Postanowienie NSA z 26 lipca 2016 r., I OW 90/16

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 26 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej

Sprawa

sprawy z wniosku Prezydenta Miasta Krakowa o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Miastem Kraków a Miastem Gdynia w przedmiocie ponoszenia wydatków na opiekę i wychowanie dzieci A. M. S., tj. P. S., M. S. oraz M. M. umieszczonych w pieczy zastępczej postanawia: wskazać Miasto Kraków jako właściwe w sprawie ponoszenia wydatków na opiekę i wychowanie dzieci A. M. S., tj. P. S. i M. S. umieszczonych w pieczy zastępczej.

Skład

Przewodniczący: sędzia NSA Jolanta Sikorska /spr./ Sędziowie sędzia NSA Joanna Runge - Lissowska sędzia del. WSA Andrzej Wawrzyniak

Uzasadnienie

Prezydent Miasta Krakowa, na podstawie z art. 22 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. — Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz.

23. w zw. z art. 191 ust. 16 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (Dz. U. z 2015 r. poz. 332 ze zm.) oraz art. 4 w zw. z art. 15 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., wniósł o rozstrzygnięcie negatywnego sporu o właściwość pomiędzy Miastem Kraków a Miastem Gdynia w przedmiocie wskazania powiatu właściwego do ponoszenia wydatków na opiekę i wychowanie dzieci A. M. S., tj.: P. S. i M. S. oraz M. M. umieszczonych w pieczy zastępczej.

W uzasadnieniu wniosku podano, że A. M. S. wraz z mężem A. S. i czworgiem dzieci A. Ch., M. M., P. S. oraz M. S. od 2006 r. mieszkała w K. przy ul. W. W 2011 r. został orzeczony rozwód małżonków i A. S. został pozbawiony władzy rodzicielskiej w stosunku do P. S. i M. S., zaś władza rodzicielska A. M. S. została ograniczona poprzez ustanowienie nadzoru kuratora sądowego. We wrześniu 2014 r. A. M. S. wraz z dziećmi przeprowadziła się do Gdyni do wynajmowanego mieszkania, pod adresem W. W dniu 31 lipca 2015 r. właścicielka mieszkania wynajmowanego przez rodzinę wypowiedziała umowę najmu za skutkiem natychmiastowym. Z tego względu noc z 31 lipca na 1 sierpnia 2015 r. rodzina spędziła na plaży w Gdyni Redłowo. W dniu 1 sierpnia 2015 r. rodzina przebywała w mieszkaniu mieszczącym się w Sopocie, a następnie przeniosła się do mieszkania znajomego w Gdańsku przy ul. K. A. M. S. od dnia 6 sierpnia 2015 r. wskazuje jako adres zamieszkania Wejherowo, ul. S. W dniu 4 sierpnia 2015 r. A. M. S. stawiła się w Sądzie Rejonowym w Gdyni w celu kontaktu z kuratorem.

Postanowieniem Sądu Rejonowego w Gdyni z dnia 4 sierpnia 2015 r. sygn. akt III Nsm 1017/15 małoletni M. S. i P. S. najpierw zostali umieszczeni w Placówce Opiekuńczo - Wychowawczej nr [...] w Gdyni. Od dnia 30 września 2015 r. na mocy postanowienia Sądu Rejonowego w Gdyni sygn. akt III Nsm 951/15 z dnia 29 września 2015 r. małoletnie dzieci P. i M. S. przebywają w rodzinie zastępczej niezawodowej A. M. w Krakowie, natomiast M. M. umieszczony został w rodzinie zastępczej spokrewnionej A. M. w Krakowie.

