Postanowienie NSA z 5 marca 2015 r., I OZ 101/15

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 5 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Prezydenta Miasta Bytomia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 grudnia 2014 r., sygn. akt I SA/Wa 3303/14 odmawiające wstrzymania wykonania decyzji Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] września 2014 r., nr [...]

Sprawa

w sprawie ze skargi Prezydenta Miasta Bytomia na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] września 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Joanna Banasiewicz przewodniczący

Uzasadnienie

Pismem z dnia 22 października 2014 r. Prezydent Miasta Bytomia wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] września 2014 r., nr [...] utrzymującą w mocy wcześniejszą decyzję z dnia [...] września 2013 r., nr [...], o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody Śląskiego z dnia [...] stycznia 2012 r., nr [...] (zmienionej decyzją Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 11 września 2012 r.) o ustaleniu na rzecz Gminy Bytom odszkodowania z tytułu przejęcia z mocy prawa na rzecz Skarbu Państwa prawa własności nieruchomości położonej w Bytomiu, obrębie M., nr ewid. działek 1104/36, 1106/45, 1108/47 z przeznaczeniem pod realizację inwestycji drogowej, zobowiązującej jednocześnie do wypłaty odszkodowania Prezydenta Miasta Bytomia jako zarządcę drogi krajowej.

W skardze strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podnosząc, że wykonanie decyzji obligującej do zapłaty odszkodowania – mimo fikcyjnego charakteru takiej zapłaty – będzie rodzić istotne konsekwencje dla budżetu gminy, a to ze względu na konieczność odprowadzenia podatku od towarów i usług. Zdaniem skarżącego kwota świadczenia byłaby znaczna, co doprowadziłoby do uszczuplenia budżetu i tym samym w istotny sposób obniżyłoby możliwości realizacji zadań, niekorzystnie wpływając na zaspokojenie potrzeb wspólnoty samorządowej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 10 grudnia 2014r., sygn. akt I SA/Wa 3303/14, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej "p.p.s.a."), odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

W ocenie Sądu strona nie przedstawiła jakichkolwiek argumentów, które przemawiałyby za istnieniem okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Podnoszone zaś w skardze zarzuty odnoszą się w istocie jedynie do zaskarżonej decyzji i będą przedmiotem oceny Sądu dopiero na etapie merytorycznego rozpoznawania sprawy.

Sąd I instancji wskazał ponadto, że skoro wskazana w art. 61 § 3 p.p.s.a., szkoda lub trudne do odwrócenia skutki mają być rezultatem wykonania podjętego w sprawie rozstrzygnięcia to uznać należy, że przedmiotem ochrony tymczasowej w postaci zastosowania instytucji wstrzymania wykonania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przy czym Sąd podał, że przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie postępowania egzekucyjnego do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z treścią rozstrzygnięcia zawartego w tym akcie. Zdaniem Sądu, rozstrzygnięciem takim nie jest na pewno decyzja utrzymująca w mocy decyzję o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji odszkodowawczej. Nie przyznaje ona bowiem stronie żadnych uprawnień ani nie nakłada na nią żadnych obowiązków. Zaskarżona decyzja ogranicza się jedynie do stwierdzenia braku podstaw prawnych do zastosowania w sprawie trybu nadzwyczajnego, jakim jest stwierdzenie nieważności innego aktu.

W ocenie Sądu I instancji ta okoliczność, niezależnie od braku uzasadnienia przedmiotowego wniosku, nie zezwala również na zastosowanie w sprawie instytucji wstrzymania jej wykonania.

Na powyższe postanowienie zażalenie wnióśł Prezydent Miasta Bytomia zarzucając naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. Zdaniem skarżącego, uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazywało na zagrożenie wystąpienia przesłanek wymienionych w tym przepisie. Wskazano, że każde zobowiązanie finansowe stanowi nie tylko obciążenie budżetu, lecz także zaburzenie płynności w realizowaniu zadań publicznych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z konstrukcji wskazanego przepisu wynika, iż to na stronie spoczywa obowiązek wykazania we wniosku przesłanek zawartych w powołanym przepisie, to jest przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowodować może znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków.

W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że przez znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki rozumie się taką szkodę, która nie będzie mogła zostać wynagrodzona przez późniejszy zwrot świadczenia lub nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 29 sierpnia 2006 r., I OZ 1144/06, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych https://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Zasadnie Sąd I instancji ocenił, że w sprawie, okoliczności o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. nie przedstawiono.

Przede wszystkim jednak, jak słusznie podniesiono w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, przedmiotem ochrony tymczasowej w postaci zastosowania instytucji wstrzymania wykonania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko przedstawione przez Sąd I instancji, że z uwagi na przedmiot rozstrzygnięcia w stosunku do zaskarżonej decyzji Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] września 2014 r., utrzymującej w mocy decyzję o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji odszkodowawczej brak jest możliwości wstrzymania wykonania decyzji. Podobne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny m. in. w orzeczeniach: z dnia 5 grudnia 2014 r., sygn. akt I OZ 1120/14 i z dnia 27 listopada 2013 r., sygn. akt I OZ 1138/13.

Wobec tego uznać należy, że w niniejszej sprawie odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] września 2014 r. jest zgodna z prawem.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji.