Postanowienie NSA z 19 lipca 2018 r., I OW 76/18

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 19 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Burmistrza Miasta M. o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Burmistrzem Miasta M. a Burmistrzem Miasta i Gminy S. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku K. P. o umieszczenie w domu pomocy społecznej p o s t a n a w i a:

Skład

Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk przewodniczący
Sędzia NSA Tamara Dziełakowska
Sędzia del. WSA Arkadiusz Blewązka sprawozdawca

Sentencja

1. odrzucić wniosek;
2. zwrócić Burmistrzowi Miasta M. z funduszy Skarbu Państwa - Naczelnego Sądu Administracyjnego kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od wniosku.

Uzasadnienie

Burmistrz Miasta M. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Burmistrzem Miasta M. a Burmistrzem Miasta i Gminy S. w przedmiocie organu właściwego do rozpatrzenia wniosku K. P. w sprawie umieszczenia w domu pomocy społecznej poprzez wskazanie Burmistrza Miasta i Gminy S. jako organu właściwego do załatwienia przedmiotowego wniosku.

W uzasadnieniu wniosku organ wskazał, że pismem z dnia 2 marca 2018r. Kierownik Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w M., działający z upoważnienia Burmistrza Miasta M., na podstawie art. 65 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2017r. poz. 1257 ze zm.), dalej przywoływanej jako: "K.p.a.", przekazał Kierownikowi Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w S. wniosek K. P. o umieszczenie w domu pomocy społecznej, wskazując, że to Burmistrz Miasta i Gminy S. jest organem właściwym do rozpatrzenia przedmiotowego wniosku.

W odpowiedzi na wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość Burmistrz S. stwierdził, że przeprowadzone postępowanie wyjaśniające pozwala uznać, że K. P. nadal czuje silną więź z gminą M., a miejscowości L. nie traktuje jako miejsca zamieszkiwania, a tym bardziej stałego pobytu i jest przekonana, że niebawem wróci do domu rodzinnego w miejscowości O. w gminie M. Tym samym Burmistrz S. nie powinien być uznany za właściwy organ w sprawie

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Stosownie do treści art. 15 § 1 pkt 4 w związku z art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017r. poz. 1369 ze zm.), dalej przywoływanej jako: "P.p.s.a.", Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Do rozstrzygnięcia przez sąd administracyjny sporu o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego może dojść tylko wtedy, gdy organy te nie mają wspólnego organu wyższego stopnia (art. 22 § 1 pkt 1 K.p.a.). Stosownie do treści art. 17 pkt 1 K.p.a. organami wyższego stopnia są – w stosunku do organów jednostek samorządu terytorialnego – samorządowe kolegia odwoławcze, chyba że ustawy szczególne stanowią inaczej.

Obszary właściwości miejscowej samorządowych kolegiów odwoławczych zostały określone w rozporządzeniu Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 listopada 2003r. w sprawie obszarów właściwości miejscowej samorządowych kolegiów odwoławczych (Dz.U. nr 198, poz. 1925). Stosownie do treści § 1 pkt 14b ww. rozporządzenia obszar właściwości miejscowej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie obejmuje powiaty: bartoszycki, działdowski, ełcki, giżycki, gołdapski, kętrzyński, lidzbarski, mrągowski, nidzicki, olecki, olsztyński, piski, szczycieński i węgorzewski oraz miasto na prawach powiatu – Olsztyn.

W niniejszej sprawie zarówno Burmistrz Miasta M. położonego w powiecie [...], jak i Burmistrz Miasta i Gminy S. położonego w powiecie [...] są organami jednostek samorządu terytorialnego, dla których wspólnym organem wyższego stopnia jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Olsztynie. Tym samym, skoro posiadają wspólny organ wyższego stopnia, to sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania wniosku o rozstrzygnięcie sporu o właściwość między tymi organami.

W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w związku z art. 15 § 2 i art. 64 § 3 P.p.s.a. odrzucił wniosek.

O zwrocie wpisu od wniosku orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 w związku z art. 64 § 3 i art. 15 § 2 P.p.s.a.