Postanowienie NSA z 27 lipca 2017 r., I OW 87/17

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 27 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Samorządowym Kolegium Odwoławczym w N. a Samorządowym Kolegium Odwoławczym w K. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku S. B.

Sprawa

w sprawie przewlekłości prowadzonego postępowania w przedmiocie ustalenia świadczenia wychowawczego postanawia: umorzyć postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

Skład

Sędzia NSA Roman Ciąglewicz przewodniczący
Sędzia NSA Wiesław Morys przewodniczący
Sędzia del. WSA Dariusz Chaciński przewodniczący, sprawozdawca

Uzasadnienie

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N. wniosło o rozstrzygnięcie negatywnego sporu o właściwość pomiędzy nim a Samorządowym Kolegium Odwoławczym w K., poprzez wskazanie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. jako organu właściwego do rozpoznania zażalenia S. B., zam. [...], [...], na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Regionalny Ośrodek Polityki Społecznej w N. w przedmiocie ustalenia świadczenia wychowawczego.

W uzasadnieniu wniosku SKO w N. podało, że pismem z [...] września 2016 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., działając na podstawie art. 65 § 1 k.p.a., przekazało do SKO w N. skargę [w istocie zażalenie] S. B. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Regionalny Ośrodek Polityki Społecznej w N. w przedmiocie ustalenia świadczenia wychowawczego. SKO w K. wskazało, że zgodnie z § 1 pkt 6a rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 listopada 2003 r. w sprawie obszarów właściwości samorządowych kolegiów odwoławczych (Dz. U. z 2015, poz. 1659) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N. obejmuje powiaty: g., l., n., n. i t. oraz miasto na prawach powiatu – N. W ocenie SKO w N. powyższe stanowisko jest błędne.

Właściwość samorządowych kolegiów odwoławczych, jako organów wyższego stopnia w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej należących do właściwości jednostek samorządu terytorialnego, wynika z ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1659); dalej: ustawa o SKO. Tak stanowi art. 1 ust. 1 tej ustawy. Obszar właściwości miejscowej kolegiów został określony przez Prezesa Rady Ministrów rozporządzeniem z dnia 17 listopada 2003 r. w sprawie obszarów właściwości miejscowej samorządowych kolegiów odwoławczych (Dz. U. Nr 198, poz. 1925), wydanym na podstawie art. 2a ust. 1 ustawy. Z art. 1 ust. 1 ustawy o SKO i rozporządzenia wynika, że w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej należących do właściwości jednostek samorządu terytorialnego organami wyższego stopnia są samorządowe kolegia odwoławcze wskazane w rozporządzeniu, jednak z wyjątkiem co do tej właściwości, wskazanym w ust. 2 art. 2a ustawy o SKO. Zgodnie z tym przepisem, organem wyższego stopnia w stosunku do organów samorządu województwa jest kolegium mające siedzibę w mieście, będącym siedzibą władz samorządu województwa. Bez względu na to, jak zostały określone obszary właściwości miejscowej samorządowych kolegiów odwoławczych w stosunku do jednostek samorządu terytorialnego cytowanym wyżej rozporządzeniem, jeśli idzie o organy samorządu województwa, to organem wyższego stopnia jest to kolegium, którego siedziba znajduje się w mieście będącym jednocześnie siedzibą władz samorządu województwa.

W niniejszej sprawie skarga [zażalenie] S. B. dotyczy przewlekłego postępowania w sprawie świadczenia wychowawczego, prowadzonego w Regionalnym Ośrodku Polityki Społecznej w K. – Zamiejscowe Stanowisko Pracy w N., a więc postępowaniu prowadzonym przez Marszałka Województwa Małopolskiego, a siedzibą władz samorządu Województwa Małopolskiego jest Kraków, zatem to Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. jest w stosunku do tego Marszałka organem wyższego stopnia, o czym przesądza art. 2a ust. 2 ustawy o SKO.

W odpowiedzi na powyższy wniosek, zawartej w piśmie z 4 maja 2017 r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o umorzenie postępowania sądowego o rozstrzygnięcie sporu o właściwość, wszczętego wnioskiem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. Podało, że nie kwestionuje swojej właściwości w przedmiotowej sprawie i wyjaśnia, iż skarga [zażalenie] S. B. została omyłkowo przekazana do załatwienia Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w N., zamiast zwrócenia się o przesłanie akt sprawy do Regionalnego Ośrodka Polityki Społecznej w K. Stanowisko Zamiejscowe w N..

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Stosownie do art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. – p.p.s.a.) sądy administracyjne rozpoznają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej, przy czym właściwy w tych sprawach jest Naczelny Sąd Administracyjny (art. 15 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Przez spór o właściwość, o którym mowa w art. 4 p.p.s.a., należy rozumieć sytuację, w której przynajmniej dwa organy administracji publicznej uważają się za właściwe w sprawie (spór pozytywny) lub też każdy z tych organów uważa się za niewłaściwy (spór negatywny).

Z taką sytuacją nie mamy do czynienia w niniejszej sprawie, jako że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. ostatecznie nie zakwestionowało swojej właściwości w sprawie z zażalenia S. B. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Regionalny Ośrodek Polityki Społecznej w N. w przedmiocie ustalenia świadczenia wychowawczego, mimo początkowo odmiennego stanowiska zajętego w piśmie z [...] września 2016 r. Postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym stało się w takiej sytuacji bezprzedmiotowe i jako takie podlegało umorzeniu w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 15 § 2 p.p.s.a.