Prosto w prawo Dla profesjonalistyPro

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 18 października 2016 r., sygn. akt I OZ 1055/16

Metryka

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Rozpoznanie
w dniu 18 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B. H. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 8 lipca 2016 r., sygn. akt II SA/Łd 33/15 o odrzuceniu wniosku o uzupełnienie wyroku
Sprawa
w sprawie ze skargi B. H. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: oddalić zażalenie.
Skład
Sędzia NSA Jolanta Sikorska przewodnicząca

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 8 lipca 2016 r., sygn. akt II SA/Łd 33/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił wniosek B. H. o uzupełnienie wyroku w sprawie ze skargi B. H. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd podał, że wyrokiem z dnia 11 maja 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę B. H., dalej skarżąca, na w/w postanowienie. Wyrok doręczono na wniosek skarżącej w dniu 6 lipca 2015 r.

W dniu 30 września 2015 r., drogę elektroniczną wpłynął do sądu wniosek skarżącej opatrzony datą 23 września 2015 r. o uzupełnienie komparycji wyroku w sposób podany we wniosku.

Na podstawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 1 października 2015 r., skarżąca została wezwana do podpisania pisma z dnia 23 września 2015 r. – w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Stosowne wezwanie w tym zakresie strona otrzymała w dniu 19 października 2015 r., zaś w dniu 26 października 2015 r. uzupełniła brak formalny wniosku z dnia 23 września 2015 r., opatrując go własnoręcznym podpisem.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 157 § 1a P.p.s.a. odrzucił wniosek.

Sąd I instancji podał, że wyrok o oddaleniu skargi B. H. nie był doręczany stronom z urzędu, lecz w trybie art. 141 § 2 P.p.s.a. doręczono go na wniosek skarżącej. Oznacza to, że od dnia ogłoszenia wyroku w dniu 11 maja 2015 r. rozpoczął swój bieg 14-dniowy termin do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku. Rzeczony termin upłynął bezskutecznie w dniu 25 maja 2015 r. W tej sytuacji wniosek skarżącej opatrzony datą 23 września 2015 r., nadesłany do Sądu w dniu 30 września 2015 r., jest spóźniony, a zatem niedopuszczalny.

W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca wniosła o jego uchylenie w całości.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie jest niezasadne.

Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej P.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu, a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia, zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów powinien był zamieścić z urzędu.

W niniejszej sprawie, jak to prawidłowo ustalił Sąd I instancji, wydany w sprawie wyrok został doręczony skarżącej w trybie art. 141 § 2 P.p.s.a. Ogłoszenie wyroku miało miejsce w dniu 11 maja 2015 r., a zatem czternastodniowy termin do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku upłynął z dniem 25 maja 2015 r. Tymczasem wniosek o uzupełnienie wyroku, datowany na dzień 23 września 2015 r., nadesłany został do Sądu I instancji w dniu 30 września 2015 r., a więc już po upływie terminu, o którym mowa w art. 157 § 1 P.p.s.a.

Powyższy przepis wyraźnie wskazuje, że początkiem biegu terminu jest dzień ogłoszenia wyroku, chyba że wyrok podlega doręczeniu z urzędu. W niniejszej sprawie taka sytuacja nie miała miejsca.

Na marginesie zaznaczyć należy, że kwestie podnoszone przez skarżącą w zażaleniu, jako dotyczące meritum sprawy, pozostają bez wpływu na jej wynik. Zadaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w postępowaniu zażaleniowym nie jest bowiem merytoryczne rozpoznanie sprawy, a jedynie ocena zgodności z obowiązującymi przepisami zaskarżonego orzeczenia Sądu I instancji w przedmiocie odrzucenia wniosku o uzupełnienie wyroku.

Ze wskazanych wyżej przyczyn, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.