Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił K.K. wstrzymania wykonania zaskarżonej w sprawie decyzji Wojewody Pomorskiego. W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż skarżący nie zawarł jakiegokolwiek uzasadnienia i tym samym nie wykazał, aby w sprawie zachodziło niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, co mogłoby stanowić przesłankę wstrzymania wykonania decyzji określoną w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej "P.p.s.a.".
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł K.K., zarzucając Sądowi błędy w ustaleniach faktycznych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie pozbawione jest usprawiedliwionych podstaw.
Art. 61 § 3 ustawy P.p.s.a. stanowi, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji możliwe jest jedynie wówczas, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, lub trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek wykazania okoliczności uprawdopodobniających takie niebezpieczeństwo spoczywa na stronie.
Złożony w przedmiotowej sprawie wniosek nie zawierał odrębnego uzasadnienia, uzupełniony został w tym zakresie w piśmie z dnia 6 lipca 2016 r., jednak w piśmie tym skarżący nie wskazał, aby wykonanie zaskarżonej decyzji powodowało powstanie niebezpieczeństwa, o jakim mowa w art. 61 § 3 ustawy P.p.s.a. Zarówno z tego pisma, jak i z zażalenia skarżącego nie wynikało, aby wykonanie zaskarżonego aktu mogło spowodować zaistnienie przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a., bowiem pisma te odnosiły się do kwestii przyczyn utraty przez skarżącego prawa do zasiłku dla bezrobotnych.
Mając na uwadze powyższe i uznając zaskarżone postanowienie za odpowiadające prawu, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.