Uzasadnienie
Postanowieniem z 23 listopada 2010 r., sygn. akt IV SA/Po 937/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji Wojewody Wielkopolskiego z [...] września 2010 r. raz poprzedzającej ją decyzji Starosty Poznańskiego z [...] lipca 2010 r. w sprawie ze skargi Miasta Poznań na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] września 2010 r., nr [...] w przedmiocie odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość.
Sąd pierwszej instancji wskazał, że pismem z 11 października 2010 r. Miasto Poznań wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] września 2010 r., składając jednocześnie wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. We wniosku i jego uzasadnieniu strona skarżąca wskazała, że domaga się wstrzymania wykonania decyzji Wojewody Wielkopolskiego, jak i decyzji organu I instancji, ponieważ ostateczna decyzja jest podstawą do wypłaty bardzo wysokiego odszkodowania (kwota 11 062 008 zł) na rzecz B. N., a skutki tej czynności byłyby trudne do odwrócenia w przypadku uwzględnienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że we wniosku uprawdopodobniono istnienie przesłanek spowodowania trudnych do odwrócenia skutków wobec wypłaty 11 062 008 zł.
W zażaleniu na powyższe postanowienie B. N. wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia i oddalenie wniosku zarzucając naruszenie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- dalej p.p.s.a.) poprzez wstrzymanie wykonania decyzji wobec braku wystąpienia wszystkich ustawowych przesłanek, od których zależy uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu podkreślono, że pismem z 12 października strona wnosząca skargę zmodyfikowała swoje żądania posługując się zwrotem "wnoszą wyłącznie o" i nie zawarła wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Z uwagi na konstrukcję treści art. 61 i zasadę skargowości, brak wniosku uprawnionego podmiotu uniemożliwia sądowi podjęcie postępowania w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, nawet gdyby z samego tego aktu wynikała oczywista szkoda lub trudne do odwrócenia skutki.
Ponadto, we wniosku o wstrzymanie złożonym wraz z skargą w piśmie z 11 października 2010 r., poza przytoczeniem przesłanki ustawowej nie wskazano konkretnych faktów przemawiających za udzieleniem ochrony, powołując tylko "konieczność wypłaty bardzo wysokiego odszkodowania".
Ogólna argumentacja Sądu pierwszej instancji nie odpowiada wymogom przepisu art. 141 § 4 w zw. z 166 p.p.s.a. ponieważ powtarza tylko ogólną konstatację o wysokości przyznanego odszkodowania.
Poniesiono również, że zapłata kwoty pieniężnej, wobec uwzględnienia skargi i uchylenie decyzji nie spowoduje powstania "nieodwracalnego stanu rzeczy".
Na końcu oświadczono, że na rzecz B. N. wypłacono już przyznane odszkodowanie, co czyni wydane 23 listopada 2010 r. postanowienie bezprzedmiotowym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału IV z 8 grudnia 2010 r. wezwał pełnomocnika wnoszącego skargę do wyjaśnienia, czy Miasto Poznań cofa wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji z [...] września 2010 r. oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty Poznańskiego z [...] lipca 2010 r.
W piśmie z 17 grudnia 2010 r. Miasto Poznań wskazało, że nie cofa wniosku o wstrzymanie wykonania wymienionych decyzji.
W odpowiedzi na zażalenie z 30 grudnia 2010 r., pełnomocnik Miasta Poznania wniósł o oddalenie zażalenia. Podkreślił, że Miasto Poznań posiada interes prawny zarówno do złożenia skargi do sądu administracyjnego jaki i wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji organów administracji. Ponadto "Miasto musiało wypłacić kwotę odszkodowania wskutek wydania ostatecznej decyzji. Natomiast uprawomocnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 23 listopada 2010 r. o wstrzymaniu wykonania decyzji Wojewody Wielkopolskiego umożliwi Miastu wystąpienie o zwrot kwoty zapłaconej na rzecz B. N.".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu należało uchylić.
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Z zażalenia oraz z odpowiedzi na zażalenie wynika, że odszkodowanie zostało już wypłacone.
W związku z tym, postępowanie w sprawie o wstrzymanie należy uznać za bezprzedmiotowe, ponieważ przepis art. 61 odnosi się do takich sytuacji, gdy decyzja nie została jeszcze wykonana (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010, komentarz do art. 61, teza 24, s. 212, por. także postanowienie NSA z 10 grudnia 2008 r., sygn. akt I OZ 827/08).
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 oraz na mocy art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 193 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.