Postanowienie NSA z 16 stycznia 2008 r., I OZ 1012/07

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 16 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. W. i M. W. na zarządzenie Przewodniczącego dnia 24 września 2007 r., sygn. akt II SO/Op 69/05 o pozostawieniu pisma skarżących D. W., M. W., M. W. i J. W. z dnia 27 kwietnia 20007 r. bez rozpoznania

Sprawa

w sprawie ze skargi D. W., M. W., M. W. i J. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego postanawia: oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Maria Wiśniewska przewodniczący

Uzasadnienie

Zaskarżonym zarządzeniem Przewodniczący pozostawił pismo skarżących z dnia 27 kwietnia 2007 r. bez rozpoznania.

W uzasadnieniu zarządzenia stwierdzono, że w dniu 28 kwietnia 2007 r. (data nadania przesyłki) skarżący wnieśli pismo z dnia 27 kwietnia 2007 r., w którym wskazali, że w ich ocenie, nie został rozpoznany ich wniosek o przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie, a ponadto, iż w piśmie zawarte było zażalenie na zarządzenie z dnia 5 kwietnia 2007 r. Treść tego zażalenia nie wyjaśniała jednak, jaki akt lub czynność zaskarżono, bowiem w podanej dacie nie zostało wydane żadne zarządzenie. W dniu 4 kwietnia 2007 r. skierowano do skarżących jedynie pismo informujące o obowiązku uiszczenia wpisu sądowego z pouczeniem o braku możliwości zaskarżenia tego pisma. Zarządzeniem z dnia 15 maja 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu wezwał każdego ze skarżących do wypełnienia i odesłania przesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej, stosownie do art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270; zwanej dalej: P.p.s.a.) oraz do usunięcia braków formalnych zażalenia z dnia 27 kwietnia 2007 r., przez wskazanie skarżonego "zarządzenia" (art. 194 § 3 w zw. z art. 198 P.p.s.a.), ewentualnie podanie, jaki innych akt lub czynność została zaskarżona. Każde z tych wezwań, skierowane osobno do każdego ze skarżących. Zarządzenia wzywające do usunięcie braków formalnych pisma z dnia 27 kwietnia 2007 r. zawierały pouczenie, że brak wskazania skarżonego "zarządzenia" w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, spowoduje pozostawienie pisma bez rozpoznania. Wszyscy skarżący odebrali wezwanie Sądu w tej samej dacie, to jest 8 czerwca 2007 r. i żaden z nich nie wykonał zarządzenia. W związku z czym na podstawie art. 49 § 1 P.p.s.a. pozostawiono pismo bez rozpoznania.

D. W. i M. W. wnieśli na powyższe zarządzenie zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W uzasadnieniu zażalenia nie przedstawili jednakże konkretnych zarzutów co do zasadności tego zarządzenia, a jedynie generalnie zarzucili nieprawidłowe funkcjonowanie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Nie ulega wątpliwości, że treść pisma z dnia 27 kwietnia 2007 r. nie była jednoznaczna, dlatego też jako prawidłowe należy ocenić postępowanie Przewodniczącego, który zarządzeniem z dnia 15 maja 2007 r. - doręczonym skarżącym w dniu 8 czerwca 2007 r. – wezwał ich do usunięcia w terminie siedmiu dni braków formalnych pisma przez określenie skarżonego "zarządzenia". Mimo upływu wyznaczonego terminu braki pisma nie zostały usunięte.

Jeżeli więc skarżący nie usunęli braków pisma z dnia 27 kwietnia 2007 r. w wyznaczonym terminie, w rezultacie czego nie mogło ono otrzymać prawidłowego biegu procesowego, to - działając na podstawie art. 49 § 2 P.p.s.a. - Przewodniczący trafnie zarządził pozostawienie tego pisma bez rozpoznania.

W tym stanie rzeczy, skoro zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., Sąd postanowił, jak w sentencji.