Postanowienie NSA z 18 października 2016 r., I OZ 1040/16

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 18 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 30 czerwca 2016 r., sygn. akt II SA/Po 153/16 o odrzuceniu zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 9 czerwca 2016 r., sygn. akt II SA/Po 153/16 o odrzuceniu skargi kasacyjnej

Sprawa

w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] stycznia 2016 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: oddalić zażalenie. 3

Skład

Sędzia NSA Wiesław Morys przewodniczący

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 30 czerwca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił zażalenie K. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 9 czerwca 2016 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie z jego skargi na opisaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu.

W jego uzasadnieniu Sąd ten podniósł, iż sporządzenie osobiście przez stronę zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej stanowi brak nieusuwalny skutkujący jego odrzuceniem. W tej sprawie zażalenie z dnia 20 czerwca 2016 r. zostało sporządzone i wniesione przez skarżącego osobiście. W tym stanie rzeczy należało orzec na mocy art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 194 § 1 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – dalej: P.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest odrzucenie zażalenia.

Przepis art. 194 § 4 P.p.s.a. w sposób jednoznaczny określa, iż zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej winno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, podkreślając jednocześnie, iż odpowiednie zastosowane znajduje przepis art. 175 § 2 P.p.s.a., w którym określony został katalog podmiotów zwolnionych od obowiązku zachowania przymusu adwokacko – radcowskiego. Skarżący, pomimo pouczenia udzielonego przez Sąd I instancji, sporządził osobiście zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu odrzucające skargę kasacyjną, zresztą również sporządzoną osobiście przez stronę. Z akt sprawy nie wynika, aby był adwokatem lub radcą prawnym, ani którymkolwiek z podmiotów wskazanych w art. 175 § 2 P.p.s.a. Zasadnym zatem było stanowisko Sądu I instancji, który uznał iż zażalenie skarżącego było niedopuszczalne, co oznacza, iż zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.

Z tych przyczyn, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia.

----------------------- 2