Postanowienie NSA z 17 lutego 2010 r., I OZ 100/10

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 17 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia I. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 15 grudnia 2009 r., sygn. akt II SA/Bk 533/09 oddalającego wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku

Sprawa

w sprawie ze skargi I. S. i H. O. na decyzję Wojewody Podlaskiego z dnia (...) czerwca 2009 r., Nr (...) w przedmiocie waloryzacji odszkodowania za przejętą nieruchomość postanawia: oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Irena Kamińska przewodniczący

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 15 grudnia 2009 r., sygn. akt II SA/Bk 533/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku w sprawie ze skargi I. S. i H. O. na decyzję Wojewody Podlaskiego z dnia (...) czerwca 2009 r., Nr (...) w przedmiocie waloryzacji odszkodowania za przejętą nieruchomość.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, iż wyrokiem z dnia 3 listopada 2009 r. oddalono skargę w przedmiotowej sprawie. Pismem procesowym z dnia 13 listopada 2009 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) skarżąca I. S. wniosła o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie i doręczenie tego wyroku. W uzasadnieniu podała, że na posiedzeniu Sądu w dniu 3 listopada 2009 r. działając bez adwokata i będąc stremowaną, źle zrozumiała pouczenia przewodniczącego Sądu, dotyczące możliwości otrzymania wyroku wraz z uzasadnieniem i to spowodowało jej czekanie na otrzymanie uzasadnienia wyroku z urzędu. Dopiero w dniu 13 listopada 2009 r. mąż zadzwonił do Sądu i uzyskał informację, że wniosek o uzasadnienie wyroku należało złożyć w terminie 7 dni od chwili jego ogłoszenia.

Wydając zaskarżone postanowienie Sąd pierwszej instancji podniósł, iż w niniejszej sprawie skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności, że niedochowanie terminu było przez nią niezawinione.

W ocenie Sądu pierwszej instancji w przedmiotowej sprawie skarżąca nie dołożyła wymaganej, w tego typu sytuacjach, miary staranności. Jak wynika z akt sprawy, została ona prawidłowo zawiadomiona o terminie rozprawy i czynnie w niej uczestniczyła. Po ogłoszeniu wyroku Sąd pouczył o sposobie doręczenia wyroku. Winy skarżącej w uchybieniu terminu nie uchyla fakt, że nie zrozumiała ona treści pouczenia. Nic bowiem nie stało na przeszkodzie aby w takiej sytuacji, przy dołożeniu należytej staranności zwróciła się do przewodniczącego składu orzekającego o powtórzenie treści pouczenia i ewentualne jego wyjaśnienie czy też skontaktował się z Sądem w celu wyjaśnienia swoich wątpliwości bezpośrednio po ich powstaniu.

W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca I. S. zarzuciła Sądowi pierwszej instancji naruszenie art. 86 §1 P.p.s.a. poprzez przyjęcie, że błędne zrozumienie pouczenia Sądu w zakresie możliwości otrzymania wyroku wraz z uzasadnieniem nie świadczy o braku jej winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.

Jej zdaniem o winie można byłoby mówić wtedy, gdy miała ona wątpliwości jak należy rozumieć pouczenie przewodniczącego składu orzekającego, o czynnościach jakie należy dokonać aby otrzymać wyrok wraz z uzasadnieniem w przedmiotowej sprawie i gdyby nie podjęła niezwłocznie żadnych czynności zmierzających do wyjaśnienia tych wątpliwości. Tymczasem w rozpoznawanej sprawie Skarżąca jednoznacznie zrozumiała pouczenie przewodniczącego w ten sposób, że wyrok wraz z uzasadnieniem zostanie doręczony jej z urzędu w terminie 7 dni, bez potrzeby składania osobnego wniosku o sporządzenie uzasadnienia tego wyroku. Nie można zatem zarzucać jej niedbałość o własne sprawy poprzez nie podjęcie żadnych czynności wyjaśniających w tej kwestii, jeżeli takich wątpliwości ona nie miała. Na uwagę zasługuje okoliczność, że Skarżąca już 3 dnia po upływie 7- dniowego terminu na złożenie wniosku, z uwzględnieniem wystąpienia w tym okresie jednego dnia wolnego od pracy (11 listopada 2009r.) podjęła, za pośrednictwem swego męża, czynności zmierzające do wyjaśnienia przyczyn z powodu których nie otrzymała wyroku wraz z uzasadnieniem. Nawiązanie w dniu 13.11.2009r. kontaktu telefoniczne z Sądem w celu ustalenia przyczyn niedoręczenia wyroku, potwierdza również wyjaśnienia Skarżącej, że była ona przekonana o tym, że wyrok zostanie doręczony jej najpóźniej do 10 listopada 2009r., a jednocześnie wskazuje na to, że przekroczenie terminu jest znikome, wniosek zaś o przywrócenie terminu został złożony w tym samym dniu w którym Skarżąca dowiedziała się o uchybieniu terminowi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

W myśl art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2004 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), określanej dalej skrótem P.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.

Zasadniczą zatem przesłanką przywrócenia terminu, wynikającą z art. 87 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest uprawdopodobnienie przez osobę zainteresowaną braku swojej winy.

Strona w postępowaniu sądowym ma obowiązek zachowania najwyższej staranności w podejmowaniu czynności, co dotyczy w szczególności czynności, dla których skuteczności zostały określone terminy ustawowe. O braku winy w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej można mówić w przypadku stwierdzenia, iż jej dokonanie w terminie stało się niemożliwe z powodu przeszkody niemożliwej do przezwyciężenia oraz że po ustaniu tej przeszkody strona w ciągu siedmiu dni wniosła prośbę o przywrócenie terminu. Okoliczności sprawy niniejszej nie pozwalają przyjąć, iż uchybienie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nastąpiło bez winy skarżącego, co według art. 86 § 1 P.p.s.a. warunkuje przywrócenie terminu.

Jak wynika z treści protokołu rozprawy Przewodniczący pouczył skarżącą stosownie do treści art. 140 P.p.s.a., o sposobie i terminie wniesienia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego, jak i o sposobie doręczenia uzasadnienia wyroku. W tej sytuacji niewystarczające są twierdzenia skarżącej, że nie miała wątpliwości co potrzeby składania osobnego wniosku o sporządzenie uzasadnienia tego wyroku w terminie 7 dni, gdyż błędnie odczytała pouczenie Przewodniczącego. Całkowite niezrozumienie treści pouczenia nie przesądza o braku winy w uchybieniu terminowi dokonania czynności procesowej. Z protokołu rozprawy nie wynika, by skarżąca zgłaszała jakiekolwiek trudności w zrozumieniu treści udzielonego jej przez Przewodniczącego pouczenia. Nawet jeśli skarżąca nie zrozumiała pouczeń o sposobie i terminie doręczenia uzasadnienia wyroku, to mogła zwrócić się o pomoc do pracowników sądowego sekretariatu, o uczyniła, ale z przekroczeniem ustawowego terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku. Fakt ten nie może jednak wpływać na możliwość przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej.

W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.