We wniosku podniesiono, że Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w Gdyni wystąpił z zapytaniem do Urzędu Miasta Krakowa o figurowanie w rejestrze mieszkańców Gminy Miejskiej Kraków A. M. S. oraz jej małoletnich dzieci P. S. i M. S. Z uzyskanych informacji wynikało, że A. M. S. i jej małoletnie dzieci są zameldowane w Krakowie pod adresem ul. M. W oparciu o powyższe MOPS w Gdyni stwierdził, że w chwili umieszczenia dzieci w placówce, tj. w dniu 4 sierpnia 2015 r. rodzina nie posiadała miejsca zamieszkania, a zatem na podstawie art. 191 ust. 2 ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej, właściwym do ponoszenia kosztów utrzymania dzieci jest powiat właściwy ze względu na miejsce ostatniego zameldowania na pobyt stały, tj. Gmina Miejska Kraków.

W odpowiedzi na powyższe pismo MOPS w Krakowie pismem z dnia 19 listopada 2015 r. wskazał, że okoliczności sprawy wskazują na zamieszkiwanie matki małoletnich w Gdyni, a zatem powiatem właściwym do ponoszenia wydatków za pobyt M.S. i P. S. w pieczy instytucjonalnej jest Gmina Miasta Gdynia.

Natomiast pismem z dnia 29 grudnia 2015 r. MOPS w Gdyni podtrzymał swoje stanowisko w sprawie. Jako dowód powołano pismo z dnia 19 listopada 2015 r. i z dnia 29 grudnia 2015 r.

W związku z powyższym wnioskodawca wskazał, że stosownie do art. 191 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (Dz. U. z 2015 t. poz. 332 ze zm.) wydatki na opiekę i wychowanie dziecka umieszczonego w rodzinie zastępczej albo rodzinnym domu dziecka oraz średnie miesięczne wydatki przeznaczone na utrzymanie dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej, regionalnej placówce opiekuńczo-terapeutycznej albo interwencyjnym ośrodku preadopcyjnym ponosi powiat właściwy ze względu na miejsce zamieszkania dziecka przed umieszczeniem go po raz pierwszy w pieczy zastępczej. Podano, że niniejsze postępowanie dotyczy ponoszenia wydatków na opiekę i wychowanie małoletnich P. S. (ur. 1.07.2004 r.), M. S. (ur. 9.03.2006 r.) oraz M. M. (ur. 10.03.1999 r) umieszczonych w pieczy zastępczej.

Zdaniem wnioskodawcy za przyjęciem właściwości Gminy Miasta Gdynia przemawiają okoliczności faktyczne przedmiotowej sprawy. Podkreślono, że właściwość w zakresie obowiązku ponoszenia wydatków na opiekę i wychowanie dziecka umieszczonego w rodzinie zastępczej określa art. 191 ust. 1-3 ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej.

Organ podał, że ustawa o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej, posługując się w art. 191 ust. 1 pojęciem "miejsce zamieszkania" nie definiuje go, co oznacza, że należy je rozumieć zgodnie z ogólną definicją tego terminu zawartą w przepisach Kodeksu cywilnego, tj. art. 26 § 1 k.c.

Organ podkreślił, że do umieszczenia małoletnich M. S. i P. S. w pieczy zastępczej doszło dnia 4 sierpnia 2015 r., a M. M. dnia 29 września 2015 r., zatem należy rozważyć miejsce zamieszkania dzieci przed tymi datami.

Ojciec małoletnich został pozbawiony władzy rodzicielskiej, a zatem należy rozstrzygnąć w zakresie miejsca zamieszkania matki małoletnich, które to miejsce, zgodnie z brzmieniem art. 26 § 1 k.c. determinuje miejsce zamieszkania dzieci. Stosownie zaś do art. 25 k.c. miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu. Przez przesłankę "miejsca zamieszkania" z art. 191 ust. 1 ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej w związku z art. 25 i art. 26 k.c. należy rozumieć miejsce, w którym osoba aktualnie przebywa i ma taki zamiar, koncentrując swoje centrum życiowe w określonym miejscu.

