Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2017 r., sygn. akt II SA/Wa 1563/16 odrzucił wniosek o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 lutego 2017 r., sygn. akt II SA/Wa 1563/16 w sprawie ze skargi K. J. (dalej skarżący) na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] (dalej postanowienie z [...] lipca 2016 r.) w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 7 lutego 2017 r., sygn. akt II SA/Wa 1563/16, wydanym w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, oddalił skargę złożoną przez skarżącego na postanowienie z dnia [...] lipca 2016 r.
Odpis sentencji powyższego wyroku został doręczony skarżącemu w dniu 14 lutego 2017 r. W dniu 20 lutego skarżący złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu 23 marca 2017 r. Pismem oznaczonym datą 29 marca 2017 r., nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 30 marca 2017 r., skarżący wystąpił do Sądu o uzupełnienie wskazanego wyżej wyroku.
W uzasadnieniu postanowienia z dnia 24 kwietnia 2017 r. Sąd I instancji wskazał, że w związku z tym, że wyrok został wydany w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, stosownie do art. 139 § 4 w zw. z art. 141 § 2 p.p.s.a., doręczeniu stronom podlegał jedynie odpis sentencji wyroku. Uzasadnienie wyroku mogło być zaś sporządzone na wniosek strony zgłoszony w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu sentencji. Termin do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku rozpoczął bieg od dnia doręczenia odpisu sentencji tego wyroku tj. od dnia 14 lutego 2017 r. Termin do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku upłynął w dniu 28 lutego 2017 r. Tymczasem skarżący wniosek o uzupełnienie wyroku złożył w dniu 30 marca 2017 r., a więc po upływie terminu do jego wniesienia.
Zażalenie od powyższego postanowienia wywiódł skarżący wskazując, że sama sentencja wyroku sprawia wrażenie wyroku kompletnego mimo, iż nie zawiera rozstrzygnięcia, czy sąd oddala skargę w całości, czy tez wyłącznie w rozpoznanej części. W tym zakresie doręczenie samej sentencji wyroku, nie stanowi dopełnienia art. 6 p.p.s.a., bowiem sąd nie daje podstaw stronie poznania nawet minimum uzasadnienia, jak to jest w postępowaniach, w których przeprowadzono rozprawę, gdzie strona skarżąca poznaje podstawy uzasadnienia wyroku może ustalić czy w sprawie faktycznie przysługuje wyłącznie skarga ę kasacyjna, czy tez sąd nie rozpoznał skargi w całości, pomijając istotne i mające znaczenie dla rozstrzygnięcia zarzuty, orzekając faktycznie częściowo.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) p.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Natomiast art. 157 § 1a powołanej ustawy stanowi, że wniosek zgłoszony po upływie terminu, podlega odrzuceniu na posiedzeniu niejawnym.
W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z 7 lutego 2017 r., sygn. akt II SA/Wa 1563/16, wydanym w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, oddalił skargę złożoną przez skarżącego na postanowienie z dnia [...] lipca 2016 r.
Nie jest uzasadnione stanowisko przedstawione w zażaleniu, jakoby termin do złożenia w niniejszej sprawie wniosku o uzupełnienie rozpoczął bieg po doręczeniu stronie przez Sąd uzasadnienia i tym samym "umożliwił skarżącemu ustalenie czy w sprawie przysługuje skarga kasacyjna, czy też sąd nie rozpoznał w całości, pomijając istotne i mające znaczenie dla rozstrzygnięcia zarzuty orzekając faktycznie częściowo".
Sąd I instancji nie orzekał w sprawie postanowieniem, lecz wyrokiem, zgodnie z ogólną zasadą wyrażona w art. 132 p.p.s.a., że sąd rozstrzyga sprawę wyrokiem. Wyrok ten został wydany w trybie uproszczonym, na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 139 § 4 p.p.s.a., odpis sentencji wyroku wydanego na posiedzeniu niejawnym doręcza się stronom, jeżeli uzasadnienia wyroku nie sporządza się z urzędu. Wobec oddalenia skargi wyrok nie podlegał uzasadnieniu z urzędu (art. 141 § 2 p.p.s.a.). Jego odpis prawidłowo zatem został doręczony stronom z urzędu (k. 24 akt sądowych).
Od daty doręczenia odpisu wyroku wydanego na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym rozpoczął bieg termin z art. 157 § 1 p.p.s.a. do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku. Wobec tego, że w niniejszej sprawie odpis sentencji wyroku doręczono skarżącemu w dniu 14 lutego 2017 r., to ostatnim dniem do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku był dzień 28 lutego 2017 r., natomiast strona złożyła wniosek 30 marca 2017 r. (data stempla pocztowego – k. 42). Prawidłowo w tych okolicznościach Sąd I instancji ustalił, że wniosek został złożony po terminie i z tego powodu podlegał odrzuceniu na podstawie art. 157 § 1a p.p.s.a.
O tym, że bieg czternastodniowego terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku rozpoczyna się od daty doręczenia wyroku z urzędu, a nie od daty doręczenia uzasadnienia wyroku w przypadku gdy uzasadnienie sporządzane jest na wniosek, wskazuje dalsza treść art.157 § 1 p.p.s.a zgodnie z którą, w przypadku gdy wyroku nie doręcza się stronie, termin czternastodniowy biegnie od daty ogłoszenia wyroku. Tym samym przypadku gdy ma miejsce ogłoszenie wyroku, termin do jego uzupełnienia rozpoczyna swój bieg mimo, że sam wyrok nie został doręczony stronie, choćby dlatego, że strona nie złożyła wniosku o jego doręczenie. Z powyższej regulacji jednoznacznie wynika, że data doręczenie wyroku z urzędu decyduje o rozpoczęciu biegu terminu do uzupełnienia wyroku, niezależnie czy doręczony wyrok z uwagi treść rozstrzygnięcia zawiera uzasadnienie, które jest sporządzane z urzędu, czy też doręczony wyrok nie zawiera uzasadnienia, albowiem jego sporządzenie może nastąpić po złożeniu przez stronę stosownego wniosku.
Powyższych okoliczności nie podważają zarzuty podniesione w zażaleniu, bowiem dotyczą one kwestii merytorycznego rozpoznania sprawy i jako takie nie mają dla sprawy żadnego znaczenia procesowego.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 orzekł, jak w sentencji.