego zasiłku na okres od dnia 1 grudnia 2021 r. do dnia 31 grudnia 2024 r. w wysokości 215,84 miesięcznie. Dalej podano, że pismem z dnia 22 kwietnia 2022r. kurator Ł. B. poinformował Centrum Usług Społecznych w Bełżycach, że zgodnie z postanowieniem Sądu Rejonowego w Opolu Lubelskim II Wydział Karny, sygn. akt II Ko 436/21 ustanowiono środek zabezpieczający w postaci pobytu w odpowiednim zakładzie psychiatrycznym orzeczonym wyrokiem Sądu Rejonowego w Opolu Lubelskim z dnia 11 lutego 2021 r. w sprawie II K 140/20, który to środek zabezpieczający jest wykonywany w Specjalistycznym Szpitalu im. [...], ul. [...] Branice. Wskazano, że w w/w piśmie kurator zwrócił się o wstrzymanie wypłaty zasiłku pielęgnacyjnego dla Ł. B. w związku z pobytem w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie. Podano, że do złożonego wniosku kurator dołączył zaświadczenie o wymeldowaniu Ł. B. z pobytu stałego pod adresem [...] z dniem 25 kwietnia 2022 r.

Wobec powyższego – powołując się na art. 25 ust 5 ustawy o świadczeniach rodzinnych – Centrum Usług Społecznych w Bełżycach przekazało zgodnie z właściwością akta niniejszej sprawy do Ośrodka Pomocy Społecznej w Branicach – celem dalszej realizacji wypłaty zasiłku pielęgnacyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 15 § 1 pkt 4 w zw. z art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. tj. 2022 r., poz. 329, dalej, jako "p.p.s.a."), Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej.

Spór o właściwość ma miejsce wtedy, gdy rozbieżność poglądów co do zakresu działania organów administracji publicznej zachodzi w odniesieniu do rozpoznania i rozstrzygnięcia tej samej sprawy, którą zajmują się dwa organy administracji publicznej (spór pozytywny), lub której organy administracji publicznej odmawiają przyjęcia do rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy, powołując się na brak podstaw do ustalenia swej właściwości (spór negatywny). Rozstrzyganie sporów o właściwość, należących do sądów administracyjnych, objęte jest właściwością Naczelnego Sądu Administracyjnego (art. 15 § 1 pkt 4 p.p.s.a.).

Zgodnie z art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 615, dalej jako "u.ś.r.") zasiłek pielęgnacyjny jest świadczeniem rodzinnym. Z kolei w myśl art. 25 ust. 5 u.ś.r. w przypadku powzięcia informacji o zmianie miejsca zamieszkania osoby, której przyznano świadczenia rodzinne, dotychczasowy organ właściwy przekazuje wydaną decyzję wraz z aktami sprawy organowi właściwemu ze względu na nowe miejsce zamieszkania w celu jej dalszej realizacji. Organ właściwy ze względu na nowe miejsce zamieszkania realizuje otrzymaną decyzję bez konieczności wydawania kolejnej decyzji oraz jest właściwy do jej uchylenia, zmiany oraz do ustalania i dochodzenia świadczeń nienależnie pobranych, jeżeli uległa zmianie sytuacja rodzinna lub dochodowa rodziny mająca wpływ na prawo do świadczeń rodzinnych, członek rodziny nabył prawo do świadczeń rodzinnych w innym państwie, chyba że przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego stanowią inaczej, osoba nienależnie pobrała świadczenie rodzinne lub wystąpiły inne okoliczności mające wpływ na prawo do świadczeń.

Spór zainicjowany wnioskiem złożonym w tej sprawie ma charakter negatywnego sporu o właściwość między Wójtem Gminy Branice a Burmistrzem Gminy Bełżyce w przedmiocie wskazania organu właściwego do wypłaty zasiłku pielęgnacyjnego.

Na podstawie art. 3 pkt 11 u.ś.r. organem właściwym w sprawach w niej regulowanych jest wójt, burmistrz lub prezydent miasta właściwego ze względu na miejsce zamieszkania osoby ubiegającej się o świadczenie rodzinne lub otrzymującej świadczenie rodzinne.

Istotne jest to, że zgodnie z art. 20 ust. 1 u.ś.r. zadania w zakresie świadczeń rodzinnych są realizowane przez organ właściwy jako zadanie zlecone z zakresu administracji rządowej. Pozostające w sporze organy mają siedziby w różnych województwach: Gmina Branice leży w województwie opolskim, a Gmina Bełżyce w województwie lubelskim. Mając zatem na uwadze, że gminy, których organy pozostają w sporze wchodzą w skład różnych województw, oraz że sprawa, której dotyczy przedmiotowy spór, należy do zadań gminy z zakresu administracji rządowej, stwierdzić trzeba, że właściwym do rozstrzygnięcia sporu jest – zgodnie z treścią art. 22 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm.) – minister właściwy do spraw administracji publicznej. Obecnie organem właściwym do spraw administracji publicznej jest, na podstawie art. 6 ustawy z 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz. U. z 2021 r., poz. 1893 ze zm.), Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji.

Z tych powodów, w świetle przytoczonych wyżej przepisów prawa, Naczelny Sąd Administracyjny nie jest właściwy do rozstrzygnięcia niniejszego sporu.

W związku z powyższym wniosek Wójta Gminy Branice skierowany do Naczelnego Sądu Administracyjnego jako niedopuszczalny podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 15 § 2 i art. 64 § 3 p.p.s.a.

Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.

Skoro w niniejszej sprawie wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość podlegał odrzuceniu, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 w zw. z art. 15 § 2 i art. 64 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 2 sentencji postanowienia.

Źródło: CBOSA (Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych) ↗, pobrane 4.10.2026. Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła. Wiążący jest tekst u wydawcy. Dane osobowe w dokumencie albo błąd? Napisz: zgłoś błąd; dane osobowe zakryjemy w ciągu 7 dni.

Zapytaj o swoją sytuację

5 wyjaśnień za darmo. Logowanie przez Google albo e-mail, bez hasła i bez karty.