We wniosku podkreślono, że ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że od września 2014 r. do momentu umieszczenia dzieci w pieczy zastępczej, matka zamieszkiwała w wynajętym mieszkaniu w Gdyni, a następnie w Gdańsku i Wejherowie. Pobyt w Gdyni został potwierdzony przez Sąd Rejonowy w Gdyni, który w postanowieniu o umieszczeniu małoletnich w pieczy z dnia 4 sierpnia 2015 r. wskazuje, że A. M. S. wraz z małoletnimi dziećmi zmieniła miejsce zamieszkania z Krakowa na Gdynię. Wynajęty lokal mieszkalny w Gdyni może być uznany za lokal służący do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych zgodnie art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy z 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2014 r., poz. 150 ze zm.). Tym samym fakt pobytu w Gdyni oznacza, że miejscem jej zamieszkania jest Miasto Gdynia.

Nadto podano, że fakt wielokrotnego pobierania przez A. M. S. świadczeń na podstawie ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2015 r. poz. 114 ze zm.), która w art. 3 pkt 11 wskazuje organ właściwy ze względu na miejsce zamieszkania osoby ubiegającej się o świadczenie rodzinne lub otrzymującej świadczenie rodzinne.

Wnioskodawca podniósł, że mimo, że matka małoletnich jest nadal zameldowana na pobyt stały w Krakowie, to za miejsce zamieszkania małoletnich P. S. i M. S. oraz M. M. przed umieszczeniem ich po raz pierwszy w pieczy zastępczej, zgodnie z art. 26 § 1 k.c. należy przyjąć Gdynię.

W związku z powyższym Prezydent Miasta Krakowa wnosi o stwierdzenie, że na podstawie art. 191 ust. 1 ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej, powiatem właściwym do ponoszenia wydatków na opiekę i wychowanie małoletnich P. S. i M. S. oraz M. M. umieszczonych w pieczy zastępczej jest Gmina Miasta Gdyni.

W odpowiedzi na wniosek Prezydent Miasta Gdynia wniósł o wskazanie Miasta Krakowa jako właściwego do ponoszenia kosztów pobytu P. S. i M. S. w pieczy zastępczej oraz wskazanie Powiatu Wejherowskiego jako właściwego do ponoszenia wydatków na opiekę i wychowanie M. M. w rodzinie zastępczej.

W uzasadnieniu przytoczono treść art. 26 § 1 i art. 25 k.c. Podano, że A. M. S. wraz z czworgiem dzieci od września 2014 r. przebywała w Gdyni w wynajmowanym mieszkaniu do dnia 31 lipca 2015 r., z którego musiała się wyprowadzić w trybie natychmiastowym ze względu na utratę tytułu prawnego do lokalu. Pobyt A. M. S. w Gdyni wraz z dziećmi miał charakter czasowy i nie wiązał się z nim zamiar stałego pobytu na terenie Gdyni, a świadczy o tym fakt, iż tuż po utracie prawa do lokalu wyprowadziła się do Wejherowa. Ojciec dzieci pozbawiony jest władzy rodzicielskiej.

Od dnia 1 sierpnia 2015 r. A. M. S. wraz z dziećmi P. i M. S. przebywała w Sopocie i w Gdańsku. P. S. i M. S. zostali umieszczeni w placówce opiekuńczo-wychowawczej w dniu 4 sierpnia 2015 r. po stawieniu się A. M.-S. wraz z dziećmi w Sądzie Rejonowym w Gdyni.

W ocenie Prezydenta Miasta Gdynia, w powyższej sytuacji nie ma możliwości ustalenia miejsca zamieszkania P. S. i M. S. przed ich umieszczeniem w placówce opiekuńczo-wychowawczej, gdyż bezpośrednio przed umieszczeniem dzieci w placówce opiekuńczo-wychowawczej A. M. S. nie miała miejsca zamieszkania. W tym przypadku ma zastosowanie art. 191 ust. 2 ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej, zgodnie z którym, jeżeli nie można ustalić powiatu właściwego ze względu na miejsce zamieszkania dziecka, właściwy do ponoszenia wydatków jest powiat miejsca jego ostatniego zameldowania na pobyt stały.

