Uzasadnienie
Zaskarżonym zarządzeniem Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wezwał M.W. do uiszczenia wpisu od skargi na decyzję Wojewody Podkarpackiego z dnia [...] maja 2016 r. Kwota wpisu określona została na 200 zł, na podstawie § 2 ust. 3 pkt 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193).
W zażaleniu na to zarządzenie M.W. podniosła, iż wpis winien wynosić nie 200, a 100 zł, na podstawie § 2 ust. 1 pkt 1 powołanego przez Sąd rozporządzenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie posiada usprawiedliwionych podstaw.
Art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) stanowi, iż Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dna doręczenia wezwania.
Wysokość wpisu określana jest na podstawie przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). § 2 ust. 3 pkt 5 tego rozporządzenia stanowi, iż wpis stały w sprawach skarg z zakresu nieruchomości pobiera się w wysokości 200 zł. Oznacza to, że - wbrew twierdzeniom zażalenia - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie prawidłowo określił wysokość wpisu i wezwał skarżącą do uiszczenia go.
§ 2 ust. 1 pkt 1 powołanego rozporządzenia stanowi, iż wpis sądowy wynosi 100 zł w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi była jednak decyzja Wojewody Podkarpackiego, a nie postanowienie wydane w toku postępowania administracyjnego. Przepis ten nie znajduje zatem zastosowania.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, uznając zaskarżone zarządzenie za zgodne z prawem, orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.