Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 4

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 14 listopada 2013 r., sygn. akt I OZ 1057/13

Metryka

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Skład
Sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 14 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 26 sierpnia 2013 r., sygn. akt II SO/Rz 13/13 odrzucające zażalenie W. B. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia [...] sierpnia 2013 r. o przesłaniu skargi Podkarpackiemu Wojewódzkiemu Komendantowi Policji w Rzeszowie

Sentencja

postanawia:

  1. oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił zażalenie W. B. zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 5 sierpnia 2013 r. o przesłaniu skargi Podkarpackiemu Wojewódzkiemu Komendantowi Policji w Rzeszowie.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że skarżący W. B. działający przez pełnomocnika – radcę prawnego złożył zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, o przesłaniu skargi z dnia 1 sierpnia 2013 r. i jej odpisu do Podkarpackiego Wojewódzkiego Komendanta Policji w Rzeszowie.

Sąd I instancji zaznaczył, że powyższe zarządzenie zostało wydane wobec złożenia skargi bezpośrednio do WSA tj. z naruszeniem art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej określanej P.p.s.a. Zarządzenie to stanowiło o przesłaniu skargi i jej odpisu do organu, za pośrednictwem którego powinny być złożone. W ocenie Sądu I instancji przepis art. 54 § 1 P.p.s.a. stanowi bowiem, iż skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi i nie zawiera on żadnych wyjątków w tym zakresie.

Sąd I instancji wskazał, że zasadą przyjętą w art. 194 § 1 P.p.s.a. jest, iż zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest:

  1. 1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu;
  2. 2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61;
  3. 3) zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania;
  4. 4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku;
  5. 5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa;
  6. 6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego;
  7. 7) odrzucenie skargi kasacyjnej;
  8. 8) odrzucenie zażalenia;
  9. 9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej;
  10. 10) ukaranie grzywną.

Przepisy dotyczące zażaleń stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia (art. 198 P.p.s.a.). Z przepisów szczególnych wynika, że zażalenie służy także na niektóre zarządzenia przewodniczącego, np. na zarządzenie o pozostawieniu bez rozpoznania pisma, którego strona nie uzupełniła lub nie poprawiła w terminie (art. 49 § 2 P.p.s.a.) oraz na zarządzenie w przedmiocie kosztów sądowych (art. 227 § 1 P.p.s.a.). Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje zażalenia na zarządzenie przewodniczącego, które zostało zaskarżone przez pełnomocnika skarżącego.

Powołując się na powyższe Sąd I instancji na podstawie art. 178 P.p.s.a. w zw. z art. 194 § 1 P.p.s.a. oraz w zw. z art. 198 P.p.s.a. odrzucił zażalenie skarżącego.

Zażalenie na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożył W. B. wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. W uzasadnieniu zażalenia skarżący powoływał się na argumenty merytoryczne w sprawie oraz wskazał, że WSA działając jako sąd orzekający nie mógł w I instancji orzec o odrzuceniu zażalenia na zarządzenie organu WSA-instytucji, tzn. Przewodniczącego Wydziału.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie a ponadto na postanowienia o których mowa w art. 194 § 1 pkt 1-10 ustawy.

Powołana wyżej ustawa nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na zarządzenie w przedmiocie przekazania skargi do właściwego organu. W takiej sytuacji należy uznać, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie prawidłowo postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2013 r. odrzucił jako niedopuszczalne zażalenie skarżącego na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 sierpnia 2013 r. o przekazaniu skargi do organu właściwego.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił zażalenie oddalić.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.