Organ podkreślił, że syn A. M. S. – M. M., dopiero postanowieniem Sądu Rejonowego w Gdyni z dnia 29 września 2015 r. sygn. akt III Nsm 951/15 został umieszczony w pieczy zastępczej (rodzinie zastępczej). Wówczas A. M. S. nie przebywała już w Gdyni. Od dnia 6 sierpnia 2015 r. przebywała w Wejherowie, wynajmując tam mieszkanie i zamierzając pozostać w Wejherowie na stałe. Tym samym Powiat Wejherowski jest właściwy do ponoszenia wydatków na opiekę i wychowanie M. M. w rodzinie zastępczej.

A. M. S. oraz dzieci P. S., M. S. i M. M. przed umieszczeniem w pieczy zastępczej byli zameldowani na pobyt stały w Krakowie. A zatem, Miasto Kraków jest właściwe do ponoszenia wydatków na opiekę i wychowanie małoletnich P. S. i M.S. w placówce opiekuńczo - wychowawczej, jak również do ponoszenia kosztów utrzymania P. S. i M.S. w rodzinie zastępczej od dnia 30 września 2015 r. Powiat Wejherowski z kolei jest właściwy do ponoszenia kosztów utrzymania M. M. w rodzinie zastępczej od dnia jego umieszczenia, tj. od dnia 29 września 2015 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Stosownie do treści art. 191 ust. 16 ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej "w sprawach rozstrzygania sporów o właściwość powiatów oraz gmin obowiązanych do ponoszenia wydatków, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego". Zaś z treści art. 22 § 1 pkt 1 k.p.a. wynika, że spory o właściwość rozstrzyga między organami jednostek samorządu terytorialnego wspólny dla nich organ wyższego stopnia a w razie braku takiego organu – sąd administracyjny. Podmioty będące w sporze w rozpoznawanej sprawie nie mają wspólnego dla nich organu wyższego stopnia. Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej (art. 15 § 1 pkt 4 w związku z art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm., dalej p.p.s.a.). Przez spór o właściwość, o którym mowa w art. 4 p.p.s.a., należy rozumieć sytuację, w której przynajmniej dwa organy administracji publicznej uważają się za właściwe w sprawie (spór pozytywny), względnie dochodzi między tymi organami do sporu negatywnego, kiedy każdy z organów uważa się za niewłaściwy. Z takim sporem o właściwość w ujęciu negatywnym mamy do czynienia w niniejszej sprawie, bowiem żaden z organów pozostających w sporze nie uznaje swojej kompetencji do ponoszenia wydatków za pobyt dzieci A. M. S., tj. P. S., M.S. oraz M. M. umieszczonych w pieczy zastępczej.

Zgodnie z art. 191 ust. 16 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (Dz. U. z 2016 r., poz. 575 ze zm., dalej jako "ustawa"), który wszedł w życie z dniem 19 września 2014 r., w sprawach rozstrzygania sporów o właściwość powiatów oraz gmin obowiązanych do ponoszenia wydatków, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy k.p.a. Kodeks postępowania administracyjnego przyjmuje w zakresie właściwości do rozstrzygania sporów pomiędzy organami samorządu terytorialnego, zasadę przyznającą właściwość organowi wyższego stopnia (art. 22 § 1 pkt 1 k.p.a.), od której w razie gdy brak wspólnego organu wyższego stopnia wprowadza wyjątek przyznając właściwość sądowi administracyjnemu. Przepis art. 191 ust. 16 ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej reguluje tryb rozstrzygnięcia, na której jednostce samorządu terytorialnego ciąży obowiązek ponoszenia wydatków na opiekę i wychowanie dziecka, a organ jest jedynie wykonawcą obowiązku, realizowanego przez czynność wypłaty.

