Prosto w prawo Dla profesjonalistyPro

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 28 sierpnia 2013 r., sygn. akt I OW 90/13

Metryka

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Rozpoznanie
w dniu 28 sierpnia 2013 roku na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Wójta Gminy Skulsk o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Wójtem Gminy Skulsk a Burmistrzem Miasta i Gminy Ślesin w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania
Sprawa
sprawy dotyczącej świadczeń opiekuńczo-wychowawczych na rzecz małoletnich dzieci M. S. postanawia:
Skład
sędzia NSA Jan Paweł Tarno przewodniczący
sędzia NSA Joanna Runge-Lissowska przewodniczący
sędzia del. WSA Mirosław Gdesz przewodniczący, sprawozdawca
asystent sędziego Dorota Chromicka protokolant

Sentencja

  1. odrzucić wniosek,
  2. zwrócić Wójtowi Gminy Skulsk kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego.

Uzasadnienie

W dniu 6 maja 2013 r. Wójt Gminy Skulsk skierował do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosek z dnia 29 kwietnia 2013 r. o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Wójtem Gminy Skulsk a Burmistrzem Miasta i Gminy Ślesin w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania sprawy dotyczącej świadczeń opiekuńczo-wychowawczych na rzecz małoletnich dzieci M. S. Wnioskodawca wskazał, że w dniu 18 kwietnia 2013 r. Miejsko–Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w Ślesinie przekazał według właściwości Gminnemu Ośrodkowi Pomocy Społecznej w Skulsku do wykonania postanowienie Sądu Rejonowego w Koninie – Sąd Rodzinny z dnia 11 kwietnia 2013 r. sygn. akt III Opm 33/12 dotyczące udzielenia zabezpieczenia przez umieszczenie małoletnich dzieci M. S. w placówkach interwencyjnych. Zdaniem Kierownika Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Ślesinie o właściwości Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Skulsku przesądza oświadczenie M. S. z dnia 10 grudnia 2012 r., zgodnie z którym ostatnim miejscem zameldowania w/w na pobyt stały była miejscowość G. Gmina Skulsk. Tymczasem M. S. związek meldunkowy z Gminą Skulsk utraciła w 2001 r., kiedy została wymeldowana z pobytu stałego. W kolejnych latach była zameldowana czasowo w różnych gminach, przez co objawiała swoją wolę zerwania stałej więzi z Gminą Skulsk. Aktualnym miejscem zamieszkania M. S., a tym samym miejscem zamieszkania jej dzieci jest P. G. [...] Gmina Ślesin - w której przebywa ona z zamiarem stałego pobytu na co wskazuje zawarta do kwietnia 2014 r. umowa najmu mieszkania. Zatem organem właściwym w sprawie jest Burmistrz Miasta i Gminy Ślesin (Miejsko-Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w Ślesinie), gdyż sprawa powinna być rozpatrywana w trybie art. 25 k.c. i art. 101 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej, a nie art. 101 ust. 2 tej ustawy. Treść oświadczenia M. S. wskazuje bowiem, że nie może ona być traktowana jako osoba bezdomna.

W odpowiedzi na wniosek Burmistrz Miasta i Gminy Ślesin przesłał kserokopie dokumentów w sprawie, m.in. zaświadczenie z dnia 3 czerwca 2013 r. znak SOE.5345.2.8.2013, zgodnie z którym M. S. nie figuruje i nigdy nie figurowała w ewidencji ludności Miasta i Gminy w Ślesinie oraz potwierdzenie zameldowania M. S. na pobyt czasowy do dnia 31 sierpnia 2013 r. w Gminie Skulsk miejscowość B. P. W tej sytuacji zdaniem Burmistrza Miasta i Gminy Ślesin organem właściwym do załatwienia sprawy jest Wójt Gminy Skulsk.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Sądy administracyjne rozpoznają, na podstawie art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej powoływana jako P.p.s.a.), spory o właściwość. Przez takie spory należy rozumieć sytuację, w której przynajmniej dwa organy administracji publicznej jednocześnie uważają się za właściwe do załatwienia konkretnej sprawy (spór pozytywny) lub tez żaden z nich nie uważa się za właściwy do załatwienia sprawy (spór negatywny). Spór o właściwość może toczyć się między organami jednostek samorządu terytorialnego i samorządowymi kolegiami odwoławczymi (art. 22 § 1 K.p.a.). W myśl art. 15 § 1 pkt 4 i § 2 P.p.s.a., sprawy te rozpoznaje Naczelny Sąd Administracyjny, a do ich rozstrzygnięcia stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym.

Do rozstrzygnięcia przez sąd administracyjny sporu o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego może dojść jednak tylko wtedy, gdy organy te nie mają wspólnego organu wyższego stopnia (art. 22 § 1 pkt 1 K.p.a.). Stosownie do treści art. 17 pkt 1 K.p.a. organami wyższego stopnia w rozumieniu kodeksu są w stosunku do organów jednostek samorządu terytorialnego – samorządowe kolegia odwoławcze, chyba że ustawy szczególne stanowią inaczej. Obszary właściwości miejscowej samorządowych kolegiów odwoławczych zostały określone w rozporządzeniu Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 listopada 2003 r. w sprawie obszarów właściwości miejscowej samorządowych kolegiów odwoławczych (Dz.U. Nr 198, poz. 1925). Z przepisu § 1 pkt 15 lit. b powyższego rozporządzenia wynika, że obszar właściwości miejscowej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koninie obejmuje powiat kolski, koniński, słupecki i turecki oraz miasto na prawach powiatu – Konin. W rozpoznawanej sprawie zarówno Wójt Gminy Skulsk oraz Burmistrz Gminy Ślesin (obie gminy położone w powiecie konińskim) są organami jednostek samorządu terytorialnego, dla których wspólnym organem wyższego stopnia, zgodnie z przepisami cytowanego rozporządzenia, jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Koninie. Tym samym, skoro Wójt Gminy Skulsk oraz Burmistrz Gminy Ślesin posiadają wspólny organ wyższego stopnia, to sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania wniosku o rozstrzygnięcie sporu o właściwość między tymi organami.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w związku z art. 64 § 3 i art. 15 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia.

Stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 lit. a Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego. Skoro zatem, w przedmiotowej sprawie wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość podlegał odrzuceniu, Sąd na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. a w związku z art. 15 § 2 i art. 64 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w pkt 2 sentencji postanowienia

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.