Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 19 listopada 2008 r., sygn. akt I SA/Wa 1883/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Miasta Poznania na decyzję Ministra Budownictwa z dnia [...] września 2007 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności orzeczenia o wywłaszczeniu. W uzasadnieniu wskazano, że zgodnie z art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Z akt sprawy wynika, że w przypadku niewstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w niniejszej sprawie, może wystąpić wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a. niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody majątkowej oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W zażaleniu na powyższe postanowienie reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika uczestnik postępowania – S. B. zarzucił Sądowi I instancji:
- 1. naruszenie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 190 ppsa mające istotny wpływ na treść zaskarżonego postanowienia i polegające na nieuzasadnionym przyjęciu, że WSA w Warszawie związany jest wykładnią prawa Naczelnego Sądu Administracyjnego, według której to rzekomo należy wstrzymać wykonalność zaskarżonej decyzji Ministra Budownictwa z dnia [...] września 2007 r., kiedy NSA nie dokonuje takiej wykładni, a jedynie wskazuje, że WSA przy ponownym rozpoznawaniu sprawy winien dokonać oceny przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonalności zaskarżonej decyzji w oparciu o argumenty Miasta Poznań oraz okoliczności sprawy i obowiązujące przepisy,
- 2. naruszenie art. 61 § 3 ppsa w zw. z art. 190 ppsa mające istotny wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia i polegające na niezastosowaniu się WSA w Warszawie do zaleceń NSA, poprzez niedokonanie jakichkolwiek ustaleń w przedmiocie zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia Miastu Poznań znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, które uzasadniałyby wstrzymanie wykonalności zaskarżonej decyzji, wbrew zgromadzonemu w sprawie materiałowi dowodowemu, z którego wynika, że uczestnicy postępowania (np. S. B.) nie podjęli jakichkolwiek działań mogących skutkować wyrządzeniem znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków wobec Miasta Poznań, a nadto że nawet ewentualna wypłata odszkodowania na rzecz wnioskodawców stwierdzenia nieważności decyzji, nie spowoduje takich skutków,
- 3. naruszenie art. 141 § 4 ppsa w zw. z art. 61 § 3 ppsa, które miało istotny wpływ na treść wydanego postanowienia, a polegające na braku uzasadnienia wstrzymania wykonalności zaskarżonej decyzji Ministra Budownictwa z dnia [...] września 2007 r., niewyjaśnieniu podstawy prawnej oraz przesłanek wstrzymania wykonalności decyzji, co uniemożliwia kontrolę prawidłowości wydanego rozstrzygnięcia. Powyższe naruszenia doprowadziły do błędu w ustaleniach faktycznych poczynionych przez Sąd, jakoby okoliczności sprawy uzasadniały wstrzymanie wykonalności decyzji, kiedy brak jest wskazań do jej wstrzymanie, a działania stron (np. S. B.), w żaden sposób nie uzasadniają możliwości zaistnienia szkody bądź trudnych do odwrócenia skutków (strona nie podjęła żadnych działań zmierzających do wyegzekwowania odszkodowania lub zmiany stanu prawnego przedmiotowej nieruchomości), a gdyby nawet takie działania zostały podjęte to nie wywołują one niebezpieczeństwa zaistnienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wniesiono o zmianę zaskarżonego postanowienia w całości i oddalenie wniosku uczestnika postępowania Miasta Poznań o wstrzymanie wykonalności decyzji Ministra Budownictwa z dnia [...] września 2007 r. nr [...]. Wniesiono o zasądzenie od skarżącego Miasta Poznań na rzecz wnoszącego zażalenie S. B. zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego, według norm przepisanych oraz kosztów opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w Warszawie pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach.
W odpowiedzi na powyższe zażalenie reprezentowany przez pełnomocnika Prezydent Miasta Poznania wniósł o jego oddalenie i zasądzenie kosztów postępowania wg norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie posiada usprawiedliwione podstawy.
Zarzut naruszenia art. 141 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest uzasadniony.
Zgodnie z unormowaniem art. 141 § 4 p.p.s.a. w związku z art. 166 p.p.s.a. uzasadnienie postanowienia powinno zawierać zwięzłe przedstawienie stanu sprawy oraz podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie. Szczególne miejsce w uzasadnieniu zajmuje wyjaśnienie podstawy prawnej rozstrzygnięcia. Powinno ono mieć charakter zwięzły, ale pozwalający na skontrolowanie przez strony postępowania i ewentualnie przez sąd wyższej instancji, czy sąd orzekający nie popełnił w swoim rozumowaniu błędów. Przytoczenie, więc tylko przepisów prawnych lub powołanie się na ich literalne brzmienie nie jest wystarczające. W uzasadnieniu powinno się znaleźć ustalenie, jaka norma obowiązuje i jakie jest jej znaczenie, a więc uzasadnienie powinno zawierać interpretację przepisu w odniesieniu do określonej sprawy. Uzasadnienie powinna również uwidocznić operację logiczną, którą przeprowadził sąd stosując określone normy prawne w rozstrzyganej sprawie.
W sprawie niniejszej Sąd I instancji wydając postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji Ministra Budownictwa z dnia [...] września 2007 r., nr [...] jedynie lakoniczne odniósł się do podstawy prawnej wstrzymania wykonania aktu. Przywołał w uzasadnieniu postanowienia wyłącznie art. 61 § 3 i poza stwierdzeniem, że w przypadku niewstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w niniejszej sprawie, może wystąpić wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a. niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody majątkowej oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie podał jakiejkolwiek argumentacji przemawiającej za wskazanym rozstrzygnięciem.
Ponownie rozpoznając sprawę Sąd pierwszej instancji dokonując oceny przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. wyjaśni podstawę prawną rozstrzygnięcia.
W takim stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a.