Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 25 września 2014 r. przewodniczący Wydziału w WSA w Gdańsku wezwał skarżącą spółkę do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 17 września 2014 r., sygn. akt II SA/Gd 34/14, którym sąd oddalił skargę spółki na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej.
Od tego zarządzenia skarżąca złożyła zażalenie, wnosząc o uchylenie zarządzenia w całości, względnie jego zmianę przez przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie od opłaty kancelaryjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 234 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządzi ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek. Przepisów art. 220 nie stosuje się, co oznacza, że pismu takiemu nadaje się dalszy bieg pomimo jego nieopłacenia (a należność podlega egzekucji), nie pozostawia się go zaś bez rozpoznania. Skarżąca, spełniając wszystkie wymagane w tym przepisie przesłanki, skutecznie wniosła o sporządzenie uzasadnienia. Już w momencie złożenia wniosku powstaje po stronie składającego wniosek obowiązek uiszczenia opłaty kancelaryjnej. Opłata ta wynosi 100 zł, stosownie do § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. Nr 221, poz. 2192). Zasadnie zatem wezwano skarżącą do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w wysokości 100 zł.
Odnosząc się do treści zażalenia wskazać należy, że przyznanie stronie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych lub ustanowienie pełnomocnika z urzędu odbywa się w innym postępowaniu, niż to zainicjowane wniesieniem zażalenia na zarządzenie w przedmiocie opłaty kancelaryjnej. W postępowaniu wywołanym zażaleniem na zarządzenie wzywające do uiszczenia opłaty kancelaryjnej sąd bada tylko, czy skarżąca została prawidłowo wezwana do uiszczenia opłaty oraz czy wysokość tej opłaty została przez sąd określona poprawnie. NSA nie stwierdził w tym zakresie uchybień sądu. Skarżąca nie jest też zwolniona z uiszczenia wpisu z mocy prawa. Skarżąca powinna zatem opłatę uiścić. Z urzędu jest natomiast sądowi wiadome, że skarżąca wystąpiła już z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, którego jednak nie otrzymała.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. w zw. z art. 198 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.