Postanowienie NSA z 20 czerwca 2024 r., I OW 95/24

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 20 czerwca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Prezydentem Miasta Stołecznego Warszawy a Prezydentem Miasta Ostrołęka w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku A.L.

Sprawa

w sprawie przyznania świadczenia pieniężnego w formie zasiłku celowego i zasiłku okresowego postanawia: umorzyć postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

Skład

Sędzia NSA Marek Stojanowski przewodniczący

Uzasadnienie

Wnioskiem z 6 maja 2024 r. Prezydent Miasta Stołecznego Warszawy wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygniecie sporu o właściwość pomiędzy Prezydentem Miasta Stołecznego Warszawy a Prezydentem Miasta Ostrołęka w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku A.L. w sprawie przyznania świadczenia pieniężnego w formie zasiłku celowego i zasiłku okresowego.

W piśmie z 27 marca 2024 r. Prezydent Miasta Ostrołęka uznał swoją właściwość w sprawie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm. dalej: "ppsa"), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania (art. 161 § 1 pkt 1 ppsa). Stosownie do art. 64 § 3 ppsa do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Jak natomiast wynika z art. 193 ppsa, do postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. Jak podniesiono w piśmiennictwie (vide. B. Dauter [w:] A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, B. Dauter, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. II, LEX/el. 2021, art.

60. odpowiednie stosowanie art. 60 ppsa oznacza, że sąd administracyjny drugiej instancji jest związany wnioskiem dotyczącym cofnięcia skargi kasacyjnej z uwagi na art. 183 § 1 zdanie pierwsze ppsa. Wynikająca z art. 183 § 1 ppsa zasada dyspozycyjności sprawia, że każde cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne, a poprzez odesłanie z art. 64 § 3 i art. 193 ppsa to samo należy przyjąć w stosunku do wniosku. Dlatego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64 § 3, art. 15 § 2 i art. 193 ppsa, orzeczono jak w postanowieniu.