Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie A.S. na postanowienie tego Sądu z dnia 16 kwietnia 2015 r., którym oddalono wniosek strony o przyznanie prawa pomocy. Sąd wskazał, iż odpis postanowienia z dnia 16 kwietnia 2015 r. doręczony został skarżącemu w dniu 30 kwietnia 2015 r., zatem termin do wniesienia zażalenia – zgodnie z art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako "P.p.s.a." – upływał z dniem 7 maja 2015 r. Tymczasem środek zaskarżenia w niniejszej sprawie wniesiono w dniu 8 maja 2015 r., z tego też powodu podlegał on odrzuceniu jako spóźniony.
Zażalenie na to postanowienie wniósł A.S., powołując się na wyrok Sądu Najwyższego z dnia 29 marca 2007 r., sygn. akt II PK 224/06.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: wniesione zażalenie nie posiada usprawiedliwionych podstaw.
Zgodnie z art. 194 § 2 P.p.s.a. zażalenie na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia stronie tego postanowienia. W niniejszej sprawie doręczenie postanowienia z dnia 16 kwietnia 2015 r. nastąpiło w dniu 30 kwietnia 2015 r. Oznacza to zatem, że termin do wniesienia zażalenia na to postanowienie upływał z dniem 7 maja 2015 r. Słusznie zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, iż zażalenie A.S., wniesione w dniu 8 maja 2015 r. (data stempla pocztowego), złożone zostało z uchybieniem ustawowego terminu, co powodowało konieczność jego odrzucenia.
Wskazać trzeba także, iż wyrok Sądu Najwyższego, na który powołuje się skarżący w zażaleniu, dotyczy sprawy z zakresu prawa pracy, zatem nie znajduje on zastosowania w sprawie uregulowanej przepisami postępowania sądowoadministracyjnego.
W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 wskazanej ustawy.