Uzasadnienie
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 10 września 2014 r. rozdzielono skargi zawarte w piśmie A. F. z dnia 13 sierpnia 2014 r. i wyłączono do odrębnego rozpoznania skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku nr [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. Skarga ta jest przedmiotem rozpoznania Sądu w niniejszej sprawie. Odpis wyżej wskazanego zarządzenia doręczono skarżącemu w dniu 18 września 2014 r. W dniu 26 września 2014 r. wpłynęło do Sądu zażalenie skarżącego na powyższe zarządzenie.
Postanowieniem z dnia 14 października 2014 r., sygn. akt III SA/Gd 765/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej "p.p.s.a."), odrzucił zażalenie wskazując, że skarżący wniósł zażalenie nieprzewidziane w ustawie, a więc niedopuszczalne.
Na powyższe postanowienie skarżący wniósł zażalenie podnosząc, że zarządzenie o rozdzieleniu skarg nie powinno mieć wpływu na przebieg i rozpoczęcie sprawy, a jeśli ma taki wpływ, to powinno być zaskarżalne. Skarżący wniósł, aby zarządzenia o rozdzieleniu skarg nie traktować jako środka pozbawiającego go prawa do sądu i sprawiedliwego oraz uczciwego rozpoznania sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W przepisie zawartym w art. 57 § 3 p.p.s.a. przewidziany został obowiązek rozdzielenia skarg przez przewodniczącego w przypadku wniesienia więcej niż jednej skargi w jednym piśmie. Oznacza to, że w sytuacji objęcia skargą w jednym piśmie procesowym kilku aktów lub czynności administracji publicznej, przewodniczący jest zobowiązany do rozdzielenia tych skarg na poszczególne, pojedyncze sprawy sądowoadministracyjne.
Skarżący pismem z 13 sierpnia 2014 r. zaskarżył dwie decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia [...] lipca 2014 r.: nr [...] (w przedmiocie uchylenia decyzji organu I instancji w całości i uznaniu A. F. za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych) oraz nr [...] (w przedmiocie zwrotu należności wypłaconych z funduszu alimentacyjnego osobie uprawnionej). Skoro pismo to zawierało skargi na dwie decyzje, to oczywistym jest, że wobec treści art. 57 § 3 p.p.s.a. konieczne stało się rozdzielenie skarg.
Wskazać w tym miejscu należy, ze ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w art. 194 § 1 przewiduje możliwość wniesienia zażalenia na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie oraz na postanowienia wymienione enumeratywnie w punktach 1 do 10 tego przepisu. Z mocy art. 198 p.p.s.a. przepisy dotyczące zażaleń stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego jeśli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia. Podstawą rozdzielenia przez Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skarg zawartych w piśmie skarżącego z dnia 13 sierpnia 2014 r. był art. 57 § 3 p.p.s.a., którego treść przytoczono powyżej. W przepisie tym nie przewidziano jednak możliwości wniesienia zażalenia na zarządzenie przewodniczącego o rozdzieleniu skarg.
Wobec tego słusznie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wskazał, że skarżącemu nie przysługiwało prawo wniesienia zażalenia na zarządzenie, którym rozdzielono skargi. Prawidłowo zatem konsekwencją takiego stanu sprawy było odrzucenie przez Sąd I instancji zażalenia jako niedopuszczalnego.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.