Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 27 listopada 2009 r. sygn. akt II SA/Gl 919/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] sierpnia 2009 r. Nr [...] utrzymującego w mocy decyzję Prezydenta Miasta D. G. z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...], którą cofnięto L.S. uprawnienia do kierowania pojazdami silnikowymi w zakresie prawa jazdy kategorii A, B, C, D, B+E, C+E, D+E,T z uwagi na niepoddanie się w wyznaczonym terminie badaniom lekarskim, na które był skierowany decyzją administracyjną.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, iż skarżący nie podnosił zarzutu dotyczącego negatywnych skutków wykonania decyzji, które stanowią przesłanki wstrzymania jej wykonania, lecz w istocie wskazywał na okoliczności, które w jego przekonaniu uniemożliwiły poddanie się w terminie badaniom i które winny być uwzględnione przy wydawaniu zaskarżonej decyzji. Skarżący nie uprawdopodobnił jednak na czym konkretnie w jego sytuacji miałoby polegać spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków lub wyrządzenie znacznej szkody przez wykonanie zaskarżonej decyzji.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył L. S. wnosząc o jego zmianę przez wstrzymanie wykonania decyzji cofającej uprawnienia do kierowania pojazdami silnikowymi w zakresie prawa jazdy kategorii B. Skarżący podniósł, że decyzja o cofnięcie uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi spowodowała u niego pogorszenie stanu psychicznego, co ma wpływ na przedłużenie okresu leczenia. Tym samym oddala się termin poddania badaniom lekarskim. W jego ocenie, ze względu na sytuację życiową, tj. konieczność obowiązkowych kontroli lekarskich w związku z kalectwem, jakiego doznał po wypadku, zasadne byłoby wstrzymanie wykonania decyzji w zakresie kierowania pojazdami B, co do pozostałych zaś kategorii uprawnień nie wnosi zastrzeżeń.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zawiera uzasadnionych podstaw.
W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej jako "P.p.s.a.", sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji ww. normy prawnej wynika, że to na stronie spoczywa obowiązek wykazania we wniosku przesłanek zawartych w powołanym przepisie, tj. przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Istotne również jest, że instytucja ochrony tymczasowej jest instytucją wyjątkową i ma charakter fakultatywny. Dodać także należy, że sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie dokonuje merytorycznej oceny skargi, gdyż taka ocena dokonana w ramach posiedzenia niejawnego oznaczałaby niedopuszczalną przedwczesną ocenę legalności zaskarżonej decyzji.
Odnosząc ww. rozważania do rozstrzygnięcia Sądu I instancji w zakresie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji należy podzielić pogląd tego Sądu, iż skarżący nie uprawdopodobnił, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki, jak również tego, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Wykonanie decyzji administracyjnej polegające na wstrzymaniu uprawnień L. S. do kierowania pojazdami silnikowymi w zakresie prawa jazdy kategorii A,B,C,D,B+E,C+E,D+E,T nie stanowi zagrożenia dla jego egzystencji i funkcjonowania.
Również podniesiona w zażaleniu okoliczność, że wykonanie decyzji uniemożliwi dojazd na kontrole lekarskie w związku z wcześniej doznanym kalectwem, nie może być kwalifikowana w kategoriach nieodwracalnych skutków w rozumieniu art. 61 § 3 P.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze uznać należy, że zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach odmawiające wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] sierpnia 2009 r. jest uzasadnione.
Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.