Przepis art. 191 ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej reguluje przesłanki ustalenia powiatu właściwego do ponoszenia wydatków. Przy ustaleniu powiatu zobowiązanego do ponoszenia wydatków, o których mowa w art. 191 ust. 1 powołanej ustawy, istotny jest stan faktyczny, który miał miejsce przed umieszczeniem dziecka po raz pierwszy w pieczy zastępczej.

W świetle art. 191 ust. 1 omawianej ustawy, powiat właściwy ze względu na miejsce zamieszkania dziecka przed umieszczeniem go po raz pierwszy w pieczy zastępczej ponosi: 1) wydatki na opiekę i wychowanie dziecka umieszczonego w rodzinie zastępczej albo rodzinnym domu dziecka;

2. średnie miesięczne wydatki przeznaczone na utrzymanie dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej, regionalnej placówce opiekuńczo-terapeutycznej albo interwencyjnym ośrodku preadopcyjnym.;
3. wydatki na finansowanie pomocy na kontynuowanie nauki i usamodzielnienie. Od tej reguły wprowadzone są wyjątki w ust. 2 i 3 powołanego artykułu. I tak, jeżeli nie można ustalić powiatu właściwego ze względu na miejsce zamieszkania dziecka, właściwy do ponoszenia wydatków jest powiat miejsca jego ostatniego zameldowania na pobyt stały (art. 191 ust. 2 ustawy). Dopiero w dalszej kolejności, jeżeli nie można ustalić miejsca ostatniego zameldowania dziecka na pobyt stały, właściwy do ponoszenia wydatków jest powiat miejsca siedziby sądu, który orzekł o umieszczeniu dziecka w pieczy zastępczej (art. 191 ust. 3 ustawy).

Właściwość zatem w zakresie obowiązku ponoszenia wydatków na opiekę i wychowanie dziecka umieszczonego w placówce opiekuńczo-wychowawczej i w rodzinie zastępczej określa art. 191 ust. 1-3 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (Dz. U. z 2016 r., poz. 575 ze zm., dalej jako "ustawa"). W pierwszej kolejności ponosi je powiat właściwy ze względu na miejsce zamieszkania dziecka przed umieszczeniem go po raz pierwszy w pieczy zastępczej. Dopiero jeśli nie można ustalić powiatu właściwego ze względu na miejsce zamieszkania dziecka, zastosowanie znajduje zasada określona w ust. 2, zgodnie z którą właściwy jest powiat ostatniego miejsca zameldowania dziecka na pobyt stały. W ostatniej kolejności właściwy jest powiat miejsca siedziby sądu, który orzekł o umieszczeniu dziecka w pieczy zastępczej. Przejście do kolejnych reguł określania właściwości uzależnione jest od wykazania, że nie da się jej ustalić w oparciu kolejno o przepis art. 191 ust. 1 i ust. 2 ustawy.

Ustawa o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej, posługując się w art. 191 ust. 1 określeniem "miejsce zamieszkania", nie definiuje go, co oznacza, że należy je rozumieć zgodnie z ogólną definicją tego określenia zawartą w przepisach Kodeksu cywilnego. Zgodnie z art. 26 § 1 K.c. miejscem zamieszkania dziecka pozostającego pod władzą rodzicielską jest miejsce zamieszkania rodziców albo tego z rodziców, któremu wyłącznie przysługuje władza rodzicielska lub któremu zostało powierzone wykonywanie władzy rodzicielskiej. Zgodnie z § 2 tego przepisu, jeżeli władza rodzicielska przysługuje na równi obojgu rodzicom mającym osobne miejsce zamieszkania, miejsce zamieszkania dziecka jest u tego z rodziców, u którego dziecko stale przebywa.

Naczelny Sąd Administracyjny podziela zaprezentowane w doktrynie stanowisko, iż momentem umieszczenia dziecka w pieczy zastępczej nie jest moment wydania postanowienia sądu o umieszczeniu dziecka w pieczy zastępczej, czy data jego uprawomocnienia się, lecz chwila rzeczywistego objęcia dziecka opieką w ramach pieczy zastępczej, czy to rodzinnej, czy w formach zinstytucjonalizowanych.

