Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 7 listopada 2012 r., sygn. akt II SA/Ol 307/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, na podstawie art. 89 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. z 2012 r. Dz. U. poz. 270), odmówił wstrzymania na wniosek A. Z. postępowania sądowego, do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego z dnia 6 lipca 2012 r. w przedmiocie wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy.
Zażalenie na to postanowienie Sądu wniósł A.Z. zarzucając, że Sąd nie uzasadnił swojego rozstrzygnięcia, błędnie ustalił zakres wniosku z dnia 30 lipca 2012 r., a ponadto naruszył art. 89 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, gdyż powołał ten przepis jako podstawę prawną. Zdaniem skarżącego taką podstawę mogłyby zaś stanowić tylko art. 58 lub art. 151 w związku z art. 64 § 3 powołanej ustawy. Postanowieniem z dnia 10 grudnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił powyższe zażalenie. Sąd Wojewódzki wskazał, że przedmiotowe zażalenie zostało wniesione na postanowienie, które stosownie do art. 194 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie jest zaskarżalne. W tej sytuacji Sąd I instancji na podstawie powołanego art. 194 § 1 zażalenie jako niedopuszczalne odrzucił.
Zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 10 grudnia 2012 r. wniósł A. Z. Zdaniem skarżącego środek prawny w postaci zażalenia przysługuje na wszystkie postanowienia wydane w oparciu o przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, co wynika z brzmienia art. 194 § 1 tej ustawy. Ponadto skarżący wskazał, że zaskarżonym postanowieniem Sąd naruszył zasadę wyrażoną w art. 141 § 4 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowiącą, że rozstrzygniecie sądowe musi posiadać podstawę prawną rozstrzygnięcia wyjaśnioną i uzasadnioną w sposób odpowiadający prawu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. z 2012 r. Dz. U. poz. 270) zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest:
- przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu;
- wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61;
- zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania;
- odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku;
- sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa;
- oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego;
- odrzucenie skargi kasacyjnej;
- odrzucenie zażalenia;
- zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej;
- ukaranie grzywną.
Powołany przepis ustawy nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie wydane w przedmiocie wstrzymania postępowania. Takiego środka zaskarżenia nie przewiduje też art. 89 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, na podstawie którego zostało wydane przedmiotowe postanowienie z dnia 10 grudnia 2012 r.
Wbrew temu, co twierdzi skarżący, ustawodawca nie dopuścił możliwości składania zażaleń na wszystkie postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, lecz zgodnie brzmieniem art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tylko na takie, które zostały wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 oraz na inne postanowienia, ale tylko wtedy, gdy jest to wyraźnie przewidziane przez inny, konkretny przepis ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wbrew przekonaniu skarżącego, Sąd I instancji, zgodnie z art. 141 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dostatecznie wyjaśnił również podstawę prawną podjętego rozstrzygnięcia.
W takiej sytuacji należało uznać, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie prawidłowo, zaskarżonym postanowieniem z dnia 10 grudnia 2012 r., odrzucił jako niedopuszczalne zażalenie A. Z. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. z 2012 r. Dz. U. poz. 270) orzekł jak w sentencji.