Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 4 września 2013 r., sygn. akt II SA/Po 381/13 odmówił M. K. przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego.
W uzasadnieniu podkreślono, że to na wnioskodawcy spoczywa ciężar wykazania, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W ocenie Sądu I instancji wnioskodawca powyższych okoliczności nie wykazał, a ponadto - mimo wezwania z dnia 5 lipca 2013 r. - nie przedłożył żądanych dokumentów koniecznych do oceny jego sytuacji materialnej. Złożył jedynie oświadczenie odnośnie swojego stanu majątkowego i zobowiązał się do dostarczenia żądanych dokumentów, których jednak nie dostarczył. W związku z tym nie było możliwe przyznanie skarżącemu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył M. K. podnosząc, że w pierwszej kolejności Sąd I instancji powinien podjąć czynności zmierzające do merytorycznego rozpoznania skargi, natomiast przyznane prawo pomocy, zgodnie z art. 249 p.p.s.a. może być w każdym czasie cofnięte. Zdaniem skarżącego, zamiast nadać wniesionej przez niego skardze bieg, Sąd skupia się na badaniu sytuacji finansowej skarżącego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zasadą ogólną postępowania przez sądami administracyjnymi jest ponoszenie przez stronę kosztów tego postępowania związanych z jej udziałem w sprawie (art. 199 p.p.s.a.). Stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Zgodnie natomiast z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W obowiązującym stanie prawnym nie jest zatem możliwe przyznanie skarżącemu prawa pomocy bez uprzedniego wyjaśnienia jego sytuacji materialnej i możliwości płatniczych – jak to postulowano w zażaleniu.
Sąd wydaje orzeczenie w tej sprawie mając na uwadze okoliczności podane w oświadczeniu strony zawartym we wniosku, o którym mowa w art. 252 p.p.s.a. W razie zaś, gdy oświadczenie to jest zdaniem Sądu niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych strony, wnioskodawca jest zobowiązany złożyć na wezwanie Sądu w zakreślonym terminie dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe.
Z powyższego wynika, że to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, iż znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej do przyznania prawa pomocy w zakresie przez niego wnioskowanym. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony jest pogląd, że niedopełnienie w całości lub w części obowiązku złożenia przez stronę dodatkowego oświadczenia uzasadnia oddalenie wniosku o przyznanie prawa pomocy (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 28 marca 2012 r., sygn. I OZ 189/12 i z dnia 9 grudnia 2011 r., sygn. I OZ 987/11).
Skarżący został wezwany na podstawie art. 255 p.p.s.a. do przedłożenia określonych dokumentów, które miały być uzupełnieniem oświadczenia odnośnie jego stanu majątkowego. Skarżący nie uczynił zadość wezwaniu, zasadnie zatem Sąd I instancji w sytuacji, gdy skarżący, pomimo wezwania, nie przedstawił wyjaśnień i dokumentów, które pozwoliłyby na dokładną analizę jego sytuacji materialnej uznał, że wniosek nie może być uwzględniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu prawidłowo ocenił oświadczenie zawarte w piśmie skarżącego z dnia 20 lipca 2013 r. jako niewystarczające do przyznania prawa pomocy.
Zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem, wniesiony przez skarżącego środek odwoławczy nie mógł być skuteczny.
Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na mocy art. 184 w związku z art.197 p.p.s.a.