Z akt sprawy wynika, że małoletni P. S. i M. S. zostali umieszczeni po raz pierwszy w pieczy zastępczej – Placówce Opiekuńczo-Wychowawczej nr [...] w Gdyni w dniu 4 sierpnia 2014 r. na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego w Gdyni z dnia 4 sierpnia 2014 r. wydanego w sprawie sygn. akt III Nsm 1017/15. W ocenie Sądu, miejsca zamieszkania małoletnich P. i M. S. w tym dniu nie można było ustalić, ponieważ matka małoletnich, której przysługiwała ograniczona władza rodzicielska nad jej dziećmi, przed umieszczeniem P. S. i M. S. w pierwszej formie pieczy zastępczej, po opuszczeniu w dniu 31 lipca 2015 r. mieszkania wynajmowanego w Gdyni pod adresem W., najpierw przebywała na plaży w Gdyni Redłowo, potem w mieszkaniu w Sopocie, następnie przeniosła się do lokalu mieszkalnego swojego znajomego w Gdańsku, po czym od dnia 6 sierpnia 2015 r. wskazała jako adres zamieszkania lokal położony w Wejherowie przy u. S. W związku z powyższym stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie, na podstawie art. 191 ust. 2 oraz art. 191 pkt 16 ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej, powiatem zobowiązanym do ponoszenia wydatków na opiekę i wychowanie małoletnich P. S. i M. S. jest Miasto Kraków z tego względu, że w dniu umieszczenia małoletnich po raz pierwszy w pieczy zastępczej miejsca zamieszkania małoletnich P. S. i M. S. nie można było ustalić, skoro matka małoletnich w okresie od 31 lipca 2015 r. do 6 sierpnia 2015 r. stale zmieniała miejsce zamieszkania, nigdzie w tym czasie nie koncentrując swojego centrum życiowego. W tej sytuacji należało ustalić powiat właściwy do ponoszenia wydatków przeznaczonych na utrzymanie P. i M. S. w pieczy zastępczej według miejsca ostatniego zameldowania matki dzieci na pobyt stały, a zatem na podstawie art. 191 ust. 2 ustawy, a miejscem tym, co jednoznacznie wynika z akt sprawy było będące na prawach powiatu Miasto Kraków, gdzie A. M. S. i jej małoletnie dzieci są zameldowane na pobyt stały pod adresem ul. M. W tej sytuacji Sąd, mając na względzie art. 191 ust. 2 ustawy, wskazał Miasto Kraków jako właściwe do ponoszenia wydatków na umieszczenie P. S. i M. S. w pieczy zastępczej.

W odniesieniu natomiast do obowiązku ponoszenia wydatków na opiekę i wychowanie małoletniego M. M. umieszczonego w rodzinie zastępczej na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego w Gdyni z dnia 29 września 2015 r. sygn. akt III Nsm 951/15 należy wskazać Powiat Wejherowo jako właściwy w sprawie, skoro od dnia 6 sierpnia 2015 r. matka małoletniego – A. M. S. wskazuje jako adres zamieszkania lokal położony w Wejherowie przy ul. S. Zauważyć należy, że powiat ten nie pozostaje w sporze wszczętym wnioskiem Prezydenta Miasta Kraków, w związku z czym Naczelny Sąd Administracyjny nie mógł go wskazać w wydanym w sprawie orzeczeniu jak powiat właściwy do ponoszenia wydatków na opiekę i wychowanie małoletniego M. M. umieszczonego w rodzinie zastępczej na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego w Gdyni z dnia 29 września 2015 r. sygn. akt III Nsm 951/15. Mógł to uczynić jedynie w uzasadnieniu wydanego w sprawie niniejszej postanowienia.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 4 i art. 15 § 1 pkt 4 i § 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.