Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 26 listopada 2010 r., sygn. akt II SAB/Sz 165/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił wniosek J. C. o zasądzenie kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. w przedmiocie stwierdzenia nieważności postanowienia, wskazując, że ani w skardze, ani też do czasu zamknięcia rozprawy skarżący nie zgłosił wniosku o zasądzenie od organu kosztów sądowych. Sąd zaznaczył również, że sprawa ze skargi J. C. dotyczyła zakresu opieki i pomocy społecznej, a zatem z tego tytułu skarżący zwolniony był w przedmiotowej sprawie z ponoszenia kosztów sądowych.
Na to postanowienie zażalenie złożył J. C. wskazując, że sąd pomija jego wnioski o zasądzenie kosztów oraz odniósł się do innych spraw toczących się z jego udziałem, wskazując ich sygnatury.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
zgodnie z art. 210 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów. Żądanie to można zgłosić sądowi na piśmie albo zgłosić ustnie do protokołu.
W niniejszej sprawie, wbrew twierdzeniu zawartym w zażaleniu, żądanie dotyczące zwrotu kosztów sądowych nie zostało złożone w skardze, wniosek taki nie został też zgłoszony na rozprawie w dniu 20 maja 2010 r., gdyż skarżący nie był na niej obecny.
Dodatkowo wskazać należy na brzmienie art. 239 pkt 1 lit. a powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, że strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Skoro zatem sprawa skarżącego dotyczy tej materii, to wskazany przepis miał zastosowanie w niniejszej sprawie.
Naczelny Sąd Administracyjny pragnie w tym miejscu podkreślić, że przedmiotem jego oceny była tylko i wyłącznie kontrola instancyjna zaskarżonego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 26 listopada 2010 r., zatem pozostałe kwestie podnoszone w zażaleniu nie mogły być rozpoznane.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku art. 197 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji.