Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 22 stycznia 2021 r. sygn. akt III SA/Gd 1090/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę A.L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2020 r. nr [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego.
Sąd I instancji wskazał, że A.L. (dalej skarżący) wniósł 24 października 2020 r. (data stempla pocztowego) skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] września 2020 r. nr [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego, doręczoną mu 21 września 2020 r. (k. 16 akt administracyjnych).
Stosownie do art. 53 § 1 ppsa (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Skoro zaskarżoną decyzję doręczono skarżącemu 21 września 2020 r., to termin do wniesienia skargi upływał 21 października 2020 r. Skarga wniesiona 24 października 2020 r. została wniesiona po upływie ustawowego terminu. Konsekwencją wniesienia skargi po upływie terminu jest, stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 ppsa, jej odrzucenie.
Sąd I instancji, na mocy art. 58 § 1 pkt 2 ppsa, orzekł jak w sentencji (k. 2-4, 11-12 akt sądowych).
Zażalenie na postanowienie z 22 stycznia 2021 r. złożył A.L. (k. 22 akt sądowych).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Trafnie Sąd I instancji ustalił, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu 21 września 2020 r., a skarga została wniesiona 24 października 2020 r., czyli z uchybieniem 30 dniowego terminu (art. 53 § 1 ppsa). W konsekwencji WSA zasadnie skargę odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ppsa.
Skarżący dnia 5 lutego 2011 r. oddał w polskiej placówce pocztowej wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, który zostanie rozpoznany odrębnie przez Sąd I instancji (k. 23, 24 akt III SA/Gd 1090/20).
Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 ppsa, postanowił jak w sentencji