Uzasadnienie
Prezydent Miasta Lubina pismem z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] wniósł o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy nim, a Prezydentem Miasta Wałbrzycha w przedmiocie wskazania organu właściwego do wydania decyzji administracyjnej potwierdzającej prawo do korzystania ze świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych dla Ł. S. W odpowiedzi na przedmiotowy wniosek, Prezydent Miasta Wałbrzycha w piśmie z dnia [...] kwietnia 2012 r. uznał się właściwym w sprawie objętej sporem.
W piśmie z dnia [...] maja 2012 r. Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Lubinie działając z upoważnienia Prezydenta Miasta Lubina cofnął swój wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Postępowanie sądowe wszczęte wnioskiem Prezydenta Miasta Lubina dotyczy rozstrzygnięcia sporu o właściwość, o którym mowa w art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 – zwanej dalej P.p.s.a.).
Zgodnie z art. 15 § 2 P.p.s.a do rozstrzygania sporów o właściwość oraz sporów kompetencyjnych stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Stosownie do regulacji art. 60 P.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę, przy czym cofnięcie skargi wiąże sąd. Jakkolwiek w przepisie tym mowa jest o skardze, to w świetle art. 64 § 3 ww. ustawy, stanowiącego, iż do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, będzie miał on odpowiednie zastosowanie w przypadku cofnięcia wniosku o rozstrzygnięcie sporu o właściwość.
Stwierdzając, że w przedmiotowej sprawie nie występują przesłanki niedopuszczalności cofnięcia wniosku, o których mowa w art. 60 w zw. z art. 64 § 3 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny uznał cofnięcie za skuteczne, co prowadzi do umorzenia postępowania sądowego.
Z przytoczonych względów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w związku z art. 64 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 w związku z art. 64 § 3 P.p.s.a orzeczono również o zwrocie całego uiszczonego wpisu sądowego od wniosku.