Uzasadnienie
Wójt Gminy Ż., na podstawie art.22 k.p.a. złożył wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość między Wójtem Gminy Ż. a Burmistrzem Miasta w T., w sprawie ustalenia prawa do zasiłku pielęgnacyjnego.
Wójt Gminy Ż. wskazał, że w dniu [...] czerwca 2008 r., Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w T. wystąpił z postanowieniem Nr [...] o ustalenie prawa do zasiłku pielęgnacyjnego dla P. P..
Organ podał, że zgodnie z art. 23 ust 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. 2006r. Nr 139 poz. 992 ze zm.), wniosek o ustalenie prawa do świadczeń rodzinnych składa się u urzędzie gminy lub miasta właściwym ze względu na miejsce zamieszkania. Jak natomiast podano we wniosku, P. P. przebywa w Zespole Opieki Zdrowotnej w D. Oddział Psychiatrii Sądowej o Wzmocnionym Zabezpieczeniu [...] S. [...], a pobyt w szpitalach nie jest tożsamy z miejscem zamieszkania. Natomiast P. P. zamieszkuje C. [...] T..
W związku z tym Wójt Gminy Ż. uznał, że nie jest kompetentnym do rozstrzygnięcia niniejszej sprawy.
W odpowiedzi na wniosek, Kierownik Miejskiego Ośrodka pomocy Społecznej w T., działając z upoważnienia Burmistrza, wskazał, że miejscem zameldowania P. P. na pobyt stały jest C. [...], gmina T., natomiast z uwagi na okoliczność, iż przebywa on obecnie na Oddziale Psychiatrii Sądowej o Wzmocnionym Zabezpieczeniu w S., jak również mając na uwadze brzmienie powołanego art. 23 ust. 2 powołanej ustawy o świadczeniach rodzinnych, wniosek o ustalenie prawa do zasiłku pielęgnacyjnego dla P. P. powinien rozpoznawać Wójt Gminy Ż. jako organ właściwy do załatwienia tej sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Kwestia właściwości miejscowej organów ustalających uprawnienia do świadczeń rodzinnych została uregulowana w art. 23 ust. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz w § 10 ust. 1 rozporządzenia Ministra Polityki Społecznej z dnia 2 czerwca 2005 r. w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o świadczenia rodzinne (Dz. U. Nr 105, poz. 881 ze zm.). Stosownie do tych regulacji, właściwość miejscową gminy ustala się według miejsca zamieszkania osoby ubiegającej się o ustalenie prawa do świadczenia (art. 23 ust. 2 ustawy). W przypadku osoby, która nie ma miejsca zamieszkania właściwą miejscowo gminą jest gmina czasowego pobytu osoby składającej wniosek (§ 10 ust. 1 rozporządzenia). Wobec takiego uregulowania zagadnienia właściwości organów, w pierwszej kolejności należy ustalić, czy P. P., jako osoba ubiegająca się o ustalenie prawa do zasiłku pielęgnacyjnego, posiada miejsce zamieszkania. Dopiero w przypadku ustalenia, iż nie posiada on miejsca zamieszkania, ustalenia będzie wymagało miejsce czasowego pobytu.
Skoro przepis art. 23 ust. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych mówi o zamieszkaniu, o właściwości organu decydują wymogi określone w art. 25 k.c. Zgodnie z art. 25 k.c. miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu. Z materiałów nadesłanych wraz z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu o właściwość wynika, że P. P. przed umieszczeniem na Oddziale Psychiatrii Sądowej o Wzmocnionym Zabezpieczeniu w S. był (i jest) zameldowany na pobyt stały w C. [...], gmina T.. Oczywistym więc jest, że jego miejscem zamieszkania nie jest S. gmina Ż., skoro P. P. w znajdującym się w tej miejscowości szpitalu został umieszczony w ramach wykonywania środka zabezpieczającego orzeczonego przez sąd. Natomiast brak jest podstaw uzasadniających twierdzenie, że miejscem zamieszkania P. P. nie jest C. gmina T. W tej miejscowości bowiem był i jest zameldowany, co potwierdza zresztą organ administracyjny w odpowiedzi na wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość.
Wobec tego należy wyprowadzić wniosek, że miejscem, w którym przebywał z zamiarem stałego pobytu przed rozpoczęciem wykonywania środka zabezpieczającego była miejscowość C. gmina T.. Umieszczenie na Oddziale Psychiatrii Sądowej o Wzmocnionym Zabezpieczeniu w ramach wykonywania środka zabezpieczającego orzeczonego przez sąd nie oznacza, że P. P. stał się osobą, która nie ma miejsca zamieszkania. Zatem brak jest podstaw, aby właściwość organu ustalać na podstawie § 10 ust. 1 cytowanego wyżej rozporządzenia.
Wobec powyższego właściwość organu należało ustalić zgodnie z art. 23 ust. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych, co skutkowało wskazaniem jako właściwego do rozpatrzenia sprawy, Burmistrza Miasta T. Z przedstawionych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 4 i art. 15 § 1 pkt 4 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) w związku z art. 22 § 1 pkt 1 k.p.a., orzekł, jak w sentencji