Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 4 grudnia 2008 r., sygn. akt VI SAB/Wa 81/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek A. S. o wyłączenie sędziego WSA Grażyny Śliwińskiej w sprawie ze skargi A. S. na czynność Szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie konkursu na stanowisko w służbie cywilnej.
W uzasadnieniu orzeczenia Sąd podniósł, że skarżący w żaden sposób nie uprawdopodobnił zaistnienia jakiejkolwiek przesłanki mogącej stanowić podstawę wyłączenia ww. sędziego.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył A. S. wnosząc o zmianę postanowienia i wyłączenie od orzekania sędziego WSA Grażyny Śliwińskiej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Instytucja wyłączenia sędziego od orzekania w sprawie regulowana jest przepisami Rozdziału 5 Działu I ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Przepis art. 18 § 1 ustawy zawiera zamknięty katalog ustawowych przesłanek wyłączenia sędziego. Wyłączenie dokonywane na wniosek strony uregulowane jest natomiast w art. 19 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie niewadliwie ocenił, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzą okoliczności, które uzasadniałyby uwzględnienie wniosku o wyłączenie sędziego WSA Grażyny Śliwińskiej od orzekania w sprawie ze skargi A. S. Zgodnie z treścią art. 22 § 2 p.p.s.a. wydanie postanowienia w przedmiocie wyłączenia sędziego musi być poprzedzone złożeniem wyjaśnień przez sędziego, którego wniosek dotyczy. Sędzia, którego wniosek w niniejszej sprawie dotyczył, złożył wymagane oświadczenie w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie wskazując, że nie istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość, co do bezstronności tego sędziego.
Wskazać należy, że autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia. Jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza prawdziwości takiemu oświadczeniu, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które podważały by wiarygodność oświadczenia sędziego (por. postanowienie SN z 25 sierpnia 1971 r., I CZ 121/71, OSN 1972, poz. 55). Skoro skarżący nie wskazał, ani też nie udowodnił żadnych okoliczności, które uzasadniałyby jego wniosek, należało uznać zarzuty w tej kwestii za nietrafne. Za takie okoliczności w żadnym razie nie mogą być uznane gołosłowne i bezpodstawne zarzuty w przedmiocie dokonania przestępstwa stawiane osobie wskazanego sędziego przez A. S. Biorąc pod uwagę stan faktyczny sprawy oraz złożone przez sędziego oświadczenie Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił zażalenie oddalić.