Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 16 listopada 2009 r., sygn. akt I OZ 1053/09, oddalił zażalenie K. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 5 października 2009 r., sygn. akt III SA/Gd 96/09 o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi K. Z. na decyzję Dowódcy Jednostki Wojskowej nr 2808 z dnia [...] lutego 2008 r., nr [...].
K. Z. złożył do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosek zatytułowany "wniosek o uzupełnienie postanowienia". W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, iż Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 16 listopada 2009 r. nie odniósł się do wszystkich podnoszonych przez niego argumentów przemawiających, w jego ocenie, za przywróceniem terminu do wniesienia skargi i na podstawie art. 157 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wniósł o uzupełnienia w/w postanowienia w tym zakresie i jego zmianę w oparciu o art. 165 cyt. ustawy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W pierwszej kolejności wskazać należy, iż z treści uzasadnienia wniosku skarżącego wynika, iż w istocie domaga się on zmiany postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Zgodnie z treścią art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne.
W przedmiotowej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 16 listopada 2009 r. oddalił zażalenie skarżącego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia skargi, uznając, iż nie wykazał on braku winy w uchybieniu terminu do dokonania tej czynności.
Wskazać zatem należy, iż w orzecznictwie administracyjnym przyjęto pogląd, że postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego rozpoznające zażalenie od postanowienia sądu pierwszej instancji jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie i nie podlega zmianie w trybie art. 165 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (por. postanowienie NSA z dnia 3 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OZ 268/07).
Tym samym brak jest podstaw do zastosowania w niniejszej sprawie art. 165 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i zmiany postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 listopada 2009 r.
Odnosząc się natomiast do żądania skarżącego dotyczącego uzupełnienia w/w postanowienia wskazać należy, iż na podstawie art. 157 § 1 powołanej ustawy, wniosek o uzupełnienie można złożyć w przypadku, gdy sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Instytucja uzupełnienia orzeczenia służy zatem temu, aby w szczególnej sytuacji pominięcia przez sąd jakiejś kwestii, która winna być przedmiotem zapadłego rozstrzygnięcia, wydane orzeczenie uczynić kompletnym. Na podstawie art. 166 powołanej ustawy reguły odnoszące się do wyroków, a określone we wskazanych wyżej przepisach, znajdują zastosowanie również w odniesieniu do postanowień.
W świetle powyższego stwierdzić należy, iż przedmiotem postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym było zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w zakresie oddalenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi i w tym zakresie zostało ono rozpoznane. Brak jest zatem podstaw do uznania, iż Sąd nie orzekł o istocie zażalenia.
Wobec powyższego, na podstawie art. 165 w zw. z 193 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.