Postanowienie NSA z 16 stycznia 2008 r., I OZ 1011/07

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 16 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 5 października 2007 r. sygn. akt III SA/Kr 309/06 o odmowie dokonania wykładni uzasadnienia wyroku tego Sądu z dnia 4 kwietnia 2007r.

Sprawa

w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Rektora Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w N. S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy studentów postanawia: oddalić zażalenie

Skład

Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge - Lissowska

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił M. K. uwzględnienia jego wniosku o dokonanie wykładni uzasadnienia wyroku tego Sądu z dnia 4.04.2007 r., którym oddalona została skarga na decyzję Rektora Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w N. S. w przedmiocie skreślenia z listy studentów. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, iż zgodnie z art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd, który wydał wyrok może rozstrzygnąć wątpliwości co do jego treści. Zdaniem Sądu I instancji przedmiotem wykładni jest w zasadzie tylko jego sentencja, jednakże możliwa jest także wykładnia uzasadnienia orzeczenia, w przypadkach gdy jest ona niezbędna do dokonania interpretacji sentencji. Sąd podkreślił, iż przedmiotem wykładni uzasadnienia mogą być jedynie rzeczywiste wątpliwości co do istoty rozstrzygnięcia zawartego w sentencji, a nie udzielanie odpowiedzi na kreowane przez stronę pytania. Ponadto Sąd wyjaśnił, iż w jego opinii zakres oceny legalności działań Rektora określony został w uzasadnieniu wyroku w sposób wystarczający, zaś jego treść jest zrozumiała i nie wymaga wyjaśnienia.

Zażalenie na to postanowienie wniósł M. K., stwierdzając, iż Sąd nie wyjaśnił jego wątpliwości co do charakteru procedury i zasadności działań nauczyciela akademickiego, nakazującego skarżącemu napisanie dodatkowego kolokwium, podstawy prawnej takich działań, a także okoliczności czy dotyczy to jednego nauczyciela czy też wszystkich. Zdaniem strony okoliczności te miały fundamentalne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Ponadto, zdaniem skarżącego, opieszałość Sądu w wydaniu postanowienia spowodowało, iż nie wystąpił on w terminie ze skargą kasacyjną, bowiem nie uwzględniono jego prośby o przedłużenie terminu do wystąpienia z tym środkiem zaskarżenia do chwili rozpoznania wniosku o wykładnię wyroku.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie posiada usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Wątpliwości te dotyczyć mogą jedynie podstaw prawnych na jakich oparte zostało orzeczenie. Jak zauważył to Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wykładni podlega sentencja orzeczenia, zaś wątpliwości co do jego uzasadnienia wyjaśniane mogą być w trybie art. 158 jedynie wówczas, gdy jest to niezbędne dla dokonania prawidłowej interpretacji sentencji orzeczenia. Wniosek M. K. był w istocie żądaniem odpowiedzi na postawione przez skarżącego pytania dotyczące przeprowadzonego dodatkowego egzaminu, zaś okoliczność ta nie mogła podlegać wyjaśnieniu w drodze wykładni wyroku. Skarżący mógł ewentualnie zwrócić się z wnioskiem o uzupełnienie wyroku w trybie art. 157 powołanej ustawy, jeżeli uważał, że Sąd nie orzekł o całości jego skargi bądź też nie zawarł w wyroku orzeczenia, które winno być tam zamieszczone z mocy prawa. Uznać zatem należy, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, oceniając legalność działań Rektora Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w N. S., wyjaśnił w sposób wystarczający zakres tej oceny oraz jej podstawę prawną, zaś treść wydanego w sprawie wyroku jest zrozumiała. Stwierdzić trzeba, iż zasadną była odmowa dokonania wykładni przedmiotowego wyroku, zaś wydane w tym zakresie postanowienie w pełni odpowiada prawu.

Mająca uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.