Prosto w prawo Dla profesjonalisty

Postanowienie NSA z 24 lutego 2009 r., I OZ 103/09

PostanowienieprawomocneNaczelny Sąd Administracyjny·24 lutego 2009 r.

Powołane przepisy

Wydany
24 lutego 2009 r.
Sąd
r. Naczelny Sąd Administracyjny
Rozpoznanie
w dniu 24 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 grudnia 2008 r., sygn. akt II SA/Wa 26/06 oddalające wnioski A. K. o wyłączenie od orzekania sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
Skład
Sędzia NSA Jan Paweł Tarno przewodniczący
Sprawa
w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] października 2005 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji p o s t a n a w i a oddalić zażalenie

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 17 grudnia 2008 r., sygn. akt II SA/Wa 26/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wnioski A. K. o wyłączenie od orzekania sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] października 2005 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji. W uzasadnieniu wskazano, że zgodnie z art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Sąd wskazał, że ustawa nakłada na stronę postępowania, składającą wniosek o wyłączenie sędziego, obowiązek uprawdopodobnienia przyczyny wyłączenia. W ocenie Sądu, podnoszone przez skarżącego zarzuty nie wywołują uzasadnionych wątpliwości, co do bezstronności sędziego I. D. oraz sędziego Stanisława M. P., orzekających w tej sprawie. Stwierdzono, że ewentualne naruszenia przepisów p.p.s.a., mogą stanowić podstawę do wniesienia przez skarżącego stosownego środka zaskarżenia od orzeczenia, które zostanie wydane w tej sprawie, ale nie są to okoliczności, uzasadniające wyłączenie sędziów od orzekania w tej sprawie. Zaznaczono, że sąd rozpoznający wniosek o wyłączenie sędziego, nie bada zasadności i prawidłowości czynności podjętych w sprawie przez sąd orzekający (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 sierpnia 1996 r., sygn. akt I PO 8/96, OSNAP 1997 r. nr 4, poz. 59). Sąd stwierdził, iż skarżący nie uprawdopodobnił, że istnieją okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość, co do bezstronności sędziego I. D. oraz sędziego Stanisława M. P. w niniejszej sprawie.

W zażaleniu na powyższe postanowienie A. K. wniósł o jego uchylenie i przekazanie spraw do prowadzenia innym składom bądź o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i wstrzymanie się od dalszego postępowania do czasu zajęcia stanowiska przez Kolegium Sądu w przedmiocie wniosku skarżącego z dnia 16.12.2008 r. o przeniesienie spraw o wyłączenie sędziego do innego wydziału sądu. Orzeczeniu temu zarzucono nieważność postępowania na podstawie przepisu art. 183 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Skarżący stwierdził, że w § 27 i 28 § Regulaminu wewnętrznego urzędowania WSA procedura losowania składów sędziowskich, jak również art. 22 p.p.s.a. odnoszą się wyłącznie do postępowania w sprawie wyłączenia sędziego w liczbie pojedynczej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Wyłączenie sędziego od rozpatrywania sprawy następuje z mocy ustawy w sytuacjach przewidzianych w art. 18 p.p.s.a., tj. w sprawach:

  1. w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki;
  2. swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia;
  3. osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli;
  4. w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron;
  5. w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą;
  6. w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator;
  7. w których brał udział w rozstrzyganiu w organach administracji publicznej.

Ponadto, na podstawie art. 19 p.p.s.a., wyłączenie sędziego może nastąpić, niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.

Mając powyższe na uwadze należy podzielić stanowisko Sądu I instancji wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, że okoliczności wskazane przez skarżącego jako przyczyny wyłączenia sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie od orzekania w sprawie o sygn. akt II SA/WA 26/06 nie stanowią żadnej z przesłanek wskazanych w powołanych wyżej przepisach art. 18 i 19 p.p.s.a. W aktach sprawy znajdują się ponadto oświadczenia sędziów, z których wynika, że między nimi a stronami postępowania nie zachodzi stosunek osobisty ani okoliczności wymienione w art. 18 p.p.s.a. W takiej sytuacji należy stwierdzić, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zasadnie zaskarżonym postanowieniem z dnia 17 grudnia 2008 r. oddalił wniosek A. K. o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Wbrew twierdzeniom skarżącego procedura losowania składów sędziowskich, jak również art. 22 p.p.s.a. nie odnoszą się wyłącznie do postępowania w sprawie wyłączenia sędziego w liczbie pojedynczej. Procedura ta ma również zastosowanie, jeżeli wniosek o wyłączenie sędziów dotyczy kilku sędziów. Dowodem na to jest protokół losowania z dnia 11 grudnia 2008 r. (k. - 268 akt sądowych), z którego wynika, że losowanie sędziów do rozpoznania wniosku skarżącego zostało przeprowadzone.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)

Źródło: CBOSA (Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych) ↗, pobrane 4.10.2026. Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła. Wiążący jest tekst u wydawcy. Dane osobowe w dokumencie albo błąd? Napisz: zgłoś błąd; dane osobowe zakryjemy w ciągu 7 dni.

Zapytaj o swoją sytuację

5 wyjaśnień za darmo. Logowanie przez Google albo e-mail, bez hasła i bez karty.