Uzasadnienie
Postanowieniem z 21 grudnia 2022 r., sygn. akt VIII SA/Wa 46/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej również: Sąd I instancji) odrzucił skargę kasacyjną R. B. (dalej również: Skarżący) od wyroku tego Sądu z 21 lipca 2022 r., sygn.. akt VIII SA/Wa 46/22, oddalającego jego skargę na decyzję Ministra Rozwoju i Technologii z [...] listopada 2021 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony do rąk pełnomocnika Skarżącego w dniu 28 września 2022 r, co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru.
Pismem z 31 października 2022 r., nadanym w placówce pocztowej w tym samym dniu, Skarżący wniósł od powyższego wyroku skargę kasacyjną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucając skargę kasacyjną przytoczył treść art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 259), powoływanej dalej jako "p.p.s.a." i stwierdził, że skoro odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 28 września 2022 r., co wynika z daty widniejącej na zwrotnym potwierdzeniu odbioru doręczenia stosownego pisma, to skarga kasacyjna mogła być wniesiona do dnia 28 października 2022 r. Tymczasem skarga kasacyjna została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 31 października 2022 r. Oznacza to, że została wniesiona po terminie.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł Skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na przebieg sprawy, tj.:
- art. 177 § 1 p.p.s.a., poprzez błędne uznanie, iż wniesienie skargi kasacyjnej w dniu 31 października 2022 r. nastąpiło z uchybieniem terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, podczas gdy w rzeczywistości termin ten został zachowany;
- art. 178 p.p.s.a., poprzez odrzucenie skargi kasacyjnej ze względu na uchybienie terminu, podczas gdy skarga została wniesiona w przepisowym terminie.
W oparciu o powyższe wniósł o uchylenie, na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie oraz o zasądzenie, na podstawie art. 200 p.p.s.a. na rzecz Skarżącego zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, w tym uiszczonego wpisu od skargi i skargi kasacyjnej wraz z kosztami zastępstwa procesowego.
W uzasadnieniu wniesionego zażalenia podniósł, że Sąd I instancji wadliwie uznał, iż doręczenie wyroku nastąpiło w dniu 28 września 2022 r., podczas gdy doręczenie przesyłki nastąpiło w dniu 29 września 2022 r, co potwierdza adnotacja na kopercie wydanej pełnomocnikowi Skarżącego. Wobec powyższego, jego zdaniem, doręczenie korespondencji nastąpiło w dniu 29 września 2022 r., co powoduje, iż skarga kasacyjna wniesiona w dniu 31 października 2022 r. była skargą wniesioną w terminie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie podlega oddaleniu.
Zgodnie z art. 177 § 1 p.p.s.a, skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem. Stosownie natomiast do treści art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
W rozpoznawanej sprawie słusznie Sąd I instancji uznał, że odpis wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 21 lipca 2022 r. wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 28 września 2022 r., o czym świadczy znajdujące się w aktach sprawy zwrotne potwierdzenie odbioru (k. 179). W tej sytuacji za prawidłowe należy uznać stanowisko wyrażone przez Sąd I instancji, że skoro skarga kasacyjna została złożona w dniu 31 października 2022 r., tj. z uchybieniem terminu określonego w art. 177 § 1 p.p.s.a. to podlegała odrzuceniu jako spóźniona. Rozstrzygnięcie Sądu I instancji jest zatem prawidłowe.
Należy przy tym podkreślić, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej jest terminem ustawowym, niedopuszczalne jest jego skracanie lub przedłużanie. Jedynym możliwym odstępstwem od rygoryzmu jego dochowania jest instytucja przywrócenia terminu do dokonania danej czynności.
Odnosząc się do argumentów podnoszonych w zażaleniu zauważyć trzeba, że są one bezzasadne. Tak jak już wcześniej wspomniano ze zwrotnego potwierdzenia odbioru doręczenia odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem w sposób bezsporny wynika, że przesyłka ta została doręczona w dniu 28 września 2022 r. do rąk pełnomocnika Skarżącego, który fakt ten potwierdził własnoręcznym podpisem. Na powyższym zwrotnym potwierdzeniu odbioru znajduje się pieczęć Urzędu Pocztowego Warszawa 30 również z datą 28 września 2022 r., a także podpis osoby wydającej tą przesyłkę pełnomocnikowi Skarżącego również z tą samą datą. W tym miejscu zaznaczyć należy, że w kontekście dowodu z dokumentu, jakim jest niewątpliwie zwrotne potwierdzenie odbioru, przeciwdowodu nie może stanowić jedynie oświadczenie strony zawarte we wniesionym zażaleniu, że doręczenie przesyłki nastąpiło w dniu 29 września 2022 r., co ma potwierdzać, zdaniem żalącego się, adnotacja na kopercie wydanej pełnomocnikowi Skarżącego, której jednak nie dołączono do wniesionego zażalenia. W związku z tym twierdzenia Skarżącego mają jedynie charakter polemiczny i nie znajdują odzwierciedlenia w materiale dowodowym sprawy.
Dodatkowo zauważyć należy, że do akt sądowych sprawy został dołączony przez Sąd I instancji wydruk ze strony Poczty Polskiej – śledzenie przesyłek (k.221), z którego również wynika, że przesyłka sądowa o nr [...], zawierająca odpis wyroku wraz z uzasadnieniem została doręczona pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 28 września 2022 r., tj. w ostatnim możliwym terminie na jej odebranie, uwzględniając fakt, że jak wynika z powyższego wydruku pierwsze awizowanie ww. przesyłki zostało dokonane przez Urząd Pocztowy Warszawa 30 w dniu 14 września 2022 r., drugie awizowanie miało miejsce natomiast 22 września 2022 r.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia
Na podstawie art. 156 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 166 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny sprostował zaskarżone postanowienie wobec błędnego oznaczenia numeru zaskarżonej decyzji.