Postanowienie NSA z 13 października 2016 r., I OZ 1009/16

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 13 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 maja 2016 r., sygn. akt III SA/Kr 417/16 o odmowie wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...]

Sprawa

w sprawie ze skargi M. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Monika Nowicka przewodniczący

Uzasadnienie

M. B., wraz ze złożeniem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] stycznia 2016 r., utrzymującej w mocy decyzję Starosty C. z dnia [...] października 2015 r., nr [...], na mocy której orzeczono o zatrzymaniu prawa jazdy, wniósł o wstrzymanie jej wykonania. We wniosku tym skarżący wskazywał, że jest zawodowym kierowcą i utrata przez niego uprawnień do kierowania pojazdami uniemożliwi wykonywanie dotychczasowego zawodu. Znacznie utrudni to podjęcie przez skarżącego zatrudnienia i uzyskanie źródła dochodu, które umożliwi wywiązywanie się z obowiązku alimentacyjnego. Wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki, gdyż bez prawa jazdy skarżący nie będzie mógł podjąć zatrudnienia u przedsiębiorcy, u którego dotychczas wykonywał pracę. Zatrzymanie prawa jazdy w czasie, gdy rozpoczyna się sezon prac budowlanych będzie oznaczało problemy ze znalezieniem zatrudnienia przez cały rok.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, wydanym - na postawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej "p.p.s.a." - postanowieniem z dnia 16 maja 2016 r., oddalił powyższy wniosek, wskazując, że podstawę jego uwzględnienia mogło stanowić jedynie stwierdzenie zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Zdaniem Sądu, skarżący nie uprawdopodobnił, że wykonanie decyzji objętej wnioskiem wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Skarżący nie wskazał okoliczności uzasadniających zastosowanie instytucji ochrony tymczasowej. Uzasadnienie takiego wniosku powinno bowiem odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Tymczasem uzasadnienie wniosku było bardzo ogólne i nawiązywało wyłącznie do normalnych – a nie nadzwyczajnych – konsekwencji zaskarżonej decyzji.

M. B., w złożonym na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zażaleniu powtórzył, że jest zawodowym kierowcą, zatrudnionym w przedsiębiorstwie budowlanym. Zaznaczył, że wykonywanie tej pracy stanowi jego jedyne źródło dochodu. W okresie zimowym, gdy został zwolniony przez poprzedniego pracodawcę z uwagi na wstrzymanie prac budowlanych, bezskutecznie poszukiwał zatrudnienia w innym charakterze. Stwierdził, że ciąży na nim obowiązek alimentacyjny w kwocie [...] zł miesięcznie, wskzujac, iż warunkiem uchylenia decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy zgodnie z ustawą o pomocy osobom uprawnionym do alimentów jest należyte opłacanie alimentów przez okres co najmniej 6 miesięcy. Nie mając źródła dochodu nie będzie mógł skorzystać w ww. możliwości. Niemożność wykonywania pracy, do której skarżący posiada kwalifikacje oraz trudność w znalezieniu innego zatrudnienia spowoduje, iż skarżący nie będzie w stanie regularnie opłacać alimentów, a tym samym nie odzyska uprawnień do kierowania pojazdami. W istocie skarżący na stałe utraci możliwość wykonywania wyuczonego zawodu. Pozbawienie go głównego źródła utrzymania oraz możliwości podjęcia pracy zgodnej z posiadanymi kwalifikacjami uzasadnia stwierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub wyrządzenia trudnych do odwrócenia skutków, zwłaszcza w sytuacji, gdy ciąży na nim obowiązek alimentacyjny wobec syna, zaś dochody osiągane dzięki posiadaniu uprawnień do kierowania pojazdami pozwalają pokryć nie tylko koszty utrzymania samego skarżącego, ale także opłacać alimenty. Do zażalenia skarżący dołączył orzeczenie mające potwierdzać ciążacy na nim obowiązek alimentacyjny oraz umowę zlecenie.

Odpowiedź na zażalenie nie została wniesiona.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa wyłącznie na wnioskodawcy. Domagając się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, skarżący musi wykazać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia tym aktem znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Niezbędne jest wskazanie na konkretne okoliczności pozwalające ocenić, czy wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Podkreślenia wymaga, że wniosek powinien zawierać spójną argumentację, popartą faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Ogólnikowe zaś twierdzenia strony, pozbawione szerszego uzasadnienia, a tym bardziej ich brak, nie może stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu.

Mając powyższe na uwadze, należy podzielić stanowisko Sądu I instancji, że skarżący we wniosku nie wskazał, ani nie udokumentował konkretnych okoliczności, które mogłyby spowodować możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Za takie nie można było bowiem uznać ogólnikowego stwierdzenia, iż utrata przez niego - jako zawodowego kierowcy - uprawnień do kierowania pojazdami spowoduje brak możliwości zarobkowania, co znacznie utrudni wywiązywanie się z nałożonego na niego obowiązku alimentacyjnego. Jeżeli wnoszący zażalenie domagał się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, z tego powodu, to powinien był te okoliczności przedstawić i udokumentować już w złożonym przez siebie wniosku. Przytoczenie zaś okoliczności, uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu dopiero w zażaleniu na postanowienie Sądu I instancji nie mogło stanowić wystarczającej podstawy do uchylenia tego orzeczenia, gdyż w takiej sytuacji nie można Sądowi Wojewódzkiemu zarzucić naruszenia prawa.

Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718), orzekł jak w sentencji postanowienia.