Postanowienie NSA z 28 czerwca 2012 r., I OW 79/12

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 28 czerwca 2012 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Burmistrza Gminy Józefów o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Burmistrzem Gminy Józefów a Prezydentem Miasta Szczecin w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku K.G.

Sprawa

w sprawie przyznania pomocy w formie posiłków, odzieży i środków czystości postanawia wskazać Prezydenta Miasta Szczecin jako organ właściwy do rozpoznania wniosku.

Skład

Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Lech Sędziowie NSA Joanna Runge-Lissowska (spr.) del. WSA Maria Werpachowska
asystent sędziego Małgorzata Penda protokolant

Uzasadnienie

Burmistrz Gminy Józefów wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego z wnioskiem o rozpoznanie sporu o właściwość, jaki powstał pomiędzy nim a Prezydentem Miasta Szczecin w związku z przekazaniem mu przez Prezydenta podania K.G. o udzielenie świadczeń z pomocy społecznej.

We wniosku o rozpoznanie sporu Burmistrz wyjaśnił, że K.G. od 12 lat nie mieszka na terenie Gminy Józefów, choć ma tam ostatnie miejsce zameldowania na pobyt stały. Jednak nie można jej traktować jako osoby bezdomnej, jak to czyni Prezydent, gdyż mieszka ona od co najmniej 6 lat w murowanym budynku, składającym się z pokoju i kuchni, z podłączoną energią elektryczną na działce w Rodzinnym Ogrodzie Działkowym w Szczecinie z dostępem do wody i ogrzewaniem, a działka ta należała do jej konkubenta, zmarłego w 2011 r., po którym wystąpiła o stwierdzenie praw do spadku. Ponadto oświadczyła, że nie zgadza się na powrót do Gminy Józefów i nie zamierza podejmować tam starań o umieszczenie w schronisku. Burmistrz podniósł, że ustalenia te wynikają z przeprowadzonego przez Prezydenta wywiadu środowiskowego, do którego skierowała wniosek o przyznanie pomocy społecznej i jego zdaniem właściwy w sprawie jest Prezydent Miasta Szczecin.

Odpowiadając na wniosek, Prezydent stwierdził, że K.G. należy traktować jako osobę bezdomną, bowiem lokal, w którym zamieszkuje nie spełnia kryteriów lokalu mieszkalnego, gdyż takim nie jest budynek na działce rekreacyjnej, a nadto budynek ten stanowił własność jej zmarłego konkubenta, zaś uznanie, że po nim dziedziczy jest procesem długotrwałym i nie musi zakończyć się po jej myśli. Prezydent stwierdził, że właściwym w sprawie przyznania pomocy społecznej jest Burmistrz Gminy Józefów.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

W sprawie niniejszego sporu o właściwość istotne jest czy K.G. jest osobą bezdomną, jak mówi Prezydent Miasta Szczecin, czy też za taką nie może być uznana, zaś jej miejscem zamieszkania jest Szczecin, jak twierdzi Burmistrz Gminy Józefów. W konkretnej sytuacji jaka ma miejsce w sprawie rację należy przyznać Burmistrzowi.

Z akt sprawy wynika dowodnie, co jest bezsporne, że K.G. jest zameldowana na pobyt stały w Gminie Józefów, jednak od 12 lat tam nie przebywa, a jej życie koncentruje się w Szczecinie. W tym mieście zamieszkuje, prowadzi gospodarstwo domowe, a z jej działań i oświadczeń wynika, że nie tylko chce w Szczecinie pozostać, ale wręcz odmawia powrotu na teren Gminy Józefów, gdzie jest zameldowana.

W wywiadzie środowiskowym ustalono, że miejsce pobytu K.G. w Szczecinie to dom murowany na działce, o przyznanie której stara się ona po śmierci jej konkubenta, do którego działka i dom należały. Taka sytuacja powoduje, że choć może dom na działce nie spełnia wszelkich standardów co do wyposażenia w infrastrukturę (woda i wc poza mieszkaniem), to jednak jest jej miejscem zamieszkania. Takim bowiem pojęciem posługuje się ustawa z dnia 12 czerwca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 2009 r. Nr 175, poz. 1362 ze zm.).

Artykuł 101 ust. 1 ustawy o pomocy ustala generalną zasadę, iż gminą właściwą do przyznania świadczeń jest gmina miejsca zamieszkania osoby ubiegającej się o świadczenie. W dalszych przepisach artykuł ten przewiduje wyjątki od tej zasady. Wyjątki mogą mieć zastosowanie wówczas, gdy ubiegający się o świadczenie nie ma miejsca zamieszkania w rozumieniu ust.

1. W niniejszej sprawie miejscem zamieszkania K.G. jest Szczecin, o czym mowa wyżej, zatem nie ma powodu sięgać do wyjątków od zasady ustanowionej w art. 101 ust. 1 ustawy o pomocy.

Wobec powyższego orzeczono jak na wstępie, na podstawie art. 4 i art. 15 § 1 pkt 4 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270).